Google

This 15 a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world's books discoverable online.

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover.

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the publisher to a library and finally to you.

Usage guidelines

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work 15 expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.

We also ask that you:

- Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes.

- Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.

* Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find additional materials through Google Book Search. Please do not remove it.

- Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book 15 in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.

About Google Book Search

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web

athttp://books.google.com/

- ο ξι P . T or (* VE E " . ^4 " X" L| i ς n L fein. * B , oed KJ X^ y : IPM. | τ MNT αν

Rn 2 LI L . Y ad Ae SL HERES NTT Med ὶ ο. ur πα θεμα : A Nr ape e i E ol MS NE *

& S AV 7 4 | " ha n

BOUGHT WITH

THE INCOME FROM

THE GIFT OF

STEPHEN SALISBUHRY,

OF WORCESTER, MASR.

(Class of 1817).

ο

κ

$4. &/

Digitized by Google

PATROLOGULE

CURSUS COMPLETUS,

SEU BIBLIOTHECA UNIVERSALIS, INTEGRA, UNIFORMIS, COMMODA, OECONOMKAA,

ONNIUM SS. PATRUM, DOCTORUM SCRIPTORUMQUE ECCLESIASTICORUM,

SIVE LATINORUM, 8IYE GRECORUM,

QUI! AB KVO APOSTOLICO AD ETATEM INNOCENTI ΤΙ (ANN. 12316) PRO LATINIS, ΕΥ AD CONCILII FLORENTINI TEMPORA (ANN. 1459) PRO GRAECIS FLORUERUNT :

RECUSIO CHRONOLOGICA

OMNIUM QUAE EXSTITERE MONUMENTORUM CATHOLICA TRADITIONIS PER QUINDECIM PIUORA ECCLESLE SJECULA,

JUXTA EDITIONES ACCURA TIS81MAS, INTER SE CUNQUE NONNULLIS CODICIBUS MANUSCRIPTIS COLLATAS, PERQUAM DILIGEN TER CASTIGATA ; DISSERTA TIONIBUS, COMMENTARIIS VARIISQUE LECTIONIBUS CONTINENTER ILLUSTRATA ; OMNIRUS OPERIBUS POST AMPLISSIMAS EDITIONES QUA TRIBUS NOVISSIMIS SACULIS DEBENTUR ABSOLUTAS, D£TECTIS AUCTA ; INDICIBUS ORDINARIIS VEL ETIAM ANALYTICIS, SINGULOS SIVE TO308, SIVE AUCTORES ALICUJUS MOMENT! SUBSEQUENTIBUS, DONATA ; CAPITULIS INTRA IPBUM TEX TUM RITE DISPQS) TIS, NECNON ET TITULIS SINGULARUM PAGINARUM MARGINEM SUPERIOREM DISTINGUENTIBUS BUBJECTAMQUE MATERIAM 8IGNIF(- CANTIBUS, ADORNATA ; OPERIBUS CUM DUBIIS, TUM APOCRYPHIS, ALIQUA VERO AUCTORITATE IN ORDINE AD TRADITIONEM ECCLESIASTICAM POLLENTIBUS, AMPLIFICATA ;

DUCENT!IS ET QUADRAGINTA INDICIBUS 8UB OMNI RESPECTU, SCILICET, ALPHABETICO, CHRONOLOGICO, ANALYTICO, ANALOGCICO, STATISTICO, SYNTIETICO, ETC., RES gr AUCTORES EXHIBENTIBUS, ITA UT NON SOLUM STU- ΡΙ0560 , SED NEGOT!IIS IMPLICATO , ΕΤ’ 81 FORTE SINT , PIGRIS ETIAM ΕΤ. IMPERITIS PATEANT OMNES $9. PATRES, LOCUPLETATA; SED PRJESERTIM DUOBUS IMMENSIS ET GENERALIBUS INDICIBUS, ALTERO sci.icgET RERUM, Quo CONSULTO, QUIDQUID NON SOLUM TALIS TALISYE PATER, VERUM ETIAM UNUSQUISQUE PATRUM, ABSQUE ULLA EXCEPTIONE, ΙΝ QUODLIBET THEMA SCRIPSERIT, UNO INTUITU CONSPICIATUR; ALTERO SCILIPTUR/E SACR/E, αχ QUO LECTORI COM-

PERIAE SIT OBVIUM QUINAM PATRES ET IN QUIBUS OPERUM BSUORUM LOCIS SINGULOS SINGULORUM LIBRORUM SCRIPTURA VERSUS, A PRIMO GENESEOS USQUE AD NOYISSIMUM APOCALYPSIS, COMMENTATI SINT :

EDITIO ACCURATISSIMA, CABTERISQUE OMNIBUS FACILE ANTEPONENDa, 81. PERPENDANTUR CHARACTERUM NITIDITAS, CHARTJE QUALITAS, INTEGRITAS. TEXTUS, CORRECTIONIS PERFECTIO, OPERUM RECUSORUM TUM ΥΑΝΙΕΤΑΕ TUM NUMERUS, FORMA VOLUMINUM PERQUAM COMMODA SIBIQUE IN TOTO PATROLOGLE DECURSU CONSTANTER SIMILIS, PRETI! EXIGUITAS, PRAESERTIMQUE 1$TA COLLECTIO UNA, METIIODICA ET CHRONOLOGICA, SEXCENTORUM FRAGMNENTORUM OPUSCULORUMQUE HACTENUS HIC ILLIC SPARSORUM, VEL ETIAM INEDITORUM, PRIMUM AUTEM ΙΝ NOSTRA BIBLIOTHECA, EX OPERIBUS ET M88. AD OMNES ΑΤΑΤΕΟ, LOCOS, LINGUAS FORMASQUE PERTINENTIBUS, COADUNATORUM,

ET EX INNUMERIS OPERIBUS TRADITIONEM CATHOLICAM CONFLANTIBUS, OPUS UNICUM MIRABILITER EFFICIENTIUM.

SERIES GEIUECA POSTERIOR,

IN QUA PRODEUNT PATRES, DOCTORES SCRIPTORESQUK ECCLESIE GRAECAR AB /EYO PHOTIANO USQUE ÁD CONCILJI FLORENTINI TEMPORA, ET AMPLIUS ;

ACCURANTE J.-P. MIGNE, Bibitotheesee celeri universe, SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTLE ECCLESIASTICAE RAMOS EDITORE.

PATROLOGIA, AD INSTAR IPSIUS ECCLESIE, IN DUAS PARTES DIVIDITUR, ALIAM NEMPE LATINAM, ALIAM CB.£CO-LATINAM. AMBAE PARTES PENE JAM INTEGRE EXARATJE SUNT. LATINA, DUCENTIS ET VIGINTI DUOBUS VOLUMINIBUS MOLE SUA BTANS, DECEM ET CENTUM SUPRA MILLE FRANCIS VENIT ? GRJECA DUPLICI! EDITIONE TYPIS MANDATA EST. PRIOR GRAECUM TEXTUM UNA CUM VERSIONE LATINA LATERAL! COMPLECTITUR, XOVEMQUE ET CENTUM VOLUMINA, PRO PRIMA SERIE GIUECA, NON EXCEDIT. POSTERIOR AUTEM VERBIONEM LATINAM TANTUM EXHIBET, IDEOQUE INTRA QUINQUE ET QUINQUAGINTA VOLUMINA RETINETUR. SECUNDA BERMIE3 GERUECO-LATINA SEXAGINTA VOLUM!NA PROBABILITER NON SUPERABIT ; DUM HUJUS VERSIO MERE LATINA TRIGINTA VOLUMINIBUS ABSOLVETUR. UNUMQUODQUE VOLUMEN €RACO-LATINUM OCTO, UNUMQUODQUE MERE LATINUM QUINQUE FRANCIS SOLUMMODO EMITUR : UTROBIQUE VERO, UT PRETI! BUJUS BENEFICIO FAUATUR EMPTOR, COLLECTIONEM INTEGRAM, SIVE LATINAM, SIVE GRAECAM COXM- PARET NECESSE ERIT; SECUS ENIM CUJUSQUE VOLUMINIS AMPLITUDINEM NECNON ET DIFFICULTATES VARIA PRETIA JZQUABUNT. ATTAMEN, δι QUIS EMAT INTEGRE ET BEORSIM COLLECTIONEM GRAECO-LATINAM, VEL EAMDEM EX GRAECO LATINE VERSAM, TUM QUODQUE VOLUMEN PAO NOVEM VEL PRO SEX FRANCIS SOLUM OBTINEBIT. ΙΤ CON- DITIONES FUTURIS PATROLOGI SERIEBUS APPLICANTUR, 8| TEMPUS EAS TYPIS$ MANDANDI NON NOBIS DEEST.

ια «Ηστ. ΡΑΤΙΟΙΟΟΙΣ GREECAE TOMUS CXXXIY. JOANNES ZONARAS. EXCUDEBATUR ET VENIT APUD J.-P. MIGNE, EDITOREM, IN VIA DICTA THIBAUT, OLIM D'AMROISE, PROPE PORTAM LUTETIA& PANISIORUM VULGO D'ENFEt NOMINATAM, SEU PETIT-MONTROUGE, NUNC VERO INTRA MOENIA PARISINA.

186^

ο σοι

TRADITIO CATHOLICA.

SAECULUM XII. ANNUS 1190.

ΙΟΑΝΝΟΥ TOY ZONAPA

TA ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ ΠΑΝΤΑ.

JOANNIS ZONARJE

OPERA OMNIA

HISTORICA, CANONICA, DOGMATICA.

ACCURANTE ET DENUO RECOGNOSCENTE 1.-Ρ. MIGNE,

BISLIOTHNCE CLERI ONIVERSE, δινε

CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTLE ECCLESIASTICAE RAMOS EDITORE.

P 4 .

hon c" De co e o ndis E E

TOMUS PRIOR.

—— ilu» 0-9 -9-canim————— MM

YENEUNT DUO YOLUMINA 22 FRANCIS GALLICIS.

EXCUDEBATUR ET VENIT APUD J.-P. MIGNE EDITOREM,

IN VIA DICTA THIBAUT, OLIM D'AMBOISE, PROPE PORTAM LUTETIJE PARISIORUM VULGO D'ENFER NOMINATAM, SEU PETIT-MONTROUGE, NUNC VERO INTRA MOENIA PARJSINA,

7/1805

TRADITIO CATHOLICA.

SAECULUM XII, ANNUS 1190.

ELENCHUS

AUCTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO CXXXIV CONTINENTUR.

JOANNES ZONARAS. Caroli Ducangii Praefatio, in qua de Joannis Zonara scriptis et rebus gestis. col. 9

Hieronymi Wolfii Profatio. 21 Joannis Zonare Annales. 39

Parisiis. — Ex Typis J.-P. MIGNE.

ΙΩΑΝΝΟΥ TOY ΑΣΚΗΤΟΥ

ΙΟΥ ZONAPA

ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΡΟΥΓΓΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΒΙΓΛΑΣ, ΚΑΙ IIPOTOAIHEPHTIZ

ΧΡΟΝΙΚΟΝ. JOANNIS ZONARJE

MONACHI MAGNI ANTEA VIGILUM PiUEFECTI ET PRIMI A SECRETIS

ANNALES.

CAROLUS DU FRESNE, DOM. DU CANGE, REGI A CONSILIIS, ET FRANCIE APUD AMBIANOS QUAESTOR,

WOLFIAN AM EDITIONEM CUMSCRIPTISCODICIBUS CONTULIT, LATIN AM VY ERSION EM RECENSUIT, ANNALES NOTIS ILLUSTRAVIT.

DUCANGII PRJEFATIO.

Nemo est tum ex nostris tum etiam exteris (1), qui Regiam scriptorum Byzantinorum editionem velut eximium Gallic: magnificentie monumentum non suspiciat. Et merito sane ac jure optimo, cum, preterquam quod historiam minus bactenus netam ct quie tot rerum eventis varietur, Romanique im- perii universo pene orbi olim dominantis causas inclinationis atque ruins? ob oculos proponat, typis illa tam elegantibus cbartarumque magnitudine'adornata exit in publicum, ut quamdam pra se ferat majestatem, e£ quotquot litteras amant ad sui lectionem quodammodo sollicitet et alliciat. At cum tot inier Regio isto apparatu insignes, Joannis Zonarz Annales Grzce semel minusque nitide impressos ae in presens rariores plerique ex cruditis desiderari monuissent, vir illustrissimus marchio de Louveis, τερὶ ab intimis consiliis el secrelis, cujus curz zdificia Regia, artes, ipsaque typographia Regia per- missa sunt, in idem etiam consilium conspirante illustrissimo fratre archiepiscopo Rhemensi ac primo Franciz pari, pro innato non vulgari erga litteras affectu ut auctor Regia editione dignissimus ederetur optimum factum videri sibi significavit. Haece mihi deinde demandata provincia, qua doctiores alios longe melius defuncturos licet minime dubitem, manum statim admovi, codices veteres quantum per lempus licuit collegi et contuli, nótasque adjeci : quod qualecunque est, equi bonique consulturos be- nignos lectores confido. |

Enimvero ut de hisce qui nunc prodeunt Annalibus ac de eorum auctore Zonara quadam prsemitta- Qus, hos presertim commendat scriptoris eruditio, quse non ex iis inodo colligi potest, sed etiain ex . aliis quam plurimis operibus, quorum indicem huicce Prafationi suhjicimus; in quibus neque rerum

cognitionem neque acre vel solidum judicium ut nec pietatem quispiam desideret. Quin etam si nata- lium splendor gestique in imperatorum palatiis magistratus existimationem aliquam scriptori conciliare possunt, quod nemo forte in dubium revocaverit, de illo precipue qui de rebus politicis, in quibus ver-

(1) Mart. Hankius iy — rzfat. ad lib. De script. Byzant. Ραταοι. Gn. CXXXIV. 1

11 DU CANGH 9

satus est, scribere aggreditur, eo sane celebrari poterit οἱ ipse Zenaras : quem czteroquin ab illo Zonara, qui sub Censtantino Posphyrogenito Leonis Sapientis filio in aula vixit (2), genus duxisse sua- det omnino nominis shnilitude. Quippe in. Joannis et Manuelis Comneni, quibus imperantibus vixit, palatio, magni vigiliarum drungarii seu, ut Latini efferebant, vigilum pr:efecti ac. primi a secretis gesta dignitates, iner illustriercs segper habitas, magno (uisse spud imperatores loco satis arguunt. Atque ex co, ni fallor, a Theodoro Balsamonc (3) et a MaMthzee Dlastagre (4) ὑπερφυής indigitam solet, quod essent iuter senateriae przcipu:x, cum hocce cpithele seaatum 46 ipsos senalores denari solitos constet, uti alibi observamus (5) : quo quidem et nobilitas generis et magistratuum splendor exprimitur, cum, ui

. ait Gregosius Nazianzenus (G), µέγιστον εἰς εὐγενείας ἁπόδειξιν συγχλήτου µετουσία habeatur.

Verum abdicatis postea palatinis curis, quo sibi in primis vacaret animzeque saluti consuleret, mona- chum induit, relictaque urbe imperii prinaria in insulam renworem secessit : quod ipsemet in Prz- fatione ad Annales testatur : que loco in ijs uf par erat copseribendis librorum defectum causatur, αὐτὸς ὑπερόριος (ov xal πόῤῥω τοῦ ἄστεως Ev νησῖδι ἑνδιαιτώμενος. Quie vero fuerit insulula ista, tanto ab urbe spatio disparata, non promptum est assequi; sed vel inde saltem licet conjicere, venire in dubium quod tradit Andreas Thevetus, scriptor cxteroquin in aliis haud certz fidei, sua ztate visum adhuc in quo- dam Moutis Sanct (ita Athos bodie 3ppellatur) monasterio Zonar:e, epüapbium hisce vezbis conceptum: ENTAAE ΖΩΝΑΡΑΣ ΚΚΙΤΓΑΙ. misi sub vite extrema eo. deatur coscessiasq (7).

Utcunque de lac re sit, vix aliquot in asceterjo annos exegerat, cum eum convenere amici (8) hor- tatique sunt ut solitarium istud otium in negotium aliquod conferret, quod et rem publicam juvaret et wterne vite premium sibi conciliaret : quod quidem maxüme assequi liceret si historiam conuscriberet qua et resecaret supervacanea et res memorats digniores nullo verborum ambitu in compendium quod - dam contraheret. Eos enim qui in hocce scriptionis genere operam hactenus collocassen!, rerum quas enarrant seriem fere seimpor interrumpere inutilibus παρεχδάσεσι seu excessibus, vel etiam descriptio- nibus aut. concionibus, atque adeo intempestivis et quie annalibus parum conveniant. de religione dis- putationibus, dum fidei mysteria expontuw νο harese$ coMutare aggrediuntur, argumentis e sacra Scriptura vel e sanctis Patribus petitis. Quibus quidem ex clronologis aliquot suggillabant qui ea tem- pestale in omnium manibus versabantur, auctorem forte Chronici quod Alexandrinum vocant, Geor- gium Syncellum, Georgium Hamartolum, Georgium Cedreuum, aliosque quorum scripta ejusmodi su- pervacaneis excursibus passim scatent.

Verum tainetsi.duas rcs longuorom afferre animis, otium οἱ solitudinem, quod sebat Tullius, persua- sum haberet, et apud Christianos, 3c monachos in primis, pravas illas seu cogitalianes (λαγισμωὼς as- cetici vocant) seu cupiditates, qux» mentem a negotiis vacuam invadere solent et in peccata fere sempec demergunt, avocare unicam posse occupationeni, zgre tamen cessit amieoruim hortatibus, cum rem esse cerneret qua librorum, quibus carebat, copiam postularet. At vellicare ii non prius destiterunt quam improbitate stimulandi ad suscipiendum opus impulissent. Victus igitur familiarium flagitationibus, et supra allatis adductus rationibus, ad Annalcs. conseribeudos se atcinxit, cum in hoc secessu agens, ubi ad condendam historiain necessarii libri non suppeterent, si non omnia dicenda complecteretur, veniam a beniguo legtore se hnpetraturum f3cilu sibi perssaderet. In qua ceteroquin eonscribenda ita esi vegrsauis, ul prxcipua οἱ qua aliqujus viderentur momenti non emiserit, « eaque in epitomen eoegerit i2nfa elegantia, solus νά v«leastur assecutus quod conira rerum naturam cst, brevitas ut obscura non essel ; » quod de Fentio Pauline, qui tres Suetonii libros de Regibus in compendium redegerat, dixit Ausonius (9). Quidau enin) sunt, ut aiebat Focas Grammaticus, qui Jae. eopioseque scripsersnt, ita ut superülua iuterdum ubertaie marratiunis nuemoria legentium confundaiur : alii, dum brevitati student, admodum diffusam coartasse paleriam, uti sterili compeudio nihi] ad integram scientiam lectoribus conferast. Neque 13/men sibi ipsi salisfecit omnino, cwm quibus ad operis quod Ἡι manus sumpserat absolutionem necessa erat codicibus perszpe careret, quos.cum szpius quxesisset, reperire non petuerat, seu temporum injuria esent ajuissi, seu negligenüus ab iis inquisiti quibus id negotii dederat (10),

(2) Anonym. Combefis. in. Perphyrogen., n. 8. [Patrol. t. C1X.)

(5) Ad can. οὐ Apost.

(4) Lit. E cap. 11.

(5) In Gloss. med. Grzcit.

(6) Osat. 18 in S. Cyprian.

(1) En Theveüi verba in l'ourtroitg et vies dea hem- snes illustres, Paris, 1584, in-f0l., 1, 26b οἱ 97a: €... toutesfois les Grecs du mont Athos m'ont dit que ce fut en un rocher qui peut avoir de tour (compris les eseueilz qui l'environnent) quehque Aeue, le plus inaecessible lieu que j'aye veu en toute la mer Egée et Archipelaz;ue, et de present appellé par les Grecz Caloier d'Andros, autrement dicLle bon vieillard, les Turcs le nomment Cahvra, 1:s Mebrieux ou Juifs du pays luy donnent le nom

de Charchas, auquel y a encores aujourd'huy un fori beau monastere de Grecz. ... Zonare dencq ayant demeuré ing aus. en ce lieu .. Callineus son Patriarche .. luy commanda se retirer 3u. mont Athos, .. οὗ ayant deineuré treize 4018, finit ses jours

. gagé de quatre-vingtz-huict ans scpt moys, et fui

depuis bonorablement enterró en l'un des monas- teres nouuné saiact Helie dudici mont, l3 sepulture duquel se voit encore de present, couverte d'une pierre jaspée contre laquelle. sont écritz ccs mots en Grec, οἱ la plus part st effacez qu'à grand" peine les peut on lire .. &1E Έω HAPON MNHMEIUN 0 Z090Z2 ΖΩΝΑΡΑΣ KEITAI. »

(8) Praef. n. 1.

(9) Epist. 7.

(190) Zonar. lib. ix, n. 5l. .

H PILEFATIO π

dum ipst οκίογιῖὸ et procul ab urbe in parva insula vitam ageret : ex quo factum agnoscit ut consulum οἱ diclatorum bistoria minus sit absoluta. Neqae porro mirari debere subdit jectorem, si in fis quos couscripsit. Annalibus scriptionis character ubique sibi similis non occurrat, cum aliter fieri vix queat, υἱ qui bistoriam e variis seriptoribus veluti stipem colligit, illorum et dictione et compositione in multis non utatur. (aod ita tameu confecit, ut si aliquid de suo interjecerit, id illius stylo quem sequebatur au. coris quantum. fieri. potuit accommodaverit, ne scriptionis ratio a sese ubique dissidere videretur : cum interim alia longe quam cxteri qui res chronofogicas hactenus tractaverant, Annales suos con- scriberet, res nempe quasi de suo componens el narrans, et quod laude dignum est eaque summa, non alienorum furtis plausum captans, neque tractatus integros exscribens, ut de ipso Zonara scribit Lco Allaiius (11).

Non defuere tamcn qui censorio quodam judicio ut minus diligentem, maxinre ubi de rebus Romanis sii, vellicarint atque adeo perstrinxerint. « Omnia, inquit horum alter (12), an:e Constantinum incpte et prum diligenter (de rebus Latinis loquor) explicavit. » Sed quam sano ille judicio hiec effutierit ve! iade palet, quod a paulo aquioribus judicibus, iisque pererud:tis quibusvis chroiologicis scriptis Anua- lium Zonarze pars illa quae res Latinas pertractat longe antcponatur. Nam cum in recensendis Roma- norum gestis ex Dione prassertim, quem minime truncatum ut hodie editus est sed integrum legerat, iisque scripteribus qui periere temporum injuria, hauc historizs partem compegerit, nova fere semper εἰ ab aliis indicta commemorat : ita ut multis in locis de verbo ad verbum Dionem exscripsisse dicatur a Guillelmo Xylandro, Fulvio Ursino, Friderico Sylburgio et Henrico Valesio, istius scriptoris eruditis inerpretibus, quibus solemne est ex Zonara aut ipsum Dionem emendare aut Roinanaos scriptores alios illustrare : unde Theodorus Marcilius (15) Zonaram et Xiplilinum Dionis subdizas vocat. Et cerle ita de Zonara sensisse constat cumdem Allatium, ε qui » ait ille « lieet in historia post Constantinum λεν jejunior sit, et nonnisi obvia queque percurrcrit, in his vero qua ante Constantinum ad mundi &wrdia dilizentius et copiosius versatur, » Non mirum igitur si ab Alexandro Drassicano in Prafatione ad Shianum sincerzm fidei historicus, et a Casaubono (14) dicatur vir cruditissimus. Cedreni colici wanuscripto schedam ascripsisse dicitur Wolfius, in qua observabat tractare idem argumentum quod Lonaras, sed habere a Zonara multa de industria pratermissa, brevitatis forte studio, sed. certe non pretermittenda, ita ut optione sibi data ab initio Cedrenum Zonara praztulisset, Qui, inquit Xvylan - der (13), a quo hxc ex Wolfio referuntur, ad ca respexit przecipuc, qux aliunde quam ex co repeti non ro»unt, cum duo priores Zonarz tomi longe aliequin sint. mcliores ac laude diguiores, quam ea que ad Coustantinum usque Magnum Cedrenus collegit. Scribit preterea. idem Wolfius (16) Zonaram alias pulixiorem videri, ut in Judaica historia, alias breviorem, ut in exterarum gentium gestis. Iu qua quilem si qua culpa commissa est, excusationem habere videri hanc, quod ipse non ex suo ingenie deprompsit ea qu:e scripsit, scd ex variis auctoribus collecta in certum ordinem redegit : qui auctores inter se dissimillimi sunt. Quod autem non omnia persecutus est, non tam negligentia quam dc indu- siia fecisse.

Verum, licet in iis quze post Constantinum Magnum scripsit obvia quieque percurrere Zonarau dicat Allatius, longe aliter tamen sensisse videlur exacti vir judicii Henricus Valesius, qui non modo au- corem sat diligentem haud sermel indigitat, sed etin iis praesertim quz ejusdem Constan ini familiam spectant, accuratiorem quam in czteris, neque aliis obvia dicere observat (17). Et sane quanquam iz iecensendis Cpolitanorum imperatorum gestis, fusioribus forte editis commentariis versati siut Thco- planes, Cedrenus; Scylitzes et aliquot alii, constat id Zonarz in primis consilium fuisse, ut non plenio- rem quemadmodum ii historiam, sed contractiorcm atque adeo compendium conscriberet, in quo singu: iria queque οἱ quie in re historica praecipui viderentur ponderis perstringerct. Ex quibus facile c'ilui- Ur quod ait Gerardus Vossius, tum in eo majorem curam et industriam desiderari, 4&um etian: tiaxime wirandum esse, virum usque adco experientem in sui temporis presertim rebus pleraque perfunctorie ulum dieere, cum mulla magnaque iis temporibus gesla sunt, orientali orhe cum occidentali quasi concurrente : adeo ut pauca sint quibus Alexii vitam perstrinxerit. Id, inquam, haud gre refellitur ex autoris ipsius Annalium lemmate, vel ex ipsius Prefatione, in qua non hístoriau sed historize com- pendium scribere se profitetur; ita ut si. prolixiori sul teu: poris res fuisset. persecutus narratione, pri- uum scriptoris oflicium minime observasse diceretur : cum, ut ait Plinius alter, titulum suum legere cebeat, atque identidein interrogare se quid coperit scribere, scireque si materie irumoratur non esse longum, longissimum si aliquid arcessit atque attrabit. Atque cx bacce virorum eruditorum varia de lonarg Annalibus sententia patet quam infausta si£ corum sors qui aliquid scribere aggrediantur, cem quibusvis ac fere iniquis hominum judiciis et censurz ingenii fetus exponunt.

Crlerun in. Annaliura. decursu occasionem interdum captat Zonaras Grecorum sua statis mores Velicandi, veluti cum virorum ecclesiasticorum Simoniam carpit, comatos et cincirnatos patatinos

(11) De Georg. (14) Ad Hist. Aug. p. 202, 9 ed. 13) Apud Ailat. De error. magn. viror. iit dicendo, (15) In praffat. ad Cedren. 126. 16) {η praefat.

(15) in not. ad Sueton. 17) tn not. ad Jib. xvin Ammiani

ιο e. ap)

15 DU CANGII 16

perstringit (18), et imperatores, quod abdicato patrio vestitu barbaricum amplecterentur (19). Deuniqn? in ipsos adhuc Augustos ac eorum in rebus administrandis publicis tyrannidem gravius invehitur. Nam ut Valentis mathematici (20) de urbis Cpolitanz duratione editum sub Constantino Magno natali- tium thema quodammodo tueatur, ne omnino falsum putetur, quam annos 696 duraturam praedixerat, jam olim cum scribebat Zonaras elapsos, subdit aut falsam existimandam "Valentis predictionem, aut annos illos intelligendos esse quibus instituta rei public; ac status conservabantur, dum suus bouor erat senatui, dum cives sub legitima imperii potestate florebant, non autem cum manifesta vigebat tyrannis dominorum publica sibi pro privatis vindicautium et ad suas volup!ates conferentium, easque parum honestas, cum publica quibusvis donarent, nec pastorum instar subditos tractarent, nec lana supervacua detonsa, sed pr:edonum more oves mactando, ad medullas ipsas exsugerent.

Chronici titulum huicce Zonarz historie ascripsimus quemadmodum Wolfius. Nam et ita laudatur a Michaele Glyca in Annalibus ; Ὁ Ζωναρᾶς ἓν τῷ χρονιχῷ auvzáypast,et in altero e codicibus Regiis, in quo secunda duutaxat pars continetur, hzec verba in fronte leguntur : Τὸ παρὸν βιθλίον χρονογράφος óvc- µάζεται, Verum in codice Viennensi, quo usus est Woifius, alia habetur epigraphe, hisce vidclicet vocibus.concepta: Ἐπιτομὴ ἱστοριῶν συλλεγεῖσα xal συγΥραφεῖσα παρὰ τοῦ σοφωτάτου μοναχοῦ τωῦ Ζωναρᾶ, τοῦ γεγονότος μεγάλου δρουγγαρίου τῆς βίγλας καὶ πρωτοασηχρ΄-τις. Et sane compendium historie scribere se profltetur ipse Zonaras ' Ἐμοὶ δ' ἐπιτομὴν ἱστορίας πεποιημένῳ οὖχκ ἐπέοιχε ci» πραγµατεἰαν θέσθαι πολύστιχον, etc. (21).

Universum vero opus duas in partes distribuit : ac in priori quidem historiz quam vulgo sanctam vocant ex sacris Libris et ex Josephi Archazologia compendium complexus, tuin res Grecorum veterum tangit, ac lhomanorum deinde ad ea usque tempora historiam perducit, quibus res publica in unius administrationem scu monarchiam delapsa est. Alteiam autem a triumviratu oritur, ac recensitis sir.- gulorum imperatorum gestis usque ad Alexii Comneni exitum persequitur, id est ad szculum quo ipse vixit undecimum. Non solum euim Joannie Comneni imperatoris Alexii fllii meminit, sed et Ma- uuele Joannis filio imperante vixisse infra docemus. Caeterum hzc. Annalium Zonare partitio non ex ipsa modo Pr»fatione percipitur, sed przsertim ex verbis quibus pars prior clauditur (22), atque adeo ex alterius iuseriptione, quie in scriptis codicibus hzc verba praefert : "Apylh τῆς περὶ τῶν αὐτοχρατόρων isvopla;. Quibus quidem vocibus in altero ex Regiis ἰδία, charactere licet paulo recentiori, prefigun- tur : Ἱστορίας Ζωναρᾶ τόμος δεύτερος xal τελευταῖον. Sed presertim alter ex Regiis, qui secundam dun taxat partem Aunalium Zonar complectitur, in primis contextus lineis hanc partitionem prorsus astruit, in quo scriptor ita hanc ordilur : 'E& ἀρχῆς μὲν οὖν, ὡς 3v τῇ προτέρᾳ βίδλῳ µοι προϊστόρηται, βασιλεῦσιν dj τῶν "Poualov, etc. Ubi codex alius Regius οἱ Colberteus preter editionem Wolflanam hxc tantum habent : "Eg àpyn μὲν οὖν, ὡς ἱστόρηται, elc. Sed et in. ejusdem codicis Regii initio haec leguntur : Ἐν προτέρᾳ βίθλῳ περιέχει τὰ Ἑθραϊκὰ xal τὰ περὶ Ῥωμαίων ὑπάτων, τῷ δὲ τὰς τῶν αἲ- τοχρατόρων ἱστορίας. Quin etiam Wolfianos codices hanc Annalium Zonar: portitionem prztulisse ar- guit quod in fronte Zonarai codicis a se Cpoli empti praefixit Joannes Dernsehwamus, et ex eo descri- psit in sua Praefatione Wolfius. Ex quibus abunde colligitur hosce Annales in duos duntoxat tomos a Lonara fuisse dispertitos, non vero in trcs, ut illos divisit idem Wolfius : quorum prior de rebus Ju- daicis ab initio mundi usque ad Ilierosolymitanum excidium ; alter historiam Romanam ab Urbe con- dita usque ad Constantinum Magnum breviter complectitur, in qua tum Dionem, ut diximus, tum ctiam Eutropii interpretem P:eanium, quem ad verbum szpenumero exscribit, ut observatum a Scaligero (36), praesertim sequitur. Teriius denique imperatorum res geslas a Constantino Magno usque ad obitum Alexii Comneni tractat. Falsum tamen constat. Dernschwainum, cum dixit priorem Annalium Zonar partem in Hierosolymorum excidium desinere.

Licet porro Woltii divisio tolerari quodammodo possit, ut quz& sacram historiam a Romanz rei pu- blice, rursum paganorum a Christianorum imperatorum historia distinguat, cum ipsius Zonarz divi- sioni contraria sit, satius duximus ex virorum eruditorum consilio universum hoc Annalium opus in libros xviu partiri, libros vero in sectiones,

Sumere ne lector juge paveret opus. nam ut

]ntervalla vie fessis prestare videtur Qui notat inscriptus millia crebra lapis (24),

ita librorum divisiones a continua lectionis assiduitate lectoris animum rclaxant, cum habet ubi longo quasi itinere defatigatus consistat ; przsertim etiam cum nihil auctori detrahant nec scriptionis seriem abrumpant. Adde quod id partitiouis genus ad locos ex scriptoribus laudatos statim repcriendos mul- ium conducat : unde inductum illud fere ab eruditioribus in quibusvis exemplaribus, qux» continua serie absque libria vel absque càpitibus describuntur, Quod quidem, ita in Zonara confecimus, ut alte-

(18) Lib. vit, sect. 17. e Lib. 1x, sect. ult. (19) Lib. x, sect. 28. 23) In not. ad Euseb., p. 241, 242, 2 edit. (20) Lib. xin, 9. | (24) Rutilius Numat. lib. i.

(21) Lib. 11, sect. 26.

H PR/EFATIO. [8

ram partem Wolflanam a vi, tettiam vero a xui libro, ut partem Annalium: alteram. seeuodum auotoris

mrepiam divisionem a libro x auspicemur. lam vero quid. Wolüum impulerit ut ad Zonar» Annales in Latinam linguam convertendos sese xcinxerit, pluribus declarat ipse in Przfatione, quam nostre hic subjicimus, atque etiam in alia. ad

Nicephori Gregorze Historiam a se pariter Latio donatam, quam, ut et Zonare, Antonio Fuggero nobili Germano dicavit. In qua postrema sic loquitur: « Fateor equidem ad Zonaram convertendom pra- misa te propositis, eoque tempore peropportunis, initio excitatum me fuisse potius quam meapte voluntate accessisse : non lam laborum et molestiarum fuga, quibus ita tum quoque assueveram ut ipavo otio nihil mihi esset molestius, quam privatis meis studiis, si quid daretur otii, frueudi, et diturnam quasi sitim vari: lectionis restinguendi cupiditate. » Cum vero de Fuggerorum nobilia insgni liberalitate ac munificentia in eruendis ab interitu bonis libris idem fere praedicet Guillelmus Yrlander, premiisque illectos ab iis sum talis viros eruditos testetur qui Graecos scriptores Latina toza donarent necium editos, vel inde patet quantas debeat gratias res litteraria viris principibus, qui prepositis subinde coronis publicam utilitatem sibi juvandam proponunt, et Musis non semper opulea- ts imo perszepe inopibus, manum uliro porrigunt. Neque enim fateri dedignatur ipsemet Wolfius, quidquid bactenus ediderat, id vel publica utilitate vel temporibus suis adductum fecisse, nec tam ΗΠΑ capiasse quam famem vilasse, Sed et Xylander (25) : « Me, » inquit, « ne quid dissimulem, pupertas, ut ille ait, impulit audax ut libros facerem. » Quem quidem dicentem audivisse scribi! lsannes Leunclavius (26), lucubrationein Dioniam et alias non a fama sed fame sibi pariter extortas x precipitatas fuisse. Neque nostrorum sxculorum isthzc est duntaxat querela, cum legamus (237), Pautem propter annonze difficultatem ad molas manuarias pistorem se locasse, ibique quoties ab opere vasset, scribere fabulas solitum οἱ vendere : quomodo etiam Pacuvium Brundusinuu tragediarum Kriplorem Romze picturam exercuisse ac fabulas vendidisse ferunt. Sed et Lactantium, virum omnium $o tempore erudilissimum, adeo in hac vita pauperem fuisse, ut plerumque etiam necessariis indi- puerit, scribit Eusebius. Infausta omnino litteratorum conditio, qui ne panem eweudicent, libros eon- ícere eoguntur. Debemus igitur illustribus Fuggeris, quod illorum cura et sumptibus in publicum prdierint Joannis Zonarz, Georgii Cedreni, Nicetz Acominati et Nicephori Gregore bistorig, οἱ quod rerum Dyzantingrum hisce editionibus gustum primi quodammodo inspirarint litterarum studiosis. Sed non minus obstricta erit erudita posteritas regum nostrorum munificentiz, qui non hactenus modo pablicatos imperaterum Cpolitanorum bistori; scriptores, sed et novos 46 e manuicriptis codicibus ες regia ac locupleti prorsus bibliotheca depromptos magnifico adeo alque splendido apparatu edi quo- lie volunt, viris doctis ut in idem consilium una conspirent, suaque conferant studia, Regia praemiorum mercede invitatis ac illectis.

Enimvero ut Wolfius in vertendis Zonarz Annalibus versatus fuerit, quaeque observarii quotve codi- tibus scriptis in iisdem edendis usus fuerit, pluribus in przdicta ad eosdem Annales Praefatione expo- üi; el ut in opere Latine Greceque exscribendo adjutorem sibi asciverit Jeremiam Martium, ρες- dire tum indolis adolescentem, medicum deinde physicum Augustanum. Quem quidem ea de re verba Íxientem praestat audire in Prwefatione ad Nonum medicum, quem Argentorati is primus edidit anno. 1368 : « Cum itaque, » inquit, « non parvi interesse viderem ut quis quamprimum optimis uteretur preceptoribus, nec ob rei familiaris angustiam alio conferre me, quod unice optabam, possem, com- Node sane ceeidit ut eo ipso tempore Cpoli Augustam afferrentur Annales Joannis Zonarz et Nicetze- Choniate bistoria, sumptibus maghifici et generosi viri et studiosorum omnium Macenatis Antonii. Faggeri. Quos eum prudentissimus vir, -in judicium adhibitis doctissimis hominibus, precipue vero Ludovico Carino, cui et tribuebat multum et quo uno omnium maxime delectabatur, dignos existima- εί uL in publicum exirent, tum ob rerum quas tractabant amplitudinem, tum ob histerig seriem lagissimam a condito mundo usque eleganti ordine deductam, sollicite (ut fuit propagande posterita- lis studiosissimus) de conversione cogitare, et quem ei muneri przflcere posset, anxie deliberare se- cum cepit, et tandem de multis unum eumque omni liberali doctrina politissimum virum, et in lingua wraque singularem prope, Hieronymum Wolfium, scholze et urbis vestrze ornamentum, non exigua premii spe proposita elegit. Quem laborem hoc libentius suscepit, quo juvandze posteritatis studiosior tl Fuggeranz; familie laudis propagandz avidior fuit. Sed cum ob afflicta valetudinem, a.qua fere mmnquam ob assiduum in litteris studium, ut ego quidem existimo, liber est, solus et versioni et scri- ptioni vacare non posset, me sibi, accedente auctoritate et consilio Joannis Baptiste Heintzelii,. viri eU rerum tractandarum usu eximii et mei amantissimi, a cujus praedicatione invitus digredior, socium laborum adjunxit, neaque opera in exscribendo Zonara et Choniate Grece et Latine ultra integrum annum usus est, eamque non prorsus improbavit. Qui vel ob hoc minus gravis mibi esse debui, qued εἰ triennii sumptus Antonius Fuggerus, eo exacto, pollicitus est, et liberalissime etiam prestitit, et tg0 lantum utilitatis ex doctrina et domestica consuetudine Wollii cepi, ut ejus laboris nunquam me penitere debeat. » Hactenus ille.

(25) In praef. ad Cedr. (27) Euseb. in Chr. lib. 1. (25) In praef. ad Dionem.

19 DU CANGII 9f

Citerum non una est in mss. codicibus Zonare Annalium descripiionis ratio, seu reruan in iis pertractatarum sp2ctentur argumenta, quie in quibusdau ex iis in marginibus, seu qui interdum, cuin uova inchoatne materia, in ipso contextu tituli apponuntur. Ác certe quoad nolas istas marginales. non semper etis ex:dem in omnibus exemplaribus in quibus habentur, nec simili diclione exarate. la quibusdam pr:eterea interdum plures ac crebriores quam in aliis, in quibusdam per intervalla longius- cula breviores occurrunt. In aliis denique ac antiquioribus codicibus nulle fere semper habentur. Scriblt Leo Allatius in Diatriba de Georgiis u^i de Cedreno [ino Scylitza, c. 27] agit, exstare in bibliotheca Sfortiana codicem ingentem Georgii Scylitzze nomen praferentem, licet unicos duntaxat Zonarg Απ- nales contineat. Sed et inter codices Palatinos Romam adlvectos se vidisse ejuslem Zonarz historiam principio mutilam, a monarchia ltomanorum incipientem, in qua, etsi nolis ab historia «diversis, .prefixum est Γεωργίου τοῦ Σκυλίτζη. Qux quidem differt, inquit, ab edito Zonara, quod in eapita divisa ubique sumiparia eapitum exhibeat. « An summarum,» subdit idem Allatius, « auctor Scvlitzes iste ? an propterea vel fraude sua vel exscriptorum oscitantia historie auctor comminiscitur » seu. &ngitur? unde prorsus lieet eonjicere hxece rerum argumenta non esse ipsius Zonarz, tum ex eo etiam quod diversis szepe cuucepta verbis legantur, tum quod, ut attigi, varie marginibus codicum, alibi scilicet rarius, alibi singulis ferme periodis appingantur. Quod quam inutile sit vel ex eo patet, quod longe sstius. est. qu:e in contexta. breviter descripta habentur legere, quam in argumentis, cum totidem fere semper verbis constent. Ea qualiacunque suut et cujusmodi in suis codicibus invenerat Hieronymus Wol(us in interiorem editionis sue marginem seu ad Grxcam columnam edi curavit, et eum non tanti viderentur, eorum omisit interpretationem, notis aliis brevioribus Latinis ad alteram columnam pariter aseriptis, que subinde de rerum argumentis lectorem almonerent, Harum plerosque in hac Regia edi curavimus, aliis certis ex causis rejectis, tum etiam ne, si erebrioribus ejusmodi argumentis fusca- rontur libri margines, editionis prorsus Περί venustas ae majestas commacularetur. Atque id quidem eausz fuit, ut Greca istà argumenta in. int»riores margines rejicere, quod fecerat Wolfius, visum non fuerit, tum quod illz in editionibus Regiis vulgo hasce notas hactenus non aduiserint, tum etiam. quod eo sunt inntiles, quod apposite Latinz idem prorsus efficiant. Ne tamen Gracis argumentis frauilare lectorem videamur, ea rursum hic recudimus, aliquot in locis ex 159. codicibus auctiora, eaque secun- dum librorum et sectionum numeros digesta, ita ut rerum a Zouara in Annalibus descriptarum elenchi sou $umninril vicem przestare possint.

Quid porro postrema buic ac Regi:e prorsus Joannis Zonare Annalium editioni accesserit, lectorem interest edocere, Greca contulimus, maxime in. locis qui dubietatem quamdam praferebant, cum qua- wor codicibus Regiis et uno Colberteo. Regiorum duo [1714, sxc. xit , οἱ 17:6, siec. xv] integros Annales complectuntur, pezterquam quod horum alter [1710] duobus foliis initio mutilus est ; tertius [1768, sec. xiv], secundam. Annalium. partein ; quartus [1718, sac. xvi] demum, isque recentiori de- scriptus manu, eosdem Annales ab. imperio Diocletiani ad Alesium coujinet. Codex Colberteus (26) sat bonz nofz, paucis ctiam paginis initio mutilus, desinit in bujusce editionis sectionem 34 libri ση, in Maximini scilicet et Licinii imperium. Varias ex hisce codicibus excerptas lectiones in Notas subinde retuimus, nonnullis quie extra controversiam videbantur in contextum ipsum jamissis. Hieronymi Wolfii versionem Latinam interdum et rarius emendavimus, maxime iis locis ubi auetoris mentem non omnino erat assecutus, quos in Notis fere semper indicamus ; sed praesertim in ea parte ubi res Byzan- tinze pertractantur quxdam potissimum immutavimus, ubi palatinas seu. ecclesiasticas dignitates minus eonsentanee reddidisse videbatur. Annalibus denique Adnotationes nostras subjecimus, una cum Disee- ptatione de febdomo et aliquot additamentis ad nostram Cpolim Christianam, de quibus ominibus initio eujusque Jucubrationis lectorem monemus.

Breve denique Chronicon, levioris forte licet. momenti, Joannis Zonar Annalibus subjicimus, quod temporum ab Adamo ad Alexium Comnenum, qux ille persequitur, summarium quoddam contineat, eujasmodi nonnulla alia habentur in codicibus manuscriptis bibliotheeze Regie, quee tamen in annorum eharaeterismis non omnino ubique cum eo quod edimus convéniunt, exscriplorum, u£ existimo, potius incuria, quam eorum a quibus sunt confecta. Ut tamen czteris istud prieferrem, fecit viri in chronolo- gicis ut et in cxteris disciplinis versatissimi Dionysii Petavii auctoritas, a quo primum editum est cum Nicéphoii patriarchae Breviario historico : quod eum in Regia editione ejusdem scriptoris omissum fuerit, hic tvursum proponere visum est, tum maxime, ut attigimus, quod cosdem quos Zonaras angos com- plectatur, a mundo scilicet condito usque ad eumdem Alexium.

Sed priusquam huie Prefationi finis imponatur, prestat, quod supra sumus polliciti, aliorum Zonare operum, quorum memoria ad nos pervenit, indicem subjicere, ut vel inde, quam singularis fuerit viri eruditio ac pietas, lector assequatur. Á!que ut ab.editis sumatur initium, occurrit in primis Commentarius in canones apostolorum οἱ conciliorum (29) et in Epistolas canonicas (50), cujus titulus

(28) Nunc Regius 1717, sxc. xim. Proter hos (29) Ed. Paris. 1618, in fol. et in Beveregii Pan- Zonarz codices Parisiis sunt duo alii, oMer Coisli- — dectis Canonum. - : njanus 107, s:ec. xiv, aller paulo. post Zonaram a (29) Ed. ad calcem Gregorii Thawmaturgt, Paris Pucangio editum Parisios advectus, Regius 17152. — 1021, in fol. et in Deveregii Pandecus Canonum.

91 PRAEFATIO. 92

ita concipitur in codicibus mss. Regiis : Ἐξήγησις τῶν ἱερῶν xal θείων χανόνων τῶν τε ἁγίων xal σεπτῶν ἀποστόλων xai τῶν Ἱἱερῶν οἰχουμενρκῶν συνόδων, ἀλλὰ μὴν χαὶ τῶν λοιπῶν ἁγίων Πατέρων, πονηθεῖσα Ἰωάννῃ μοναχῷ τῷ Ζωναρᾷ τῷ Ὑεγονότι μεγάλῳ δρουγγαρἰῳ τῆς βίγλας χαὶ πρωτοαση- χρῆτις. In istius porro operis Privfatione illud se aggressum ait non sponte sed alterius persuasu, Manuelis forte Comneni imp., ut. infra dicemus : Μή τις δέ pot χαταγνοίη προπέτειαν ' οὗ γὰρ ἀφ' ἑαυτοῦ τῷ πονήαατι ἐγχειρῶ, ἀλλὰ παραχληθεὶς ὑπέχυγα χαὶ τῷ πόνῳ δέδωχα ἐμαυτὸν ἵνα μὴ Q^ ἁ,τχοῖαν χαταχριθῶ.

Λόγος πρ)ς τοὺς τὴν quat» τῆς γονῆς ἐχροῆην µίασµα ἠγουμένους, Editus habetur in Jure Grzco- tom. [tom. I, p. 551-361 et in Enimundi Bonefidii Jure orientali, p. n, p. 216, 237.]

Ἰωάνν.υ μονχχοῦ τοῦ Ζωναρᾶ. Ex προσώπου τῶν ἀρχιερέων, περὶ τοῦ pi δεῖν δύο δ.σεξαδέλφους τὴν αὐτὸν ἁγαγέσθαι πρὸς Ὑάμον (51). Edit. a. v. c. Joanne Baptista Cotelerio, tom. 11. [1. 885] Monumen- terxm Eccl. Gr. R

Laudatur a Petro. Lambecio lib. 1 De Bibl. Cesarea, pag. 59, cjusdem Zonarz ct Nicets Thessale- nicensis Expositio canonum Anastasimorum S. Joannis Damasceni, hoc titulo : Ἰωάννου ἀσχητοῦ τοῦ ζωναρᾶ, γεγονότος μεγάλου δρουγγαρίου τῆς βίγλας καὶ πρωτοασηχρῆτις, ἐξήγησις τῶν ἀναστασίμων xxvó- νων τῶν τοῦ Δαμασχηνοῦ, cojus initium hisce verbis concipitur : Ἐπεὶ κανόνων ἑρμηνεία ἐστὶ τὸ παρὸν σύνταγμα, χρὴ καὶ περὶ αὑτὸ τὸ ὄνομα τοῦ χανόνος, χαὶ την τοῦ εἰρμοῦ χαὶ τὴς ᾠδῆς χλῆσιν, ἔτι δὲ xal τοῦ τροπαρίου (Ex τούτων γὰρ ἁπαρτίζεται Ó χανών) φιλοσοφῃσαι ἡμᾶς. Postcerioris vero expositionis titulus est hic, AUzy ἡ ἐξήγησις τῶν ἀναστασίμων Χανόνων τοῦ πρώτου xa* τοῦ ὀευτέρου, ἄχρι τῆς c' doris, γέγονε παρὰ ερωτάτου μητροπολίτου Θεσσαλονίχης χυρίου Νικήτα ἐξ αὐτοῦ τοῦ Ζωναρᾶ, eic. Laudatur pariter Zonaras in canones Anastasimos Damasceni ab Allatio in Syntagmate de Georgiorum scriptis pag. 417, ex quibus quzdam fragmenta edidit Jacobus Gretzerus sub initum libri v De sancta cruce : et in Octa- teuchum ejusdem Joanuis Damasceni Expositio pulcherrima, ab eodem Allatio in. Symuiciis , paz. 453.

Servatur in bill. Reg. : Ἰωάννου μοναχοῦ xal πρωτοασηκρῆτις τοῦ Ζωναρᾶ κανὼν εἰς τὴν ὑπεραγίαν θεοτόκον, οὗ fj ἀχροστιχὶς YZTATUE ΗΧΟΣ ΥΣΤΑΤΟΝ ΠΛΕΚΕΙ ΜΕΛΟΣ. [ed. in Jo. Bapt. Cotelerii £c- clesie Grace Monum., tom. Wl, p. 465-472]. Huic subduntur Noezópou. πατρικίου χαὶ ἀνθυπάτου M.- τυληνΣίου στίχοι χαταβᾶσιοι ιβ’ εἰς την mosó:nta τῶν «9^ μηνῶνι. Μὴν Σεπτεῦριος, etc.

Quatuor prxterea Zonare laudantur opuscula a .Leone Allatio in Diatriba de Symeonibus, scilicet :

Λόγος εἰς «àv σταυροπροσχύνησιν, hoc initio, "IHpzzó μέ τις πρόθληµα τῶν Ex πνεύματος. Ἐπεὶ δὲ xai σωφοονῶν.

Βιος τοῦ ἁγίου Σιλδέστρου, hoc initio, Οἱ μὲν σεπτοὶ xal θεόπται ἁπόστολοι. Proinde alia est Vita ejus- dein S. Silvestri edita a Coinbefisio, eujus initium aliter concipitur. s

Ὑπόμνημα εἰς τὴν ὑπαπαντὴν τοῦ Σωτῆρος, hoc initio, Πάλιν τοῖς εὐσεδέσι πανήχυρις, xal πάλιν βυστήριων ἕτερον. Denique

El; τὸν Ἱερρσολύμιων Xorppóviov, hoc initio, Οἱ τοῖς θεῖοις xaX μαχαρίοις Ἡατράσι συγγράφοντες τὰ ἐγχώμια.

Laudatur etiam a Lambecio lib. v De bibl. Cesar., pag. 150, opusculum aliud Zonsr:, hoc titulo, Περε τῆς xotpu5otox τῆς ὑπεραγίας Θεοτόχου, ix τῆς ἐπιστολὴῆ; Ἰωάννου τοῦ Ζωναρᾶ, "Οτι xax 6/xatos πολλά- x:;, fv χα τῶ.δε μµεθίστανται, ὁπιασίας ἁγίων τεθέανται xal θείων ὕμνων kv οὐρανοῖς αὐτήκοοι γΥ{- νουται, eic. Sed hzc epistola est ex iis qua sub nomine etiam Glycze circumferuntur; de quibus mox sgemus.

Scribit idem Lambecius lib. iv servari iu. eadem bibl, Caesarea anonymi cujusdam aucioris Para- phrases 55 in totidem S. Gregorii Nazianzeni carmina, de quorum auctore nondum liquet, inquit. idem Lambecius, misi sint Nicetzm Bavitiis Paphlagonis, quem Δαλύθρου scilicet episcopum nominatum ait David Hesehelius (32), cujus Commertarius in S. Gregorii Naziauzeni Tetrasticha et Monosticba Latine versa edita sunt ab Hercule Phaello Το] an... 1588, vel potius Joannis Zonarz, qui non solum S. Gr.- gorii Nazianzeni Tetrasticha, verum etiam alia non pauca partim cjusdem partim diversi generis monu- enia antiqua coinmentariis atque paraphrasibus suis illustravit. Vide "pag. 59 et 247 ejusdem lib. iv (35).

Laudatur przterea ejnsdem Zonars Lexicon, de quo ita Josephus Scaliger in epistola ad Isaacum Casaubonutn, qux est. 48 inier Sealigerianas editas: « Ego quoque videor mihi nun inutiliter Zonara Lesicon tractare, quod est in libris soceri tui » (Henrici Stephani). « $i per se et affinem tuum Paulum Stephanum ejas usara brevis mihi contingat. » [Ed. ab Ll. A. H. Titunanno, Lips. 1808, 2. vol. in-4, sed de auctore valde dubito.|

(31) Ex cod. Reg. 2038, [IATPOE ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ TOY NAZIANZHNOY. TOY

(32) In Bibl. August., p. 46. AYTOY EPMHNEIA ΕΙΣ ΤΑ µονόστιχα. Too αὐτοῦ

(33) Zonar: Procemhiin Commentarii in S. στο- εἰς τὰ ἐπιγράμματα τὰ εἰς τὸν µέγαν Βασίλειον gorii Nazianzeni Tetrasticha edituin est in libro παράφρασις. ΙΩΑΝΝΟΥ TOY CTEOMETPOY ἐπν inscripto NIKHTA ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ TOY ΚΑΙ AABIA ο. Venet. ap. Frauc. Zanetum 1565, in-4. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ TA TETPAETIXA TOY METAAQY

29 ! DU CANGII 24

Memínit denique Joannes Pontanus, in Przfatione ad historiam Joannis Cantacuaeni, poematun Joannis Zonarx de Processione Spiritus sancti, que a Genebrardo in Latinam linguam eonversa esse observat. Ex eum in emuibus fere bibliothecis exacta satis adhibita diligentia conquisierim, nec reperi, nec ubi et in quo Genebrardi volumine edita sint ab hujusce urbis viris doctis rescire potui (54). Sic porro Pontanus : « Zonaram fuisse schisinaticum testari possunt ejus poemata aculeatissima de proces-

sione sancti Spiritus, ct alia adversus Latinos composita, qux: Genebrardus dum converteret, se crimi- nationes illas omisisse narrat. » Qux quidem ipsissima Pontani verba exscripsit Allatius in Creygto- num (55). :

Enimvero pr:eter supra laudata Joannis Yanarie opera circumferuntur. passim in. bibliothecis Epistolae dogmaticze, continentes obseuriorum sacr: Scriptur:: locorum explicationem, numero sex et quinqua- ginta, quarum seriem et argumenta. descripsit Petrus Lambecius (50) ; quas quidem Joanni Zonar quidanr codices, alii Micliaeli Glyc:ze ascribunt, adeo. ut. hactenus incertum maneat utrius sint : tametsi in eam videatur concedere sententiam Leo Allatius (57) ut Glycze. potius illas tribuat quam Zonore, ubi Ma scribit: « Hec et alia Michael Glycas, epistola satis prolixa ad Joannieium monachum, etc. Hujus etiam epistolam de hac eadem re se legisse seribit Casaubonus exercit. in. Baronium 16, n. 49, sed sub nomine Zonarz editam, quam Glyea esse codices antiqui reprzesentant. Cujusnam vero sint ille epistolz, qua sub nomine Glyez et Zonarz nomine in. mss. prostant, alius erit disserendi locus. » Utinam viri doctissimi et in re veterum libraria peritissimi exstaret super hac difficultate dissertatio, que nos ab hac disquisitione levasset. Certe Zonarz has ascribit codex Regius, sed recentiori inanu scriptus, anno ecilicet mundi juxta Graccos 6996 (Christi 1488), Ind. 6, hoc titulo Ἐπιστολαὶ χυροῦ Ἰωάννου Ζωναρᾶ xai πρωτοσυγχρίτης χαὶ δρουγγαρίου τῆς ῥίγλης. Continet porro hie codex (a. 5015] 45 duntaxat epistolas, quarum prima Joanni Sinaitz inscribitur, penultima vero, quz? est 28 inündice Lambeciano, videtur esse Manuelis Comneni imper., scripta videlicet, ut praefert inscriptio, Τῷ τιµιωτάτῳ μοναχῷ κυρίῳ Ἁλυπίῳ τῷ ἐγκλείστῳ El χρὴ τὴν μαθηματιχὴν ἐπιστήμην ἀποτρόπαιον ἡγεῖσθαι παντάπασιν. Initium vero illius est, Τὰ τῆς μαθηματικῆς, etc. Atque in hzcce verba desinit: Ἐκ τούτων οὖν πάντων µάνθανε, ἱερὰ χεφαλὴ, ὡς εἱμαρμένη μὲν xal γέννησις παντάπασιν ἀπηγόρευνται τὸν xac? εἰχόνα καὶ γὰρ θεοῦ πλα- σθέντα λογιχὸν αὐτεξούσιον ἄνθρωπον ' οὐ γὰρ φυσικαῖς ἀνάγχαις ὑποχεῖσθαι χαταδεξώµΌθα. προγνω- στικἣν δέ τινα τοῖς ἀνθρώποις ἐνδεδόξασθαι δύναμιν, χαθὰ xaX φθάσας 5 λόγος ὑπέδειξεν, οὗ tocoutov ἀπέοικς δι) ἦν αἰτίαν εἰρήχαμεν, εἰ xaV παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων ἑνασχολεῖσθαι τούτοις οὗ συγχωρού- µεθα, ὅτι μὴ χατὰ λόγον ὀρθὸν αὐτοῖς ἀποχρώμεθα. Istius epistolas Autapologeticum sequitur in cod. Reg. et in Indice Lambeciano, qui hanc Manueli omnino ascribunt, hoc titulo : Ανταπολογητιχὸν ix µέρους πρὸς τὴν ἐγχειρισθεῖσαν αὐτῷ Υραφἣὴν τοῦ χραταιοῦ xal'àviou ἡμῶν βασιλέως xopoo Μανουἡλ Κομνηνοῦ, τὴν ἀπολυθεῖσαν πρὀς τινα μοναχὸν ἐπιμεμφάμενον οὗ μιχρῶς αὐτοῦ διά γε τὸ τῆς ἆστρολο” γίας µάθηµα, καὶ φιλονειχοῦσαν τὸ τοιοῦτον συστῆσαι µάθηµα φνοιχαῖς xal γραφιχαῖς ἀποδείξεσι, Tum vero illius initium hisce verbis concipitur : Γολμῶν ὑποιικνήσχω τὸ προγεγονὸς γράμμα τῆς βασιλείας co) χαὶ &l; ἡμῶν Ίδη χείρας ἑληλυθέν. Καὶ iv πρώὠτοις μὲν ἀναυνοὺς xal περιεπτυξάµην αὐτῷ xai θερμῶς χατερίλησα, T(vo; Évexsv ; "Ott παναγία τῷ ὄντι χαὶ Ἱρεμαίᾳ φωνῇ, χατὰ µίµησιν αὐτοῦ ταὺ εἰπόντος Χριστοῦ, « Μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾶό; elg: καὶ ταπεινὸς τῇ καρδία, » πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον ἐποιηῃ- cato τὴν ἁπόκρισιν τὸν ἀπερ.σχέπτως οὕτω τοῦ 0εοστεφοῦς καταθοώµενον χράτους σου, Μετὰ δὲ ταῦ-α τὸ τοιοῦτον γοάµµα ἐθαύμαχα κατά Ye τὸ προσὸν αὐτῷ τῶν λέξεων στρυφνὺν καὶ εὔρυθμον xal τὸ τῶν νοημάτων βαθὺ xai πυχνόν. Οἷς 55 νοήµατι, καὶ οὐκ οἵδ' ὅπως, περιπεσὼν, χειροβοθῆναι πρὸ τοῦ καταπνι- τῆναι τὸ τέλεον, ete. Alia ex eadem epistola exseribimus in Notis ad nostrum Zonaram, ubi de Veclio Valente astronomo, qui imperante Constantino Magno vixit, agimus. Sub fineni vero hiec. subduntur : Πτίθομαι οὖν καὶ ταῦτο, χράτιστε βασιλεῦ, ὡς οὐκ ἄν ὁ μοναχὸς ἐχεῖνος παχύσαιτό ποτε χατηγορῶν τοῦ μαθήματος, εἴπερ εὐπαράγραπτοί εἶσιν ἐπὶ τοσοῦτον οἱ χατ᾽ αὐτοῦ προσφερόµενοι μάρτυρες. Ad calcem denique codicis Regii describuntur eorum uomina quorum auctoritatibus usus est epistolarum ορίου, ΣυΥγγρᾶφοντες xai συμµάρτυρες τῆς βίθλονυ αὗτοὶ, Γρηγόριος ὁ θεολόγος, ὁ μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος Νύσης, Ἰωάννης ὁ Χρυσοῤῥήμων, ὁ μέγας Αθανάσιος, ὁ Κύριλλος, ὁ μέγας Ἐπιφάνιος, Αναστάσιος ὁ Συναΐτης, Ἰωάννης ὁ Δαμασχηνὸς, ἱ ρηγόριος ὁ διάλογος, ᾿Ανδρέας Κρήτης, Πέτρος χα) Παῦλος οἱ ἁπόστολοι, Νικηφόρος πατριάρχης, σὺν τούτοις xai Μωσῆς καὶ Δαθὶδ, xal τίς ὁ φωτίζων τούτους χαὶ µάρτυς ἀφευδῆς, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, Ex hisce epistolis aliquot edidit Bonaventura Vulea- nius in notis ad S. Cyrillum conta Anthropomorphitas, ex cod. quem Georgius Douza Cpoli attulerat, recenti et parum fida manu, ut ipse testatur, exscripto, qui Joannis Zonare nomen przferebat. Zonarz ascribuntur praterea ist» epistole in Indice librorum Grecorum ex cod. ms. Reg. 2815. Verum codices duo Caesarei, quos laudat Lambecius (38), quorum prior 50, alter 56 epistolas continet, Michae- lem Glycam auctorem praferunt, hoc lemmate : Tou σοφωτάτου xaX λογιωτάτου κυροῦ Μιχαἡλ τοῦ Γὰυνᾶ £i; τὰς ἀπορίας τῆς θείας Γραφῆς. Laudantur etiam a Gesnero sub nomine Glycze, ut et ab: Hoeschelio ex bibl. Augustana eodem titulo, et à Jacobo Pontano, qui priores duas Latine edidit. Sed et ad calcem

(34) V. Fabricii Biblioth. Gr. ed. Harles, t. XI, (36) Lib. τν, de Bibl. C:esar. p. 232. (93) Contra Creygton, p. 544. (55) Pag. 5406. (93) Fol. 50, v.

ma funt. EN y f"

95 PR/EFATIO, 26 . eodicis posterioris Czesarei bzec scribuntur : Τοῦτο βιδλίον ὑπάρχει Mtyatà τοῦ TAoxd. Promiscue vero

hasee epistolas sub nomine Zonarz sive Glyez semper laudat Allatius, lib. m De consensu utriusque Ecclesi, cap. 18, n. 17; lib. 11, cap. 15, n. 8, cap. 16, n. 24; cap. 18, n. 8, et contra Creygtonem (39).

In quibus quidem locis quasdam ex iis integras exscripsit, ità. ut, cum scribebat, eujus essenl non

omnino ipsi pro indubitato haberetur. I! duntaxat constat, harum auctorem vixisse sub Manuele Com-

nea0, tuni ex Ántapologetico cujus meminimus, tum er viris primariis aulz Cpolitanze quibus aliquot

inscribuntur, atque in iis Joanne Duca magno hetzriarcha et sebasto, eujus prx cseteris, ut alios prze-

teream, mentio occurrit apud Nicetam (40), et Manuele Comnepo sebastocratore, qui non alius est ab eo

tujus pariter meminit Cinnamus (41).

Quando vero Glycas vixerit, ex illius Historia non promptum est assequi : tametsi Zonara posterio- rem fuisse, vel certo post Zonaram scripsisse, ex eo colligimus quod illins Annales non semel laudet (42). Unde illo multo esse posteriorem non desunt qui conjiciunt. Neque perinde ex Annalibus, vel ex aliis hactenus editis operibus, Joannis Zonarz xtatem plane deprehendimus, nisi quod post. imperium Joan- nis Comneni vitam. produxisse ipsemet videatur indicare, atque adeo vixisse Manuele imperante, a quo, ut opinor, ipse et Theodorus Balsamon, tum Magn: Ecclesiz: Cpolitanee nomophylax οἱ chartophylaz, deince Antiochenus patriarcha, sunt delecti ut sacros canones inspicerent et quz in iis obscuriora occur- τετεπί interpretorentur, vel quz aliquatenus legibus adversari viderentur observarent; quod de se testatur Balsamon in Praefatione ad expositionem Nomocanonis. Quod quidem ad ipsum Zonaram re- ferri potest, qui suos in canores Commentarios non suapte sed alterius jussu se conscripsisse prodi!, uti supra observavimus, ita tamen ut Zonaras suos emiserit ante Balsamonem, a quo non semel et. cum elogio is laudatur. Ex quibus sallem licet colligere, sub Manuele vixisse Zonaram atque udeo ipsum Glycam, si quidem illius sunt epistole de quibus agimus: quod certe suadere videtur s:riptionis qua in Annalibus utitur ratio, ubi sacrze Seripturze potius quam illustrandz historie totus incumbit. Quin etiam in iis astronomos carpit et illos qui astrorum affectionibus quidquid in terra agitur ascri- bunt, adeo ut τοὺς μὲν πόρνους, τοὺς δὲ μοιχοὺς xal ἄλλους πάλιν φονέας xal ἅρπαγας efficiant (45); quod et ipsum iisdem ferme verbis habetur in Antapologetico cujus supra meminimus : licet fateatur, utet auctor Antapologetici, multa ex siderum affectionibus etsignis coelestibus id quod futurum sit n0s posse conjectare. Ex quibus non omnino tamen conficitur Michaelem Glycam esse auctorem epíste- larum de quibus agimus, cum trivialis et quibusvia obvia sit ejusmodi circa astrorum influxus senten- tia, atque adeo ipsius sit Zonarz, qui in Annalibus (44) Deum astra condidisse scribit ut terre ambitus per ea illustraretur et mensura temporis ex eorum circuitibus peteretur, non vero ut una cum motü stellarum omnia nostra circeumferantur. Jam vero Manuelem imperatorem astronomize plus quam par erat operam impendisse, et astrologorum nugas pro oraculis excepisse, testatur non uno loco Nicetas In illius Vita (45), Quem quidem haud mirum sententiam suam in epistola sd monachum firmasse tot sa- erz Scripturae et Patrum auctoritatibus, cum a Cinna.no (46) divinis perinde ac humanioribus litteris admodum instructus, et bello clarus habitus, Martem et Mercurium una et simul coluisse dicatur: ita. ut Manueli aptari potuerit quod Calpurnius (47) de Carino imperatore cecinit :

Utcunque tamen conspezimus ipsum Longius, ac, nisi me decepit visus, in uno Et Martis vultus et Apollinis esse putavi.

(39, P. 541, 544. (49) Lib. 1, n.M. ]

i40) Ín Alexio Man. f. n. 7-9, (45) Lib. n, n. 7; lib. v, n. 2,8; lib. vit, n. 7. 41) Lib. v, n. 14, 15. (46) Lib. νι, n. 9.

13) Glycas p. 140, 286, 294, 297. (47) Ecl. ult.

45) Glycas p. 26.

LECTORI. Monitum subsequens preemittebatur Notis historicis Du Cangli quas ex calce t, II revocatas textui suhjecimus. Eprr.

Ejusmodi sunt qui generalem presertim. spectant historiam, quemadmodum sunt Zonare quos modo recudimxs, Annales, ut fusioribus illustrari commentariis minime debeant : cum qui id faciendum sibi pro- poneret, inutilibus potius ac supervacaneis Lectorem [atigaret observationibus, quam labore quovis suble- taret, Ea quippe est scriptionis istius ratio, ut quae ex auctoribus decerpuntur, attingantur. duntaxat, nec pleniori oratione conscribantur. Continua gestorum series, et secundum cerliores temporum notas digesta, in illis attenditur. potissimum, adeo ut ipsas consulere origines necesse habeat, qui prolixiores expetierit uarrationes ; cum eorum qui condunt annales precipuum sit consilium, ut universali quadam rerum coqni-

21 HIERONYMI WOLFIT 25

lione, Lectoris auium informent. « Iia Zonare illud. in. primis fuit, ut recte in Pre fatione ait Wolfius, ceram quamdam historie quasi disciplinam constituendi, ct dispersa in plurimis membra, et partes ejus in unum quoddam corpus redigendi. Delegit enim sibi non omnium, sed praecipuarum gentium historias : nequc eas omnes, sed vel praecipuas duntaxat, vel eas que ad Ecclesim seriem perspiciendam facere videbantur. » ln hac igitur tot eventuum atque rerum expositione, quam Annales complectuntur, qui mundi primordia, Veterisque Federis historias, que ex sacris Libris, et ex Josepho, ac Georgio Syncello: aut res Gracanicas, vel eliam Bomanas, seu reipublice seu imperii tempora spectentur, ex scriptoribus refert Zonaras, cum iis conferre vellet, ac eorum auctoritate firmare qui singulas ex professo periractarunt, vel qua ille lde indu- stria omisit afferre, duo pariter subiret incommoda, ut et nimium diceret, nec tamen totum, ut (Quintiliav t verbis utar : fatendum (amen occurrere interdum in iis multa, qua critica indigeant manu : cum in ipsa videlicet narratione, aut in personarum vel locorum nomenclaturis, atque adeo in factis ipsis a suis discc- dunt authenticis, de quibus Lectorem interest admonere. Nonnulla sunt. preterea, qua locis exoticis possunt adoruari, cum lumen sibi invicem plerumque commiodent scriptores : qued quidem in notis, quas hic in prw- sens edimus, pro virili prestitimus, in iis maxime qua Bysantina historim illustrande conducunt, quan- doquidem hosce Annales publicamus, cateris rerum. Dyzantinarum scriptoribus, typis regiis hactenus expres- sis, adjungendos. Num ut Theophanem, ac illius Continuatores, vel qui, ut Zonaras, Annales a. mundi conditu ad sua tempora, alia [orte methodo, perduxerunt, Georgium Cedrenum, Georgium. Hamartolum, Symeonem Logothetam, Joannem Scylitzen, Constantinum. Manassem, Michaelem Glycam, Joelem, et alios istiusmodi cum ipso Zonara compararem, absonum prorsus visum esset, cum salis et abunde sit, si que sunt exira usum. communem, vel a cateris intacta, in notas re(erantnr, ex quibus scriptori lux utcunque a[fulgeat. Jam vero cum in universam Byzuntinum historiam perpetuos, ut ita dicam, seu qui singulis illis scriploribus aptari possint, commentarios antehac ediderim, duobus publicatis voluminibus, quorum alterum Familias Augustas οἱ Dalmaticas, una cum urbis Constantinopolitang descriptione, alterum, ad medie et infe Gracitatis Glossarium complectatur, in quo non modo vocabula. mixobarbara, sed etiam dignitates palatine, militares, ecclesiastice et monastice explicantur : unum supererat, ut sola duntaxat [acta illu- ' strarí posse arbilrarer. (Quod quidem ila a me pra'stitum est, ut si quid in supra memoratis lucubrationibus excidisse, subinde annotarem, idque sape ex scriptoribus ineditis, ne vel ex incuria nostra, vel ex memorie lapsu dispendium Lector patiatur. Sed et varias interdum lectiones ex Zonare manu descriptis codicibus, quos videre contigit, subinde inserimus, pratermissis interea synonymis, tanquam nullius compendii, quod el $e fecisse profitetur Wolfius interpres ; cujus alioquin notas priori editioni subditas, cum nostris edi suis locis curavimus, littera nominis initiali W.. indicatus, praetermissis quibusdam inutilibus. Atque he quidgm priorem Annalium partem, et. alteram. usque ad Coustantinum Magnum polissimum spectant, ubi paulo visus est accuralivr, quam in iis que Byzantinorum imperatorum historie erant sübjuncte, in qua minus scientem fuisse palam est, quod οἱ ipsemet ingenue agnoscit ; quemadmodum et Xylander in notis ad Cedre- num singulis fere locis, qui res Byzantinas spectant, non modo hasitare cogitur, sed (atctur ultro vocum sibi iusolentium, partim hybridarum ac µιξοδαρθάρων, partim prorsus et ad apud Latinos et apud. Greeccos peregrinarum, notiones ignolas, nec alibi lectas : quod non omnino mirandum, siq»idem hac tempestate, nulli tum fere essent editi Byzanting historie scriptores, ei in iis illustrandis nemo ex tot viris eruditis gtudia sua haclenus contulerat.

b nd

HIERONYMI WOLFII

IN

JOANNIS ZONARJE ANNALES PRAEFATIO,

Ad magnificum. et generosum virum D. Antonium Fuggerum Kirchpcrge et Weissenhorni dominum, Casareg majestati a consiliis, elc.

Opus hoc historiarum Joannis Zonare, viri sua otate in Cpolitano. imperio clarissimi, lougo jam tempore a multis viris doctissimis desideratum, duplici potissumum nomine comniendandum esse. vide- . Aur, tum propter amplitudinem et varietatem rerum qu: in eo continentur, tum οὗ. brevitatem, h μηἱ- nibus vel in re publica vel domesticis negotiis vel studiis gravioribus occupatis, vel iis quorum intir- wir est memoria, gratam αἱ aptissimain. Neque eniin cuilibet accommodatum est omnia scripta om-

Khu. -

9. PREJEFATIO. 30

niam historicorum evolvere, et prrcipuas res summorum imperiorum a mundi exordio, quantum qui- dem mortalitati nosir:e concessum est, usque ad hanc ztatem, ignorare turpissimum, Nam si. Cicerone auctore inter hominem el belluam hoc maxime interest, quod hzec tantum. quantum sensu movetur, 2d id solum quod adest quodque presens est se accommodat, paululum admodum sentiens preteritum aut futurum, liomo autem quoniam rationis est particeps, consequentia cernit, principia el causas rerum videt, earumque progressus et quasi antecessiones non ignorat, similitudines comparat, οἱ re- bus przesentibus adjungit atque adnectit futuras, facile totius vite cursum videt, ad eamque degendam preparat res necessarias, vix hominis nomine dignus est qui memoria οἱ cogitatione ullra suam 3eta- tem non progreditur, Ac preescientia rerum futurarum, si qua est, divini potius esse muneris quam humani ingenii creditur : etsi non desunt qui vel natura incitati vel arte. adjuti vel. usu. rerum edocti ea predicunt qu» multo post futura sunt, Qus quidem facultas et latius pareret et inulto. esset. illu- sirior, δὲ tria hzc in uno homine conjungerentur : prieteritarum autem ignoratio in. homiue litteris. vel mediocriter imbuto vix ullam habet excusationem. Neque enim in hac, ut in illo, vel de rci. difficultate vel de naturae nostr: imbecillitate queri possumus, sed vel supina negligentia vel occupatio supervaca- nea vel inane voluptatis studium culpam omnem sustinet. Quis enim omnium mortalium ita negotiis obruitur quin, si parcus el pru 'ens sit temporis pretiosissini et irreparabilis thesauri dispensator, unam atque alteram horam legendo meditandoque absque ullo incommodo valetudinis et rerum suarum dis- pendio quotidie possit impendere? Videmus euim quibus nugis, ne quid dicam gravius, plerisque tem- pus pereat, quod longe rectius studio sapientie tribueretur, Nec injuria vir gravissimus Seneca e3cla- mat, magnam vitz partem nihil agentibus, majorem male agentibus, totam aliud agentibus elabi, eoque feri u* necessaria ignoremus quoniam supervacanea didiceriunus. Supervacanea porro intelligit. immo- dicum voluptatum, honoris, potentize, pecunizque studium, necessaria vero philosophiam, hoc est huma- narum divinarumque rerum cognitionem : quie si ulli mortalium perfecta contingeret, haud dubie oin- nium oculi atque auimi in illum unum tanquam deum quemdam converterentur, Nuuc quia nomen inane multi jactitant, perpauci vero ita sunt morati ut recta ratio postu:at, fit ut res ipsa vulgo non intelli- gatur, e! nomen odiosum :eque atque ridiculum babeatur. ldque haud scio quam reete. Neque enim disciplinze aut νι genus ob hominum inscitiam aut perversitatem Jure traducitur ; et qui tam severo judicant, ne semetipsos quidein, nisi mentis errore afficiantur, probabunt. Ποπιίπθς enim sunt ut. c:e- teri, et iisdem affectibus obnoxii : et parum liberale est unum atque alterum nzvum exagitare dissimu- latis virtutibus, quarum ín philosophis non minima est studium inquirendi veri et moderandarum cupiditatum, ut intra nature prescriptuin. coerceantur, eodemque pro sus virili prodacendi quam piarimos. Postulare autem αἱ ii sese infra omnes infimos homines abjiciant, et in extremis sordibus Cynicorum more vivant, immants est insciti» atque superbiz. Sed ad historiam redeo, qux cum cras- sior qusedam philosophia sit, et exemplis potius quam rationibus vitam civilem ac privatam instituat, non dubium est quin magnam habeat utilitatem cum summa suavitate conjunetam. In. qus que prieci- pue observanda sint, prudenter Livius his verbis monet : « Ad illa mihi pro se quisque acriter intendat animum, quz vita, qui mores fuerint, per quos viros quibusque artibus domi militieque et partum et auctum imperium sit. Labente deinde paulatim disciplina, velut dissidentes primo mores sequatur animo, deinde ut magis magisque lapsi sint, tum ire ecperint pr:zecipites, donec ad hzec tempors, qui- hus mec vitia nostra nec remedia poti possamus, ventum est. Hoc illud est pr:cipue in cognitione re- rum salubre ae frugiferum, omnis te exempli documenta in illustri posita monimento intueri : inde tibi teque rei publice quod imitere capias, inde foedum inceptu, fedum exitu, quod vites. » Hactenus ille. Sed et Cicero, preterquam quod ait « nescire quid antea quam natus sis acciderit, id eet semper esse paerum, » magnis ornat laudibus historiam, eum testem temporum, Jucem veritatis, vitam memo- rie, magistram vit:e, nuntiam, velustatis appellat. Quz càin. vera esse non negem (neque enim quorum- dam fabulosa commenta rem ipsam corrumpere possunt), tamen, si maxima ex parle omnium zetatum consilia, acta, eventus zestimemus, quid est aliud historia quam ingens quoddam pelagus ac potius naufragium miserabile humanz stultitie, improbitatis et miseris, et speculum longe illusirius vitae pri vate οἱ politics, quam ulla comedia aut tragaedia f Qu: cogitatio in hujus operis elucabrarione perpetuo sensibus atque animo meo obversata cest. Sive enim sacrasive profana, sive novasive vetera Ooccurro- rent, sive Hebrza sive Grzca tractarentur, cramben eamdem repeti, cantinelam eamdem cani videbam : omnia plena erratorum, scelerum, fraudum, mendacioram, przstigiarum, cerumnarüm, dissensionum, czdium, excidiorum. Ut res ipsa abunde doceat, humanum íngenium ab. ipso ortu esse depravatum, neqae inanem esstitisse divinam exsecrationem, cum ubique SüUor vultus, ubique tribuli et spinas, ubique serpentis insidize appareant. Boni et simplices pauci sunt : et si qui sunt, ii aliag per impruden. (iam in facinus ruunt, alias malis exemplis corrumpuntur, aliaea maximo improborum et callidoruum numero opprimuntur, Et quanquam nature hominum duo insignià munera, facultas rationis et oratio- irs divinitus sunt concessa, quibus ad contemplandum et celebrandum hujus universitatis Opificem, et ad tuendam ac juvandam hominum inter ipsos communitatem utendum erat, in nullum fere alium usum a plerisque ea convetti videmus, nisi ad expeditius fallendum et nocendum, et vastitatem efli: ciendam. Annon ita plerumque viwilur, ut quemadmodum fers in solitudine et silvis, viaces in flumi

31 . HIERONYMI WOLFII 32

nibus et mari, volucres in immenasis illis aeris spatiis, magna ex parte quasi naturze quadam lege imbe- cilliores opprimunt et devorant, ita etiam in nostro genere callidissimi et potentissimi quique imbecil- litatem et simplicitatem czterorum in suam przdam vertunt, aliquando etiam sine fructu, quid fructu dico? imo etiam cum periculo et incommodo suo aliis nocent; idque cum faciunt, «quasi re bene gesta gloriantur. Interea theologi de justo Dei judicio, de pramiís piorum, de suppliciis improborum concionantur ; cum ipsi sese, quasi terrigen:e illi fratres, acutis exacerbate linguz pugionibus confo- diant, eumdemque morlum in animis auditorum propagent, ut haud injuria dubitari queat an.. sed temperandum est calamo, ne ipsc in idem vitium incidam. Philosopbi de officiis precipiunt, et ipsi ab officio spe discedunt : neque fere usquam plus est injurie quam ubi juris plurimum, neque plus uorborum quam in copia remediorum, nusquam plus paupertatis quam in summis opibus, nus- quam plus dementie quam in summa sapientie persuasione. Qua quidem sapientia consuetu- dinis invelerate, accepteque a majoribus opinionis, et aucloritatis magistrorum fundamentis baud scio quam (firmis innititur. Hinc infinita illa dissidia religionum , doctrinarum, morum, institutorum, et propter opinionum (rei levissim:e) diversitatem capitales inimiciti: , sediliones perniciose, bellaque a!:rocissima. |nter hzc alii freinunt, alii gemunt, aliqui rident, multi flent, plures indiguantur, plerique omnes conqueruntur. Nemo non aliena vitia perspicit οἱ exag tiat; sua vero serio et constanter emendat fere nemo, aut sane paucissimi : in quo exiguo yrege utinam. et. ego nieipsum numerare possem ! Sed nescio quo pacto exeinplis magis omnes trahimur quam disciplina. et ratione, καὶ τὸν ἐπιχώριον, ul Aristophanes ait, ἀσκοῦμεν τρόπον. Pauci enim ea sunt vel. prudentia vel animorum constantia przditi, ut cum viuis et erroribus suorum temporum pugnare possint. Tta quasi fato quodam przcipites in vitia ruimus, et ex vitiis in calamitates. Quze fortasse minus multe aut sal- tein. leviores essent, si rectam rationem et reliquos adhuc in natura nostra divinz lucis ignieulos in tantis fortun:e tenebris tanquam fidelissimos duces sequeremur. Quod si fieret, non toties fatum fatui et cacam fortunam c;ci accusaremus, neque nostros errores et vitia obscuris quibusdam nominibus ve- laremus. Nulla quidem eat in terris vel sapientie vel virtutis perfectio, et frustra describitur nobis ille qui apud Horatium : Uno minor est Iove : dives,

Liber, honoratus, pulcher, rex denique regum, Praecipue sanus,

aut apud Gellium ἀχώλυτος, ἀνεχδίαστος, ἁπαρεμπόδιστος, ἐλεύλερος, εὔπορος, εὐδαίμων. Qualis, ut opi- nor, nemo unquam fuit neque futurus est. Omnibus enim, quod satyricus perfacete addit, non modo pituita, sed (lava et atra bilis aliquando molesta est. Quod utinam minus cerebro οἱ in dictis et in factis przstantissimorum virorum cerneretur | Alioqui doctrinam divinarum humanarumque rerum et integrio- rem οἱ minus controversam et multo expeditiorem haberemus, et vita mortalium zrumnis longe paucio- ribus premeretur. Sed tantam esse vecordiam et malitiam, ut quasi de industria miseros et nos ipsos et alios esse velimus, id vero est dolendum. Quid enim obstat, mdrbist?t morte exceptis (quorum illos intemperantia voluptatum atque libidinum cumulamus, hanc szpe quasi refugientem ultro arcessimus), quominus eliam in terris aliquo modo beati simus? cum divina benignitas ad vietum et cultum neces- saria liberaliter omnia suppeditet, modo recte uteremur οἱ humaniter communicaremus. Nam pesti- lenti:$ quidem et sterilitates οἱ terrze motus οἱ siccitates οἱ inundationes, et si qua sunt ejus generis alia publica mala, in unius hominis zttatem rarius incidunt, Bella vero nulla nature necessilate, sed bominum, eorumque principum οἱ regum, quos virtute et sapientia prestare czteris et cives suos red- dere beatos decebat, vel ambitione vel anulatione vel avaritia vel crudelitate exsistunt, ét longe majo- rem malorum ompium molem secum trahunt quam qux na!urz nubis necessitas imposuit. Ne vero cx- teri nos excusatos putemnus , nunquam principes tantos ciere tumultus possent, nisi inferiores, iisdem morbis laborautes, illorum cupiditatibus non ministros inodo sed duces etiam se praeberent : qui honesti laboris fuga et scelesti otii cupiditate divina humanaque, jura oinnia violare non verentur, et horribili furore et plus quam belluina immanitate grassautur; cum que ipsi pessimi sinl, bona etiam aut saltem mediocria ingenia corrunipunt, aut czteros quietos et tranquillos esse non patiuntur. Szevuui profecto οἱ borrendum est Martis imperium, qui ferro οἱ igni sevit; sed paulo mitior est Mercurii tyraunis, qui falsis rationibus et callidis verbis miscet omnia, el tela fere suppeditat quie Mars ejaculetur : pessimi sane demagogi, ut ab astrologis appellantur, ac polius χοσµηκράτορες. Nam vis et fraus, jure et veri- tate oppressis, plerumque rerum potiuntur. Quod etsi ita in promptu est, ut optabile sit esse obscurius, tamen. nescio quo modo lectione historiarum magis animus commovetur et ad considerandam vita hu- inanze sive comico-tragaediam sive tragico-comoediam et miseriam simul et vanitatem impellitur : quae nos ad aliam vitam, piis divinitus promissam, majori studio et ardentioribus votis expetendam excitare debebaut,, et dum hic sumus, etiam diligentiores, prudentiores el moderatiores efficere. Nam tragicos casus, quorum plen: sunt historiz, vel ex superbia et ambitione, vel ex negligentia et temeritate5 vel ex animi libidine et jnjustitia ortum habuisse fere constat; perpaucos autem, dum oflicio fungerentur, impegisse. Cujus rei Zo- naras noster exempla pene innumera, iu postremo tomo prasertim (absque quo si esset, posteriorum im- peratorum res gestas magna ex parte ignoraremus) compendio proponit. In quo etsi alii alia desiderare

33 PR/ERATIU. 34

possunt (quis enim satisfaciat omnibus?), tamen conatus ejus egregius atque institutum praeclaram fuit , certam quamdam historie quasi disciplinam constituendi, et dispersa in plurimis voluminibus membra et paries ejus in unum quoddam corpus redigendi, ea moderatione adbibita, ut instar Jauti magis quam copiosi convivatoris optima potius qdam plurima apponeret, nec convivas cum fastidio dimitteret, sed ita affectos, ut Timotheum de Platone dixisse ferunt, cenas ejus etiam postridie delectare. Delegit enim sibi non omnium, sed przcipuarum gentium historias, neque eas omnes, sed vel precipuas duntaxat vel eas qux ad ecclesi? seriem perspiciendam facere videbantur, consilio judicioque suo. Quod sive pro- barit sive non probarit omnibus, hoc illi cum mmultis, illud cum paucissimis scriptoribus, ne dieam nullis, commune erit. In bona tamen spe sum, fore plures qui avide accepturi et gratis animis hoe opus pelle- cturi sint, quam qui contempturi aut calumniaturi. Morosorum vero et obirectatoruni querelas atque aculeos quis hominum deorumve effugiat? quibus, nisi quod ips: fecerunt, nihil placet : ac ne ipsi qui- dew sibi ubique satis placent, alioqui non alias aliud probarent atque improbarent. Non inflcior posse videri Zonaram alias prolixiorem , ut in Judaica historia, alias breviorem, ut in exterarum gentium rebus gestis. In quo si qua culpa commissa est, excusationem hahere videtur hanc, quod ipse non ex suo ingenio deprompsit ea qua scripsit, sed ex variis auctoribus colleeta in certum ordinem redegit ; qui auctores inter se dissimillimi sunt. Quod autem non omnia persecutus est, fortasse noa negligentia sed de industria fecit. Nam omnium gentium atque ürbium res gestas describere immensi est negetii atque adeo infiniti, ut taceam non semper esse fructuosum. Ac parom abest quin dicam, id in tanta am- plitudine orbis terrarum non magis esse vel utile vel necessarium, quam si quisin civitate mazima omnium domorum acta cognoscere studeat. Insignia, rara, exquisita, nos aliqua ex parte attingentia igno« rare turpe : consectari singula curíositatis potius cst. quam eruditionis. Si geographis, qui totius terrae formam tenere se profitentur, multas et magnas orbis partes ignorare licuit, cur non idem in historia quoque cum venia liceat? Jam quod ad elocutionem attinet, contiones, sirategemata, consilia, eventus, eadem fere ubique recurrunt. Nam finitimos populos plerumque de flnibes dimicare, esse causas vel pretextus quosdam bellorum et subitas occasiones, alia atque alia consilia, sententias, eventus, quis nescit 7

Occidit miseros crambe repelita magistros, inquit ille, et alio loco | Quidquid agunt homines, votum, timor, ira , voluptas, Gaudia, discursus nostri farrago libelli.

Quas cum ita se habeant, et Philosopho auctore &ngularia infinita sint nec ullis scienti: limitibus in- cludi possint, precipua ex iis scire satis est (de bominibus occupatis loquor) et ordinem temporuin ac rerum gestarum animo complecti. Quam ad rem non parum adjumenti afferet Zonaras noster, qui ab otbe condito auspicatus ad suam usque ztatem , boc est ad annos abhinc amplius 400 processit, In quo necesse habuit prima quasi rerum gestarum cunabula ex Litteris sacris, Josepho atque aliis scriptoribus vetustis repelere. Quae nobis, si absque Mose fuisset, plane ignotz essent : cui nos ut divinitus edocio religio nostra, quamvis adversante philosophia, credere jubet ac cogit. Ut ut sit, auctorem eo autiquio: rem et certiorem non habemus. Est enim Judaica historia veluti fundamentum aut principium czterarum omnium : et gentis illius mirum quoddam fatum, ut pene totum terrarum orbem pervagata, in suuunis exterarem gentium odiis et adversationibus, tamen opiniones suas mirabili sive pertinacia sive constantia defenderit, atque etiam hodie tueatur, et multos in suam sententiam pertraxerit. Quale nihil in ceteris populis cernitur : quorum listoriz, insertis etiam et explicatis Danielis et aliorum prophetarum oraculis, Obiter attinguntur, ut. "Egyptiacie , Ássyriz , Persice, Macedonicze , Romanz. Quanquam bis peculiare volumen dedicavit, quod ego in duas partes distinxi, et Christianos imperatores ab ethnicis separavi, ut totum opus iripartitum esset. De cujus argumento hactenus. Nunc eliam de stylo aueloris nonnibil est dicendum, qui cum non unius sit generis et forni, sed pro variciaie auctorum e quibus hzc petita sunt, et ipse variet, in ultimo lomo praesertim , qua zetate Graca pariter et Romana lingua degeneravit, eruditi homines ia. eo nonnihil desiderabunt. Desideravi et ipse nonnihil, parci- moniam in primis Demosthenice orationis , quae meo palato longe fuit gratior et ad convertendum non tantum jucundior sed etiam facilior : ut ut aliis difficilis videatur, et mea lenuitate superior. Na € hoc auctore multe sunt aut mihi certe esse videntur περισσολογίαι, quse ut Grecum serigonem suo quodam genio ssepe non infeliciter lascivientem deceant, Latinis auribus multo seve- rioribus, nisi multum ego fallor, permolestz futur: erant. Eaque de causa, ubi citra sententiz detri- menium (fieri potuit, a me alicubi prztermisse sunt. Idque cum non tam mea sponte, quam monitu dociissimorum virorum, Joachimi Camerarii, et Ludovici Carini, fecerim, me facile viris doctis proba- tarum eonfido. Imperitorum autem et obtreclatorum judicia, quz vel nulla vel perversa sunt, contemuo, neque facio pluris quam morsum pulicis elephantus ludicus. Fabris enim fabrilia tractanda sunt, neque temere falces in alienam messem immittenda. Concessa omnibus est ab invidia ct imperitia ad zqui- totem et eruditionem provocatio. Idem mili jus, ubi vel decere vel necessarium esse visum est, et in dialogismis ad perpetuam orationem redigendis haud raro permisi, ne propria nomina et pronomina quadam et verbum inquit evalia hujusmodi ad fastidium usque ineulcanda essent. Quis enim noh malit

e

95 HIERONYMI WOLFII 56

cum Aristoxeno redire in Litomias, quam eamdem cuculi cantilenam audire toties ? Ut enim Greci vel o» complures breves et comniodas connexionum particilas, vel οὗ participiorum, quie preteriti leui- poris significationam habenti, multitudinem, sive etiam aiiis de causis, quas hic persequi longum fuerit, a tautologiis et perissologii3 minus ablorrent, et omnia minulius et. curiosius persequuntur, sic qui apud Latinos imitari cadem voluerit, ne is in horreundam et ineptam incidet loquacitatem ? Qui igitur interpretem. hujusmodi salebras sine ullo sententize detrimento vitantem vcl negligentiz vel make fidei aceusant, suam vel inscitiam et judicii inopiam vel morbum animi et nulla de causa maledicendi libidi- nem produnt. Neque tamen indulsi mili nimium, Nam quo:l Plato ait, ei qui in disputando respon- deat interregantis vestigia persequenda 0556, id multo magis faciendum csse alien:ze lingua inter, r^ti cogitavi. Quod si is scriptor, quem explicandum suscepzris, rerto itineris przcessit, hoc est si rerum bonitatem eum elegantia dicionis conjunxit, interpres οἱ minus laboris οἱ plus laudis capit: sin illius salebrosa est oratio, ct res haud magni momenti continet, aliene culpe dare poenas etiam interpres cogitar. Nam, ut Sophocles alio sensu affirmat, malarum rcrum pulcbra esse commemoratio nou potest, et ordinem ac dispositionem earum inmmulare vix conceditur. Ut. igitur. oratio interpretis Latina et pura sit, ipsa tamen compositio horridum qui-dam atque asperum sonat, membris οἱ partibus ejus non 1^ujto melius quam arena sine ealce eoh:erentibus. ΟΙ vitia qui effugere volunt, in aliud gravius ple- rumque incidun!, ut dum orationi polienda et exornand:e impense student, ab auctoris sententiis longe aberrent, et gravissimo perfidig crimine se obstriugant. lis incommodis acute perspeetis, summo ingenio οἱ doctrinas vir Joannes Jovianus Pontanus preclare scripsit, malle se quemque afferre sua, quam offerre aliena : ct quod scripsit, ipse in doctrina morum et rerum caelestium explicanda fecit, a philosophis et astrelogis petita inateria, quam suo arbitratu et collocaret et. exornaret. Sed tanti viri cxemplum ego imitari, presertim in hoe sezipti gencre, οἱ ingenii tenuitate et aliis incommodis impeditus neque possim neque ausim. lilud mihi satis fuit, ut sententias bona fide appenderem, et dictione, quan- tum ipse auctor et oralionis mex: paupertas pateretur, quam minime aspera uterer aut barbara. Nec tamen ipse mibi ubique satisfeci, et in me» infelicitatis parte numeravi, quod in auctorer luculentio- rem non incidissem. Non quod hunc reprehendam; sed quod vereor ne ab aliis ipse repreheudar, qui nihil nisi florem dictionis sequuntur, qui prefecto in brevitate annalium. locum non habet. Ubertatem Livii quxris? αἱ orationis diviti cum paupertate rerum conjungentur. Diligentiam in minutissimis qui- busque persequendis postulas? atqui ia. immensum volumen excrescet historia, nec jain compendium crit sed dispeudium aut potius furtum, Nam quem prolixitas voluminum delectat, is non epitomas se/? historias legat. Quas si omnes meminit, bene est: sin minus, Zonara tanquam indice et monitorc uta

tur; ac Cogitet nihil ab omni parte beatum esse, et multiplicem variarum rerum in &no nou wsque adeo nagno volumine cognitionem styli incommodis, si qua sunt, comparet. Qui ratio me quoque movt ut non conquiescereim prius quam saxum hoc, quod toto lioc anno versavi, ad montis cacumen perductum tandem aliquando constitisset, ingenti utique labore ct multis sudoribus, quecunque tandem eventu. Nam ut de conversionis ipsius s:erumnis taceam, quantum difficultatis im ipsa leetione fuit ob eharactercs clegantissimos illos quidem sed lectu diffic.llimnos propter affectata illa scribendi compendia et τῆς χαλ- λιγραφίας, studium unde infinita ercata oriuntur ex facili notarum mutatione: que eum alicabi non dissimiles sint, vim diversissimam habent. Unde factum ut, queinadmodum Plutarchus se Latina verba ex cognilione rerum assecutum profitetur, ita ego szpe de varietate leetionis ex sensu et constructiono divinaie sim coactus, ralione plane propostera. Nam et verba rerum, et litterze verborum note ut essent sunt invente. Neque tametsi hac solertia me expedire ubique potuissem, nist plures mihi codices suppeditati fuissent. Quorum tres e tua bibliotheea accepi, magnis sumptibus €poli comparatos opera atque industria egregii viri et prudentia longinquis peregrinationibus Ulyssis exemplo ae multo rerum usu parta clari, Joannis Dernschwam, qui in fronte vetustissimi illus codicis hxc verba scripsit : « Chronicon Joannis Zonar: duosus tomis distinctum, quorum prior historiomg Judaicam potissimum ab exordio mundi usque ad lfierosotynorum excidium, alter imperatorum tam. Grzecorum quam Roma- norum res gestas usque ad Alexii Co:ineni obitum complectitur: seno Domini 1554 Cpoli in Dora sive Galata (quam olim χέρας sive Cornu appellatam putant) 150 ducatis Hungaricis emi a magnifico domino Antonio Cantacuzeno: cujus familia, dum res Byzantina stetit, imperatoria fuit, nune sub Turcico dominatu ad privatam conditionem redacta est: ab eoque rogatus sum ut hoc opus aliquando excu- deretur, et impressi codicis sibi copia fieret ob Zonaram couservatum. Preterea secundum Zonaree tomum de imperatoribus conferendi gratía ab Alexandro chartophylaee triginta ducatis Hungaricis comparavi. Alium item Zonarz libellum de rebus imperii et Ecclesi; a Constantine usque ad Justinia- »um imperatorem ex vilusto codice transcribendum curavi. » Hactenus ille. Quartum cedicem, qui & Constantino Magno incipiebat, omnibus ornamentis amplissimi viri, domini et Micenatis mei, Joannis Jacobi Fuggeri bibliotheca instructissima suppeditavit. Denique prxter omnemr spem et exspettationerm meam accessit Viennensis bibliothecze codex integer, benignitate singulari elarissimi viri et senatoris ricgii, domini Gasparis a Nydprug, ete., ultro suppeditatus : quein totum, adjutore Jeremia Martie, pra- care indolis adolescente (cujus in lioc opere Grzce Latineque exscribendo solerti et fileli opera sum usus), contuli, et multas nostri codicis lacunas explevi. Qui sicubi ambo non satisfecerunt, cvteros que-

»1 ΡΕ ΕΕΑΤΙΟ. . 35

que tres inspexi, εἰ e variis difficultatibus me quanto potui studio expedivi: quanto lalere, nemo asti- mabit melius quam qui ipse operis non dissimilis periculum fecerit. Si qua, iu diversitate dia, momenu alicujus. esse videbautur, ad flnem operis ascripsi. Manifeste vero pr»termisss aat depravata non ad- nolavi. Cujus enim. dementiz fuerit, persequenda librariorum: vel inscitia vcl neyliyentia vel perüdia οἱ mihi et lectoribus facessere negotium ? Ut enim oculus integer candidum a nigro facile discernit, sie xuto et exercitato ingenio videre non difficile est, quz lectio vera sit, que prtermissa, qus addita ες supervacio, qua depravata sint. Neque his contentus, indicem quoque adjeci : quod genus opere, quamvis lectoribus utilissimum, ut nihil admodum laudis et ingenii habet, ita multam temporis et Iaberis sibi vindicat, prasertim si eum indicem per temporis angustias et alias occupationes ita pertexere lieuisset, wtà cagperau. Qeid mulsa ? Confida me officio delis et nen indiseeti Igserpretis sedube essc fanctugs ; in id certe operowr dedi. Sin aliis aliud videbitur, lud saltese affirmare pessum, me quod seierim et potuerim fide optima fecisse ct diligentia summa; sicubi vero aut ingeni vires att erudi- lionis nervi mihi defuerint, fortuuxe eaim 9556 culpam, infelicitatem meam, quz cum aliis tantum d's- plieeat, mibi etiam plurimum nocet. Neque (212 inigwum ullum esse puto, qui plus a me postulet quam prestare qucam. Ego vero iis, qui vel in hoc vel in aliis operibus a πιο conversis laudem solidam assequentur, gratulabor potius quam invidebo, Cum enim, quidquid hactenus edidi, id vel publica uLlitate vel. temporibus meis adductus fecerim, nec tam famam captarim quam famem vitarim, si cce lucubrationes mex illustrioribts alierum edítienibas, quales aHiqur pellicentur, aliqui etiam niinantur, abolite fuerint, non iniquo snime ferendam erit mcum privatus dedecus (si quod tamen infelicis potus quam inhonesti conatus est dedecus) cum rei publice litterariz utilftate confungi, cui ex animo consullum csse eL volo et volui. Vellem equidem id cum laude mea potius et gloria fleri (neque enim amorem nostri ab ipsa natura insitum plape abjecinuss), sed si fatis aliter visum est, hoc quoque equi bonique faciendum erit.

Atque hzc de auctore et argumenti genere ct opera mea : nunc ad eam Przfationis partem acceden- dum est, in. qua alioqui multam sudare solitus, quod verebar ne vel in assentationis suspicionenr commemorando wel im παρ κου crimen dissimulindo venirem : nunc nt liberiore sim animo, tua modestia vel polius magnitudo animi facit, qua id ab ineunte ztaus mediistus esse videris quod apud Ciceronem. Seipieni divinitus precipitur, ut alte spectans atque ad celestem sedem εἰ zternam domum «Ω9ἱ0619. neque sermonibus vulgi dederis te, nec in prxwiis humanis spei posueris rerum tuarum, sed tuis {ο Ulecebris ipsa virtus traxerit ad verum decus: ut illud Greci poet: de te diet possit :

9 γὰρ Goxslv ἄριστος ἀλλ᾽ εἶναι θέλεις, Βαθεῖαν ἅλοχα διχ psv καρπούμενος, Ἐς $$ τὰ χεδνὰ βλαστάνει β,υλεύματα”

quibus versibus id Amphiarao suo tribuit Eschylus, et affirmet eum virum optimutn 9899 Πλοίο quam, videri, cujus animus tanquam ager fecundus et. probe subactus, conceptis virtutum seminibus, hone- slorum consiliorum el qua inde oriuntur actiouum quamdam quasi segelem proferat. Quz. si per omnem zialis tuzxe decursum, quem ita mederatus es ut honesta negotia suavissuuo otio semper anteposueris, singulatim explicare studeam, opus Miade prolixius mihi nascetur, et tux? aures Salis scio non ferent. Quz igitur catamo vel tua voluniss vel mea verecundia negat, ea posteritatis serinonibus vel invito te celebrabuntur. Mem enim est glorie quod crocodili ingenium : sequentes lugit, fugientes sequitur. Nihil (αἱ e'oquentiz Romante parens testatur) de ipsignibus a4 laudem viris obscure nuntiari solet : famae Acmo unquanr imperare potusi. Nen. patitur ila. itesiodi dea sibi frenos injici : loquitur et clamat, ut ab isa posteritete vot ejus audiatur. Pridicabit illa non. tantum orgamenta fortunzs, ob qua cum beatus babearis, tu es wewhre perieuu eonmparare soles, scd et ingenii magnitudinem et prudentiam tuam perieulesissimis temporibus i re et publica et privata, animi constantiam ct zquabilitatem in utraque fortuna, is amplistjpuis opibus, quas a majoribus acceptas et feliciter conservasti et sine cujusquam in- jeris amplilieasti et ad bcne merendum de multis contulisti, eam modestiam ct debiti etiam honoris con- Vmpurp, qui vel ip infimis bominibus raro invenitur; nec tacebit vel benignitatem erga miseros es αῆίοίου, vel liberalitatem erga studiosos ef doctos : in quo numero si. quis mihi locus est, et. sl inter lasciaios, Garinos, Touneros, Streitos, Siphanos atque alios complures, qui tta munifieentia fruuntur, Bumerari mereor (ut aulem mercar, tua humanitas potius quam mea dignitas faeit), et ego nomen meum ες grati aniini officio profiteri debeo, qui post multas zeruipnas tua liberalitate, Vie amplissime, tondem hoc consecutus videor, ut ad omnes fortunx? casus, qui varit impendent, aliquid parati subsidii (nisi fatalis aliqua calamitas intercesserit) mo habere eon(idam : et hie annus, cui tu tanquam saluiare quoad» dam sius affulsisti, id mihi auulerit, quod per omnei statem exhausti labores non centuleruns, lta reg ipsa ime docet, nimis verum illud esse Regii Vatis oraculuim, qui frustra aste lucem surgi eti panem co- medi doloris, Deum autein suis vel dormientibus suppeditare omaia eonfirisat, Etsi autem in tanto opcre neque dormitare neque dormire nimitm, ae no valetudinis quidein semper r»tiomem babere licuit Uuain alias nunquam tantum volumen tantillo spatio temporis abselvissem), tamen, si hi decem inenses,

39

JOANNIS ZONARJE

40

quibus in hac lucubratione continenter elaboro, cum omni anteactia vita mea comparentur, plane dor- mientis rete traxisse videor, meque insigni beneficio tuo devinctum esse hoc publico monumento testor, qued iua munificentia studiosis historiarum nunc primum communicatur. Faxit Deus optimus maximus ut neque te sumptuum tantorum neque me laborum poeniteat ; idemque te cum liberis tuis ornatissimis totaque amplissima Fuggerana familia quam diutissime incolumem et florentem conservet. Augustae Vi delicorum, ex bibliotheca herili : Kalendis Novembris, anno a Nativitate Domini MDLVI.

€

A3OANNOY TOY ΖΩΝΑΡΑ.

ΧΡΟΝΙΚΟΝ.

JOANNIS ZONARJE- . ANNALES.

1 PRAEFATIO.

Equidem haud inepte rideri queam, ut supervacuis in rebus magis, quam in necessariis occupatus. Posteaquam enim e medio excessi, vitamque delegi solitariam, perpetuo mihi ipsi velut exsilio indicto (id- que illius nutu arcanoque consilto factum, qui supra nos est, ruptis vinculis meis, ereptisque mihi cha- rissimis, cum dolore quidem, utiliter tamen), omni- no me jampridem, omissis negotiis, tarbisque repu- diatis, nihil aliud tractare conveniebat, nisi ea que animum excolunt, et 3 maculis pravarum actionum assuetudine 9 ímpressis purgant, quzeque Numen infestum mihi ob ejus praecepta violata, et deser- tam justilie viam placare queant, itaque delicto- rum veniam impetrare. Égo vero (qui mea ad recte faciendum socordia est) rebus necessariis neglectis, in supervacuis elaboro. Tamen, ut pro niei defensione aliquid afferam : non meapte au- ctoritate susceptum hoc opus est, sed hortatu ami- corum : qui cum me otium agere viderent, id aiebant in negotium aliquod esse conferendum, quod et rempublicam juvaret, etipsum quoque di- vinum mili premium conciliaret. Addebant eos, qui historiis et rebus olim gestis describendis laborassent, partim cum alia facta veterum, tuza strategemata prolixius conscripsisse, atque acies inswuetas , exercituum — conflictus , castrame-

tationes, aggeres excitatos, et alias hujus gene-.

ris enarrare : przetereaque loca, et impedita ltinera, et.montes arduos atque inaccessos, vallium iem angustias, urbium munitiones, et turrium altitudines immensas, propeque in colum porre- ctas quasi oculis subjicere : partim scripta sua ad

A

C

IIPOOIMION.

Α’. Ἑὐστόχως ἂν τις εἶποι, ἐπιτωθάζων µοι, μεῖζόν σοι τοῦ Épyou τὸ πάρεργον. "Edet γάρ µε, ὡς ἀληθῶς πάλαι τῶν πραγμάτων ἀφέμενον, καὶ — τυρθάζεται ἁποσχόμενον, xal τοῦ µέσου µετανα- στεύοντα, xai xa0' ἑαυτὸν ἑλόμενον ζῆν, ἀειφυγίαν τε ἑαυτοῦ καταφηφισάµενον (οὕτω τὰ καθ) ἡμᾶς οἰχκονομήσαντος τοῦ ὑπὲρ ἡμᾶς, ἐπειδὴ τοὺς δεσμούς µου διέῤῥηξε, τῶν φιλτάτων στερῄσας µε, οἷς οἶδεν ἐχεῖνος λόγχοις, ἀλγεινῶς μὲν ἐμοὶ, συμφερόντως ὃ ὅμως) μηδὲν ἕτερον µετιέναι, ἡ ὅσα φυχὴν κατ αρτίζουσι χαὶ χαθαίρουσι τῶν ἑνταχέντων αὐτῇ µολυσµάτων διὰ φανλότητα πράξεων, xal ἅττα ἑἐξ- ελεοῦνται τὸ θεῖον, ἐφ᾽ οἷς παρόργισται map! ἐμοῦ, παραθεθηχότος τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, xal τὰ διχαιώµατα xat ζητεῖν οὕτω συγγνώµην Exi tol, πταἰσμασιν. Ἐγὼ δ' ἀμελῶς πρὸς τὸ ἔργον ἐκ τῆς πρὸς τὰ χαλὰ νωτριάς διατιθέµενος, περὶ τὸ πάρεργον κατέτεινα τὴν απου- 6f». Αλλ) ἵνα τι χαὶ ὑπεραπολογήσομαι ἐμαυτοῦ, οὐχ οἴχοθεν ὠρμήθην πρὸς τὸ ἐγχείρημα. "Ανδρες δέ µε φίλοι πρὸς τοῦτο παρέθηξαν, σχολάζοντα βλέποντες, xai χρῆσαι λέγοντες τῇ σχολῇ πρὺς Épyov χοινωφε- λὲς, xal χείσηταί σοι τι χἀκ τούτου πρὸς τοῦ θεοῦ ἀνταπέδομα. Προσεπῆγον γὰρ, ὡς οἱ περὶ τὰς ἶστο- pias πονῄσαντες, καὶ τὰ πάλαι γενόµενα΄ συγγραψφά- pevot, οἱ μὲν διεξοδικώτερον τάς τε ἄλλας πράξεις τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν, xal τὰ στρατηγήµατα cvrye- γράφασι παρατάξεις διηγούµενοι, xal συμπ)οχὰς στρατευμάτων, xal στράτοπεδείας, xal χάραχας, xal εἴ τι τούτοις éxóp:vov. Πρὸς δὲ τοῖς περιηγίσεις χωρίων χαὶ δνσχορίας ὁδῶν, xaX ὄρη πρ,σάντη καὶ δύσθατα, xal αὑλώνων στενοχωρίας, xal πόλεων ὀχνρότητας, xai πνργωµάτων ὕψη μετέωρα, χαὶ ὡς

ü

PIUEFATIO.

*

D

ἔν τις φαίῃ αἰθέρια, τοῖς δὲ καὶ πρὸς ἀπίδειξιν A ostentationem retulisse , ut $uàm acribendi facok

σσντέθε:νται τὰ συγυγράµµατα, ἐπιδειχνυμένοις ὅπως εἶχον περὶ «b Υράφειν δυνάµεως, καὶ διὰ τοῦτο ημηγδρίας μεταξὺ τιθεῖσι, καὶ παρεχδατιχώτερον j| χαὶ ῥητοριχώτερον κεχρηµένοις τῷ λόγῳ. ἘἙνίοις & xal εἰς διάλογον τὸ Ψιλότιμον ἐτελεύτησεν, ὡς ϐ) ὀπηνίκα περί τινων ἑτεροδοξούντων xal σφάλλο- βένων περὶ τὰ ὀρθὰ σνγγράφωνται δόγµατα, διαλέ. ξεις Κκοιεῖσθαι αρὸς ἐχείνους ὡς παρόντας, κὰὶ δελέγχειν αὐτῶν τὸ καχόδοξον, xàx τῆς ἱερᾶς Γραφῆς τοὺς ἐλέγχονς παράχειν, €) χαὶ Ἰουδαίεις ἀντιλέχειν , xol ἐθελοχαχοῦντας δειχνύειν αὐτοὺς, εἰ μὴ τὸ χαθ᾽ ἡμᾶς µυστήριον δέχοιντο, χαὶ χρή-

σεσι (1) χεχρῆσθαι προφητικαῖς. Καὶ πρὸς Ἕλληνας -

a»; ἀντιχαθίστασθαι, xai τὸν Ὅθλον ἐχείνων εἰς μέσον παράγειν, xai χαταμωχᾶσθαι eov µυθενοµέ- wey αὐτοῖς, xal τὰς αὐτῶν γραφὰς προφέρειν τῆς χαχρδοξίας εἰ; ἔλεγχον. "Ἔστι 5' οὖν γνωμολογεῖν τε xj Ἠθιχεύετθαι (9). Ταντα δ' ἔφασαν τοῖς πλείοσι τῶν ἀναγωωσκόννων τὰ τῶν ἱστοριῶν ἑχείνων ουγγράµµατα, ἵνα μὴ λέγωμεν πᾶσιν ἴσως (5), φορτιχά τε xai παρέλχοντα Ἁγηνται, ὅτι τε σχολής £st δεόµενα πλείνυνος, xal ὅτι, χᾶν ταύτης τύχοιεν τῶν ἑπιόντων τὰς ἑετορίας «wie, µάταιον ἑχείνοις ἀποθαίνει τὸ περὶ quota; πονεῖν, τῶν μαχρῶν bo rqgaxeuv τῶν χερὶ παρατάξεων, καὶ πολέμων, xol τοῦ εῶν στρατιῶν διαχόσµου, xal τῶν λοιπῶν τῶν ὁμοίων διαφευγόντων τὴν μνήμην. τῶν δέ Tt ὅημηγορ:ῶν καὶ τῶν διαλέξεων, καὶ εἷς τὸ

"ἀνόνητον περ.σταµένων τοῖς ἐπιοῦσι τὰ ἑστορού-

μενα. Τένι γὰρ ἔσται τις λυσιτέλεις, ἔλεγον, ἐκ τοῦ γνώναι τί μὰν ὁ δημαγωγὸς ἔδε διελέχθη τῷ δήμῳψ; τί δὶ τοῖς σερατιῴταις ὁ στρατηγός, !) οἱ τοῖς πρέσδεσιν ὁ αὐτοχράτωρ ἐχεῖνος ἔφη tol; ἐκ Περ- Suv, 4 ἄλλος Tel; δε Κελτών, ἡ Σχυθῶν, f τοῖς ἐξ Αἰγύκτου νυχὸν, ἢ τοῖς kx Δακῶν τε (4) χαὶ 1ρ:64λ- in ς τί δ' ἕτερος ef] συγκλήτῳ βονλῇ, Ἡ τῇ πληθύτ τῇ δηµότ.δι δηᾳηγορῶν προσωµέλησε ; Τοὺς μὲν οὖν τοιαῦτα ἔλεχον τὰ τῶν ἱστόριῶν ἑχδεδοχέναι συΥ- Ἱράμματα, πεπλαπ»εµένα δηλαδη, val πρὸς τὸ φι- λοτέμότερον ἀποκλίνοντα * τοὺς δὲ ἀντιθέτω; ἐχείνοις ἑκατεθῆναι περὶ τὴ» τῶν ἱστοριῶν συγγραφὲν, βρα- χνῤῥημοσύνῃ χρησαµένους, χἀντεῦθεν περὶ τὰ χα(- 02 ζημιοῦντος τοὺς περὶ τὰ σφῶν ἑσχουδαχότας

tatem. demonstrarent, eoque conciones interpo- smisse ac digressiones oratorio plane modo : par- tim ambitiune quadam desinere in dialogos, wt cum de aliquibus diverse opinionis, et 4 rectis sentenLiis aberramtibus scribunt, cum iis, quasi adessent, 9 disputent, et pravas eorum persuasio- Res arguant, probationibus et sacra Scriptura pe- Uitis : aut Judieos cenfatent, ipsoruwqoe pravitate ac pertinacia fleri contendant , quominus religie nis nostrse arcana amplectantur, oraculis prophe- farem in medium adductis. Atque etíam gentili- bus àese opponere, coramque nugas afferre in mc- Viam, ae deliramentis (abularem subsannatis, scrie

. pta ipsorum erroris éoarguendi gratia proferre,

necnon slicubi sententias congerere, et. de for- màndis moribus disputare. Hzc aiebant illi, si non oninibus, at. plerisque leetoribus molesta et su- pervacanea videri, quod et multum otii requirant, stsi quibas id suppetat, inzmem tamen laborem sumi in evolvendis prolixis !llis narrationibus praliorum et belloram et ordinationis exercituum, aliarumque siniHium rerum, qux» meinoria effluere soleant : jam concionibus et disputationibus in historia fegendis, nullum fleri oper» pretium. Nem quei ex eo capi fruetum, si quis sciat, quid vel tribunus plebis apud populüm, vel dux apud milites dixerit ?* quid item impérator alius legatis Persorum, alius Gallorum aut Scytharum, aut Egy-

C porum forsan, D2corumve aut Triballorum re-

aponderit? que verba alius apud patres conscriptos, aut populum fecerit? Scripta igitur hujusmodi asserebant latíus evagari, et ad ambitionem 44 incli- nare. Alios porro scriptores contrario laborare vitio, qui dum brevitatem affectarent, rerum ne» cessariaram cognitione fraudarent lectcrem : praeteritis aliquando, aut saHem lireviter perstri- etis, prestantiun virorum rebus gestis, quas vel divinis celebrari laudibus mereantur , nec decla- raremt, qui mores, que inginia, qua consi- lia illorum fuerint , nec quo pacto quisque re- gum sit poillus regno, qui fuerit an'e illnd partum, quibus ortus majoribus. Addebari, scri- ptorum iHlorum qusedam nimium inernasta esse

συγγράµµατα, ἅτε χαὶ αὐτὰς τὰς xa:pusté£pac τῶν p) dictione, compositione aspera, verbisque plebeiis,

Ἐράξεων τῶν ἱστορουμένων παραλελοιπότας ἀνδρῶν, ἑνίας μέντοι wal ἐδυμνεῖσθαι δικαία;, βράχυστα δέ tva περὶ ἐχείνων οἰκόντας, καὶ ταῦτα μήτε τὸ $00; ἐχείνων ἢ τὴν φύσιν παραδηλοῦντα, xal τὴν προ- αἱρεσιν, pP" Όκως τῶν βασελευσάντων ἕἔχαστος τῃὸ βασιλείας ἐχράτησε, μὴθ᾽ ὥστις Tv πρὸ ταύτος, μητ) ἐχ τίνων ἐγένετο. Τινὰ δὲ «iv συγγραμμάτων τούτων χαὶ ἀφελεστέρᾳ λίαν ἐχδεδόσθα: προσετίθουν τῇ φράσει, συντεθιῖσθαί τε αὐτὰ σολοιχότερον, καὶ

30 notnunquam barbaris constare : unde fleret ut hemhes eruditi 3b eorum lectione abhorrerent. His 1t dicendis, ct scriptis historicorum ad hunc πυάαω traducendis , sepe me cohortati saut, ut libris in manus sumptis, tam ea. pratermitterem, qas ob protixitatem meinoria nou caperet, quam qua utlitatis nibil haberent : οἱ longa narratione ia eompendium redacta, brevem historiam ede- rem, qui facta οἱ res inemoratu digniores quam

Varie lectiones ect no&s.

(1) Χρῄσεσι. Tta mss. Wolfiani οἱ Itegii, At idem Wollius ῥῇσξσι reposuit.

(2) 'ropoAorerr. xal ἠλικρύεσθαι. Moralizare, Yerbo Latino-barbaro, scriptores xvi inferioris aMi-

PATBOL. Ga. CXXXIV.

quoil utuutur.

(9) "Ίσως. Hasc vox abest ab aliquot mss.

(4) 'Ex Δακῶν τε. Δαμασχῶν perperam pralert unus e mss. Wolflanis.

13 JOANNIS ZONAR.É : Al

;paucissimis complecteretur, et lectoribus velut ob A ἰδιωτικαῖς λέξεσιν ἐχφέρεσθαι, f] xal βαρδάροις ἑνίοτε. oculos poneret. Ac illi quidem hujusmodi laboris ὥστε ἐντεῦθεν ἀηδῶς τοὺς λόγοις ὠμιληχότας πρὸς capiendi, el talis operis consecibendi auctores mihi αὐτὰ διατίθεσθαι. Τοιαῦτα λέγοντες, xai οὕτω τῶν fuere. ἑστορικῶν συγγραμμάτων, ὡς εἴρηται,, xaDansópe- vot, τολλάκις ps παρέἐθηγο» τὰς βίθλους ἀνὰ χεῖρας λαθεῖν, xol παρεάσαντα τὰ πολλὰ, ὧν τὰ μὲν τῇ μνήμῃ προσι:ἀάνειν διὰ τὸ πλῆθος ἀποπεφύχασι, τὰ ὃ εἰς οὐδὲν τελευτῶσιν ὀνήσιμον, τὴν δέ ye. πεπλατυ- αμένην ἐπιτεμόντα διἠγησιν σύντομον ἱστορίαν ἐχδεδωχέναν, συνοπτικῶς διδάσχουσαν τοὺς ἐπιώντας τὸ σύγγρ.’µμα τὰ χαιριώτερα τῶν πεπραγμένων, fj χαὶ ἄλλως συµθεδηχότων τοῖς περὶ ὧν fj συγγραφὴ δ.α- λέγεται. Ἐκεῖνοι μὲν οὖν πρὸς ταιοὔτόν µε παρεχίνουν ἁπθδύσασθαι πόνηµα, καὶ τοιοῦδς συγγρᾶνμα- τος ἄφασθαι,

[{. Ego vero cum ei remisso essem animo (di- p — B'. Ἐγὼ δὲ τὸ μὲν ἀνειμένος τὴν γνώμην ὧν (εἷ- cam enim quod res est) otioque deditus, et rem ρήσεται γὰρ τἀληθὲς) καὶ ῥᾳστώνῃ συζῶν, τὸ δὲ καὶ esse cernerem uagns oecupalionis, B, quaque li- ἀσχολίας συνορῶν zb πρᾶγμα δεόµενον, xai βίθλων . brorum copiam postularet, dubilabam, etab eo οὐ- — mo4ÀGv, ὤχνουν καὶ ἀνεδνόμην πρὸς τὴν ἐγχείρησιν. nalu abhorrebam. Verum illi me vellicare non Οἱ δέ µε νύττοντες οὐχ ἀνίεσαν, xal ποτε πρὸς prius destiterunt, quam improbitate stimulandi ad τοῦργον τῇ τῶν νυγμῶν σωνεχείᾳ διεγηγέρχασιν. Fi suscipiendum opus tandem perpulissent, Nam si γὰρ χοιλαίνειν τὸ τῆς πέτρας σχληρὸν καὶ ἀπόχρυτν aquis gutta. subinde cadendo solidam saxi duri- ῥανίδος ἐνδελέχεια δύναται, μᾶλλον ἂν δυνῄσεται liem cavat , quanto magis oratio crebro aures fe- λόγος ἐνδειεχῆς τὰ (a θυροχοπῶν, γνώμης διεγεῖ- riens, animi torporem, οἱ quielis studium excutit? — pa: ῥᾳστώνην xal ἀνειμένην προαἱρεαιν. Εἶτά uot Deinde in mentem mihi venit, laborem illum, et — xai ὡς οὐδὲ πρὸς φυχικὴν ὠφέλειαν ἀχερδῆς ὁ πόνος historie scribendi occupationem, aliquid utilitatis ἔσται, καὶ fj περὶ τὴν ouyypagt? ἀσχολία, ἑλήλυθε et lucri etiam animo esse allaturam. Nam nequitim κατὰ νοῦν. Ἠρεμοῦντι γὰρ τῷ vot (5) μᾶλλον εἴωθε 4atus magis aspirare solent menti quiescenti, ma- τῆς πονηρίας ἐπιπνέειν τὰ πνεύματα, ἐνθυμήσεών larumque cogitationum et rationum alias alios τε φχύλων καὶ λογισμών ἄλλοτε ἄλλων «ἐπεγείρειν excitare fluctus, eamque continenter invadendo C κλυδώνια, καὶ καταδατείζειν αὐτὸν τῇ σννεχείᾳ τῶν demergere, et aut in peccata ünpellere (si faeto Ἱπροσθολῶν, xo f| πρὸς ἁμαρτίας ἑξολισθαίνειν minus, at assensu) aut undarum in ea magnam ο ποιεῖν, εἰ xai rh πράξεσιν, ἀλλά Υε συγκαταθέσεσιν, agitationem ac tumultum commovere. Animus 7| τέως ζάλην αὐτῷ πολλῆν ἐπικυμαίνειν καὶ τάρα- autem certis negotiis occupatus effugere fere solet — Xov. El δέ τισιν ὁ νοῦς ὀνησχόληταν, διαφεύχειν mé? mullarum cogitaliorum pravarumque cupidita- — xtv ὡς ἐπίπαν τὰς ἐκ τῶν πολλῶν λογισμῶν τρι- tum decumanos fluelus. Igitur tum amicorum ο Χυμίας, καὶ τῶν πονηρῶν ἐνθυμήσεων, Διά τε τί- eohortationibus, tum sordidas aut inanes curas Υὺν τὴν ix τῶν φίλων παράθτδιν, καὶ διὰ τὴν τῶν expellendi studio, ad opus hoc suscipiendum ῥυπαρῶν, ἢ xai µαταίων λογισμῶν ἀπύδισιν, Ἄροσ- sum adductus. ltaque factum est, ut lianc. pro- — "Ye Yov ἑαυτὸν τῷ σπονδάσµατι. Οὕτω μὲν οὖν pot vineiam acciperem. Quod si minus exquisite ἐπ.θαλεῖν ἐγένετο τῷ παρόντι cu Ty páppast. ki δὲ perfecte fuerint operis hujus singulae partes, ve- Μὴ διηκριδωµένην τὴν περὶ ἑχάστου τῶν ávaypazo- niam a lectoribus peto. Fortassis enim in hoc se- , µένων ἱστορίαν ποιῄσομαι, νέµειν μοι συγνώµην cessu nunc agenti milii, neque copia librorum ad αὐτῷ τοὺς ἐντευξομένους αὑτῇῃ. Οὔτε γὰρ βίθλων condendam historiam necessaria G suppetet, neque D ἴσως µοι εὐπορῆσαι vevijaesat, ὅσαι pov χρειώδεις scriptores omnes iisdem de rebus eadem tradide- εἰσὶ πρὺς τὸ σύγγραμμα, παρὰ τῇ boyavtd ταύτῃ runt, ut non in pluribus, saltem in multis dissen- ποιουμένῳ νυνὶ τὴν διατριθὴν, οὔτα πάντες οἱ συΥ- tentes. Quod sí omnia curiose persequi voluero, Υραφεῖς τῶν ἱστοριῶν τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν ac recensere, quid alius atque alius cadem de re αυγγεγράφαδιν, ἀλλ ἓν πολλεῖς διαφωνοῦσιν, si Ys dixerit : Mihi etiam prolixum unaquaque de re μὴ ἐν τοῖς πλείοσιν. El δὲ καὶ ἀκριθοῦσθαι βουλήσο- nascetur opus. Quapropter contrarias historicorum — pat περὶ ἑκάστου τῶν ἱστορουμένων, xa δηλοὺν, τί narrationes praeterire mili visum est, nisi quid μὲν Góc περὶ τοῦδε λέγει ὁ συγγραφεὺς, τί ὃ ἕτερος maximi fuerit momenti : quo prztermisso, ipsa περὶ τοῦ αὐτοῦ, πολύστιχον ἂν καὶ αὐτὸς τὴν περὶ historke integritas labascat. Jam dictionem esse ἑχάστου πραγματείαν «otfjsouat, Διὰ ταῦτά µοι variam, nec per omnia sui similem nemo mirelur, παρεᾷν δέδοχται τὰ ἐφ᾽ οἷς ἀλλήλοι οἱ περὶ τῶν

Varite lectiones οἱ nota.

(B) Ἠρεμοῦντι γὰρ τῷ vol, ete. Anonymus ΙΠΟ- scribendo aul. legendo, seu eliam jejunando spoute nachus Matisponensis de suis tentationibus, nuper — subii, non satis affligere corpus videbantur. Cumque editus a viro doctissimo Joan. Mabillonio. Anale- — diu traciarem, quo potissimum stadio memet in tant's rlof. tom. IV : Jdeoque in tanta molestia tentationis, — periculis constiiutum aptissime jugiterque constringe- qua eo magis imminebat, quo magis sospitas corpo- — rem, occurri animo, ul in diclamine m2 occuparem ralis inerat, omnimodo tractare copi, quali studio — aliquo : quod et sepe expertus sum mentem lascivam qualique labore corpus spiritui subjicerem. Nam ea — cujuslibet scholastici instructi. in nullo posse magis qu* commuhiter cum. cateris. fratribus in. cenobio — constringi, quam siulio dictandi. agere docebar : sed. et illa qua. speciali devotione .

--

15 ος PRAEFATIO, 45

αὐτῶν συγγράψαντες Tvaveievsat εἰ pf, τι τῶν A aut culpet orationem, aut me auctorem illius. Cutn

&yav εἴη απουδαίων, xai ὃ παραλιμπανόμενον περὶ τὰ xalo:a λυμανεῖται τῇ συΥ"ραφῇ. Ei 9' ὁ χα(ακτῆρ τοῦ λόγου ποιχίλλεται, xal μὴ δι ὅλου ὅμοιός ἕστιν ἑαυ-ῷ, 0συµαξέτω μηδεὶς, µτδέ τις τὸν λόγον ai- τῶτο, 7| τὸν τούτου πατέρα µε. Ἐκ πολιῶν γὰρ βίρλων τὰς ιστορία; ἐρανισάμενος, ἕν γε πυλλοῖς

enim historiam e variis scriptoribus veluti atipeu colligere necesse habeam , in multis, illorum et dictione et compositione uteudum erit. Sicubi tamen ipse de meo aliquid interjecero ac inseruero : stylus ad illius, quem sequar auctorem, formam ac- commodabitur,ne scriptura a sese dissidere videatur.

ταῖς τῶν συγγραφέων ἐκείνων χρησαίµην àv αυνθήχτις xal φράσεσι, ἐν ὅσοις ὃ) ἂν αἱ τὺς παρφ2ήσω ἢ παρεμφράσω, πρὸς τὸν ἑχείνων χαρακτΏρα την ἰδέαν τοῦ λόγου pou µεθαρμόσομαι, (va uh ἀσύμ-

φωνο-ς αὐτῃ ἑαυτῇ δοχκῇ ἡ Y pac.

Ι”. Αλλά pot πρὸ τῆς ἱστορίας χεφαλαιωδέστε- Qo» εἱρήσθω, τ.νὰ τὰ ἱστοργθησόμενα, ἵν εἰδοῖεν cl τῷ συγγράµµατι ἐντευξήμενοι ὡς πολλῶν τε xal τούτων ἆναγχα:οτᾶτων ἱστοριῶν ἓν εἰδῆσει γενήσον- ται, Περιέμεται oov τῇ Ἐπιτομῇ ἡ Ὀκτάτευχος,

χαὶ ὅσα £v ἑκείνῃ ἱστόρηται 7 xax τῶν Ρας,λειῶν αἱ B

ῥίθλοι ταύτῃ συμπερ:έχονται, xal ἐπ᾽ αὐταῖς τὰ Παρα- Ἱειπόμενα, xaX ὅσα Εβραϊος Ἰώσηπος Άρχαιοο- vr, ἡ τῶν παλαιοτέρων τις εἶπεν ἐπέχεινα, ἡ παρεχ- ἑατιχώτερον fi χαὶ ἁλ)οιώτερόν μοὺ τι παρ ἐχείνους ἱστόρησε * καὶ τὰ τοῦ Ἔσδρα, τά τε τῶν αἰχμαλω- σιῶν τῶν ᾿Ἑθραίων προτέρας μὲν τῆς τῶν δέχα ουλῶν fj παρὰ τοῦ ᾿Ασσυρίου Σαλμανασὰρ véyovs τἩἣν Σαμάρειαν ἓ όντος πολ'ορχίἰᾷχ, xal τὸ ἔθνος αἰχμαλωτίσαντος, χαὶ τέραν Εὐφράτου ἁπαγαγόν- τος χαὶ κατοικίσαντος, εἰς ὂξ Σαµάρειαν µετοιχί- ὅαντος ἔθνη τινά, ἃ Χουθαῖοι ἐπωνομάζοντο ' εἶτα zal της παρὰ τοῦ Ναδουχοδονόσορ ἐπενενηγμένης τῇ Ἱερουσαλὴμ, xaX ὡς ἔρημος ἡ πόλις ἐγένετο, xal 5 ya); ἑνετέπρηστο, xa τὸ ἔθνος ἅπαν ἔξηνδρακό. ξιστο" xai ὡς μετὰ ἐνιαυτοὺς ἑθδομήχοντα χατὰ τὰς προῤῥδήσεις τῶν ποοφητῶν ἐκχεχώρηται τῷ Aat ὑπὸ Κύρου τοῦ τὴν τῶν ᾿Ασσυρίων βασιλείαν κχαθῃ- ρτχότος ἀνελθεῖν el; Ἱερουσαλὴμ, xal τὴν πόλιν ἀνεχεῖραι, xal ἀναχαινίται τὸ ἱερόν' τίς τε Tv ὁ Κὔρος, καὶ ὅπως τὴν τῶν Ασσυρίων βασιλείαν χατ- έλυσε, καὶ τίνες µετ ἐχεῖνον τῆς βασιλείας Expá- τησα», xaX ὅπως xax παρὰ τίνων fj τῆς πόλεως ἔχω- 490r οἱχοδομὴ, x&x τίνος αὖθις ἡ ταύτης ἐξηχωρήθη ἀνέχερσις. Καὶ περὶ Δανιῃλ τοῦ προφήτου, xal ὅπως ἔχρινε τὰ τοῦ Ναθονχοξο.όσορ ὀνείρα-α, xat τοῦ Βαλτάσαρ τὴν ὅρᾶσιν, ὃτ εἶδεν ὁ Báp6apoq ἐχεῖνος τῆς χειρὺς τὸν ἀστράγα)λον Υράφονυτα ἐν τῷ τοίχῳ, καὶ περί τινων τῶν τοῦ προφῄτου 6pá -έωνν à πάντα μετὰ συντετμημέντς ἱστόρηται ἐξηγήσεως. Καὶ περὶ τῶν τριῶν παΐδων, καὶ τῶν εἰς αὐτοὺς 7| ór αὐτῶν γεχο,ότων ὑπὸ θεοῦ ἐξαισίων΄ περί τε τὶς Εαθὴρ, καὶ ὅπως τὸ τῶν Ἑδραίων γένος παν- ωεθρίας αὕτη ἑῤῥύσατο: xai περὶ Ἰουδὶθ, fj τὸν ΣΟλοφέρνην χατασοφισαµένη ἀνεῖλε, xal την αὐτοῦ τρατιὰν παρέδωχεν εἰς ἁἀπώλειαν * καὶ περὶ Toit, x3i ὅπως ἀορασίᾳ πληγεὶς, xai ἐξ εὐπορίας sls ἀκριθη πενίαν αυνελαθεὶς, αὖθις δι ἁγαθοεργία», 6:03 τρονοίᾳ τετύχτχε τοῦ ὁρᾷν, xal πλούτου δα- Φέλειαν ἔλαθεν. ᾽Αλλὰ xai τὰ τοῦ Μαχεδόνος ᾿λλε- ξάνδρου ἔνταῦθα συντέτµηνται, µνησθείσης τις ἱστορίας ἀναγχαίως ἐκείνου, διά τε ἄλλα, xaV ὅτι τε “Ἱερουααλὴμ. μετὰ τὴν ἓν Ἰσσῷ τοῦ Δαρείου πστέραν τταν ἐπιδεδήμηκε, xal τὸν ἀρχιερέα δια-

lil. Enimvero antequam ipsam rem aggrediat, summatim ea complectenda sunt, qu: tractabun- tur, ut norint lectores, quam multas, easque sum- me mecessarias historias sint cognituri. Conti- nentur igitur hoc Compendio, octo primi Biblio- rum libri, et quz in illis narrantur; Regum item libri, et Paralipomena, quzque vel in Josephi He- lrzei Antiquitatibus inveniuntur, vel ab antiquiori- bus aut copiosius, auL aliter paulo quam ab illis factum 4 est, referuntur ; et libri Esdrz, et capti- vitates Hebrzeorum, quarum prior decem tribuum sub Assyrio Salmanassare contigit, qui Samariam gentemque obsidione cepit, caque ultra Eu- phratem abducto , gentes quasdam Samariam wanstulit, qui Chutei cognouinabantur; altera sub Nabuchodonosore, captis Hierosolymis, urbe deserta, et templo incenso, totaque gente in servi- tutem abducta ; utque post annos septuaginta, secundum oracula prophetarum, a Cyro, Dabylo- nico regno everso, populo Hierosolyma redire cen- cessum sit, et urbem instaurare, et renovare templum ; quis fuerit Cyrus, ut regnum Assyrio- rum everlerit, qui post eum id regnum tenuerint, quemadmodum, ac a quibus urbis zedificatio probi- bita fuerit, a quo rursus ejus instauratio concessa. Agelur etiam de Daniele propheta, ut Nabucho- donosoris somnia exposuerit, et Balthasaris visio- nem, cum barbarus ille digivos manus seribcnies vidit in pariete, et de quibusdam propheta; viaio- nibus : qute omnia brevi enarratione adjecta re- censentur. De tribus item pueris, et uiraculis vel in eos, vc] per eos divinitus editis; de Esthere, ut a gente Hebrzorum internecionem averteril ; de Juditha, qua Holopliernem fraude sustulit, etejus

D exercitum ad interitum dedit ; deque Tobia, ul is

cxcitale percussus, eti paupertale ad extremam egestatem redactus, & ob beneficentiam suam Dei providentia visum receperit, opumrue affluentiam. Preterea re» Alexandri Macedonis hic perstrin- guntur, cujus mentio facienda (uit cum ob alia, tam quod post priorem Darii cladem ad Issum ac- ceptam, Hierosolyma profectus sumwum pontifici honorem habuit ; ut. Persarum regnum eversum occuparit, quandiu regnarit, ut imperium ab ejus obitu in regna quatuor fuerit divisum ; que, Ju- dei ab Antiocho Epipliane, uno ex posteritate successorum Alexandri, perpessi sint, ut Asamonzi illi restiterint, ac populares suos ab illius tyran- nide liberarint ; qui illi sint, quomodo et quaudiu

t JOANNIS ZONARJE 18

populo prafueriut, üt post reditum Ilieroso!ymá A φερόντως ἐτίμησξ’ xal ὅπως την Περσῶν κατέλυσε ab Assyria captivitate, Judaica gens non fegibus, µβασιλείαν, xal ὑφ' ἑαυτὸν ἐποιέσατο, xo ὅσον ἐδα- sed pontiflcibus páruerit : ut Ásamouzorum, quos σίλευσε χρόνον, xaX ὡς εἰς τέσσαρας ἀρχὰς, ἐχείν.υ diximus, posteri, summi sacerdotii honore przditi, θανόντος, ἡ Σγείνου βασιλεία µεμέριστο" καὶ ὅσα ac genti suz imperantes, diadema etiam assum- τοῖς Ἰουδχίοις ἓξ ᾽Αντιόγου γέγονε τοῦ Ἐπιφανοῦς, yserint : ut Pompeius Magnus, Romanorum impe- τῶν Αλεξάνδρου διαδόχων ἕνὸς ἀπογόνου τυγχάνον- rator, ad comp; onendam Hyrcani οἱ Aristobuli fra» τος: καὶ ὡς οἱ ᾿Ασαμωναῖοι τούτῳ ἀντέσττσαν, xal trum de regno contentionem accersitus, tum ur- τῆς ἓδ αὐτοῦ τυραννίδος τοὺς ὀμογενεῖς ἑλυτρώ- bem Hierosolyinorum ceperit, tum gentem Roma- σαντο” καὶ «veg οὗτοι, καὶ ὅπως τῶν ὁμοφύλων nis subjecerit : ut deinde Herodes Antipatri filius xai ἐπὶ nózoy nQoístrgav, χαὶ ὡς μετὰ τὴν Ex τῆς reguo Judzorum potitus sit, quis ille fuerit, unde αἰχμαλωσίας τῆς ὑπ' ᾿Ασσυρίων εἰς την Ἵερουσα- orlundus, quai:tz clades ejus domestieze, quousque λὴμ ἐπανέλενσιν οὐκ £v τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος βα- posteri illius regnum tenueriut; quomodo, qua- σιλευόµενον, ἀλλ ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων ἀρχόμενον, que de causa przsides in Judzam sint missi: οἱ xaX ὅτι ol τῶν εἱἰρημένων ᾿Ασαρωναίων ἀπόγονοι que de 9 Servatore nostro Jesu Christo Josephus τὴν ἀρχιερατ.κὴν τιμὴν περιχείµενοι, χαὶ τὰ τοῦ scripserit, deque Joanne Baptista : qua de causa B ἔῆνους ἰθύνοντες, xal διάδηµα ἑαντοῖς περιέθεντο” Judei a Rouano imperio desciverint, ut gens 2l ὅπως Ὑρχανοῦ xai 'Ap στοδούλου τῶν ὁδελφῶν eorum bello a Romanis petita sit : a quo et quo- ῥδιενεχθέντων περὶ τῆς Ἰουδι Ἰχῆς βασιλείας, ὁ Má- modo Hierosolyma postremum excisa, nec amplius — yvo; Πομπήϊες στρατηγῶν τότε ἜῬωμαίων, διαί- instadrata sit. ττόαι μετακλτθεὶς τοῖς ἐμαίμοσε, τὴν τε πόλιν stas ^fc Ἱτρουσαλὴμ, καὶ τὸ ἔθνος «ol; ἜῬωμαίοις ὑπέταξε" xal ὅπως Ἱρώδης Αντιπάτρου uliq pti εαῦτα τῆς τῶν Ἰουδαίων βασιλείας ἐχράτησε, χαὶ tle fjv οὗτος, xat ὅθεν κατήγετο, χαὶ ὅσα κατ᾽ οἶχον ἐχείνῳ συµδέἐδηχε, xat µέχρι τίνος οἱ kxelvou τῆς βασιλείας ἐχράτησαν, κὰχ τίνὸς τρόπου, xal ἑξότου Αγεμόνες ix Ῥώμης εἰς Ἰουδαίαν ἑστέλλοντο, xal ὅσα περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ἰώ- αηπος αυνεγράφατο᾽ ἀλλὰ μέντοι xal περὶ τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, xai διὰ τἶνας αἰτίας τοῦ τοῖς Ῥωμαίοις ὑπείχειν Ἰουδαῖοι ἁ πέστησαν, xai ὅπως τὸ ἕθνος αὐτῶν ἐπολεμήθη παρὰ Ῥωμαίων , χαν παρὰ τίνος f Ἱερούσαλήμ, wal ὅπως ἐξεπορθήθη τὴν τελευταίαν, xal μὴ σχοῦταν ἀνάχλῆσιν πόρθησιν.

IV. Facta autem Romanoram ét Roma: mentione, 6 A'.. Ῥωμαίων δὲ χαὶ της Ῥώμης µνησθείσης τῆς wecessarium mihi visum est de his etiam scribere, ἱστορίας, ἀναγχαῖόν pot ἑνομίσθη xal περὶ τούτων εὐ tradere, unde sit populus Romanus, in quos im- συγγράφασθαι, χαὶ παραδοῦναι, πὀθεν τὸ τῶν "Po- perium babuerit, qui olim Πα] regionem eolue- — palov ἔθνος, x&àx τίνος ἔσχηχε τὴν ἀρχὴν, xal παρὰ rint, unde Romulus in lucem prodierit, Romz — «vy ἡ τῆς Ιταλίας χώρα mpemv χατῴχ:στο" ἔθεν conditor; ut interfectus sit Remus frater ejus. ac τς προήχθη Ῥωμόύλος εἰς φῶς, 6:5; Ρώμης vevó- post ille etiam. inter inortales esse desicrit; ut illa Ἅµενος οἰκιστὴρ, xal ὅπως ἀνῃρέθη Ῥῶμος ὁ ἁδελ- urbs principio regibus paruerit, quibus sit usa φὸς αὐτοῦ, εἶτα χαχεῖνος ἐγένετο ἁρανῆς, xol ὅπως moribus et institutis : ut Tarquinius Superbus πρῶτον ἡ πόλις αὕτη ἑἐδασιλεύθη, xai ἔθεσιν οἵοις regno in tyrannidem mutato pulsus sit, quot ei καὶ νοµίμµοις bxpfjsavo* xal ὡς εἰς τυραννίδα τὴν qualia bella Roma ob illius expulsionem sustinue- µβασιλείαν ὁ Σούπερδος Ταρχύνιος μεταγαγὼν, καθ- yit ; ut resRomana primum ab optimatibus, post — np£0r, xot ὅσους πολέμους χαὶ οἵους ἡ ᾿Ρώμτ διὰ etiám. a populo administrata fuerit, sumuia rerum την Exe(vou χαθαίρεσιν fjveyxe* xol ὡς εἰ; ἄριστο- in consules et dictatores, mox etiam in tribunos κρατείαν, εἶτα xal δηµοκρατείχν, μετηνέχθη Ῥω- plebis translata; quid olim fuerit consulatus, quid — ualo, τὰ mpáypata, ὑπάτων xà διχτατόρω»,, dictztura, quod censorum munus, quantum tem- D cia. καὶ δηµάρχων τὴν τῶν χοινῶν ποιθυµένων poris euique magistratuum prafinitum, qualis apud διοίχησιν’ χοὶ τί, μὲν dj ὑπατεία τὸ παλαιὸν ἣν, ill»s triu: phus, unde nomen hoc deductum, quae — ti; δὲ ἡ δικτατορία, εί δ' fjv τὸ ἔργον τῶν τιμη v, temporibus consulatuum gesta fuerint, quamvis — xal πόσος ὥριστο χρόνος ἑκάστῃ τῶν ἀρχῶν του- non omnia, ob librorum penuriam quibus illa tra- — «eví(* xal οἷος ἐγένετο παρ ἐχείνοις ὁ θρίαµθος, dita sunt, persequemur. Ut tandem Romanum im- — xai ὅθεν παρήχθη τοῦτο τὸ ὄνομα; καὶ ὅσα kv τοῖς perium in unius 10 potestateui ceciderit, uL Caius ἍΧαιροῖς τῶν ὑπάτων ἐγένοντο, εἰ xal μὴ πάντα, ἓν- Julius Cesar mutationis hujus primus auctor, οἱ δείᾳ βίδλων (6) τῶν ταῦτα διηγουµένων. Καὶ ὅπως που universe fuerit, ut eo ab h:s qui libertatem Όὕστερον Ex τούτων εἰς µοναρχίαν fj ἀρχὴ τοῖς Ῥω- tuebantur, in curia. interfecto, Octavius Augustus — palor; pezézece* xal ὡς πρῶτος ταῦτα, εἰ xai v1) 'Quesar, interfecti Caesaris ex sorore nepos, ab eo- — xa8apio;, 6 Γάΐος Ἰούλιος Καΐσαρ µετεποιῄσατο,. que adoptatus, interfectores patris ultus fucrit, εἶτα ἐπὶ βήματος ἀναιρεθέντος αὐτοῦ παρὰ τῶν τῖς adjutore Antonio ; quem deinde, orto dissidio, ἐλευθερία; ἐξεχομένων, ὁ Λὔῦγουστα, Ὀκτάδιο, Kat-

Varie lectiones et noto.

(0) Kal uh πάντα àvósiq 8/6.1v. Progressus — abrupta historia, Cn. Pompei Magni res gestas sta- enun usque ad Caribaginis et Corinthi exeidium, — Jim orditur, historia annorum 60 precteriiissa. W.

£3 PIUEFATIO. 55 σαρ. ἀδελφιδοῦς ὢν τοῦ ἀνῃρημένου Καΐσαρος. xat À navali przlio aJ Actium superatum, et fuga Ale-

sijzotrÜs:; ἐχείνῳ, τοὺς φονεῖς τοῦ θετοῦ μετῆνθε πατρὸς, ἔχων xal τὸν ᾽Αντώνιον τοῦ Épyou αὐτῷ συν7"ρὖμενον” μετέπειτα δὲ χἀχείνω διενεχθεὶς, x2! νιχῄσας ναυµαχίᾳ περὶ τὸ" Άχτιον, εἶτα καὶ ti; Αλεξςάνδρειαν σὺν τῇ Κλεοπάτρα φυγόντα ἑπι- χαταλαθὼν, εἰς τοῦτο περιέστησεν ἀνάγκης τὸν üv- pa, GM καὶ διαχειρίσασθαι ἑαυτόν" ὅση τε φθορὰ fuv Ῥωμαίων &v τοῖς ἐμρυλίοις πολέµοις τούτοις ἐγένετο, πρότερον μὲν πρὺς Ἡροῦτον xai Κάσσιον, χαὶ τοὺς ἄλλους ἀναιρέτας τοῦ Καίσαρος, τοῦ Όντα- δίου καὶ τοῦ ᾽Αντωνίου ἀντικαθισαμένων, εἶτα xal πρὸς ἀλλήλους μαχεσαµένων αὐτῶν καὶ ὡς ἔζω- Ἰρήθη μὲν ἡ Κλερπάτρα ἡ τῆς Αἰγύπ-ου βασίλισσα, ὥτα τῶν Πτολεμαίων ἀπόγονος, ἀνεῖλε δὲ ἑαυτὴν χαχείνη, ὡ; εἰχάσθη, ἀσπίδος δήγματι ' χαὶ ὅτι οὕτω

v ἔπινιχίων λαμπρῶν εἰς τὴν Ῥώμην ἐπανελθὼν 6 Ὀκτάριος, τῆς αὐταρχίας ἀντεποιῄσατο, καὶ εἰς ἀχριθῃ uovapylav τὴν τῶν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν µετήνεγχε, xai τίνες μετ) αὐτὸν ἐμοιάρχησαν, xal ὅπως ἔχαστος τῖς ἀργῆς ἐπέθη, xal ὅπως xal ἐφ᾽ ὅτον Ἡρξε, καὶ οἵῳ τέλει τῆς Qui]; συνέχυρσε» xat τίνες ἐπὶ τούτων, μετὰ τοὺς σεπτοὺυς ἁποστόλους, τοὺς Üpóvou; ἐχόσδμησαν τῶν τεσαάρων μεγάλων Ἐκχλησιῶν, τῆς Ῥώμης λέγω, καὶ τῆς Άλεξαν- δρείας, ᾽Αντιοχείας τε xal τῆς Ἱερουσαλὴμ, xal 6300 τούτων μαρτνυριχοῦ τέλους κχαττξιώθησαν; ὅπως τε μᾶλλον τῶν ἄλλων κατὰ Χριστιανῶν ἑξε- Ἀύττησαν Διοχλητιανὸς xal Μαξιμιανὺς ὁ Ἐρχού-

xandriam eum Cleopatra elapsum nactus, ad ma- nus sibi ipsi afferendas compulerit; quante? Roma- norum Ín civilbus istis bellis strages sint editz, primum Octavio et Antonio Cassium et Brutum, c:eterosque Cesaris percussores persequentibus, deinde inter sese bellum gerentibus; ut Cleopatra, JEgypti regina ex gente Ptolemzorum, viva in po- testatem victoris venerit, et seipsam (ut conje- «tura fuit) morsu aspidis serpentis sustulerit ; ut hoc modo victoriis illustrís Octavius Romam in- gressus, imperium uni sibi usurparit, principatu Romanorum plane in monarchiam commutato : qui ei successerint in imperio, ut. quisque 1mpe- rium susceperit, ut οἱ quandiu imperarit, quem

vita exitum habuerit; qui sub his, post sanctos

apostolos, quatuor magnarum Ecclesiarum thronos. ornarint, Romanz, inquam, Alexandrínz, Ántio- chenz, et llierosolymitane ; qui ex his in marty- rum numerum et dignitatem sint recepti ; ut Dio- cletiani 1] ct Maximiani llereulii inslgnis pre ewteris rabies in Christianos exstiterit ; ut ildcin abdicato imperio, alios suo loco Czsares surroga- rint, quorum unus fuit Constantius Chlorus , Magni Constantini pater, cui Galliarum et Britan- ni: imperium fuerat attributum; ut hie moriens primogenitum suum Coustantinum, pietate apo- stolis conferendum, imperii successorem designa- verit ; ut bic unus rerum sit potitus, subactis ον.

Aw, καὶ ὡς τὴν ἀρχὴν ἀποθέμενοι ἑτέρους ἀνθ᾽ C teris, cum quidem signum crucis per stellas in

ἑαυτῶν ἐχειροτόνησαν Καΐσαρας * ὧν εἷς Κωνστάν- τιος ὁ Χλωρὸς (7) ἣν, 6 τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνον αχτὶ}ρ, τῆς ἀρχῆς τῶν Γαλλιῶν xal τῆς Βρεττανία» ἀπονεμτθείσης αὐτῷ) καὶ ὡς θνῄσχων ἐχεῖνος τὸν πρωτότοχον vibv ἑαυτοῦ, τοῦτον δὴ τὸν ἰσαπόστολον Κωνσταντῖνον,τῆς οἰχείας ἁρχῆς διάδοχον ἐποιῄσατο' χαὶ ὡς μονάρχης οὗτος γατέστη,τοὺς λοιποὺς xata yto- νισάµενος, ὀρθέντος αὐτῷ τοῦ σταυρικοῦ σημείου δι ἀστέρων ἓν τῷ οὑρανῷ' xal ὡς προσεληλύθει Χρι- Sup, xal τὴν πίστι) ἐπλάτυνε, παῤῥησίαν δοὺς τῷ χηρύγματι, xai ὅπως àv τῷ Βυζαντίῳ πόλιν ἑαυτῷ ὀμώνυμον ᾠχοδόμησε, Νέαν ᾿Ῥώμην ὀνομάσας αἎ- την, xal βασιλείαν kx τῆς πρεσδυτέρας 'Ῥώμης t; ταύτην µετήνεγχε, Καὶ τίνες pev! ἐχεῖνον ἐν αὐτῇ ἐδασίλενσαν, xal οἷος ἕχαστος fv τοὺς τρό- πους, ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ σέθας, χαὶ ἐφ᾽ ὅσον ixpá- 153€ (8) τῆς ἀρχῆς, xal ὅπως μετήλλαξε τὴν ζωήν’

ccelo formatum οἱ apparuisset : ut ad Christum se contulerit, idemque propagarit, Evangelii libere praedicandi potestate data; ut Byzantii urbem sibi cognominem zdi(lcarit, Nove Romse nomine indito, atque imperium ος vetere Roma 1n hanc transtulerit; qui post eum ibi regnarint, quibts quisque fuerit moribus, qua pietate, quandiu te- nuerit imperium, ut e vita discesserit; qui Con- stantinopolitane Ecclesie prefuerint, et quandiu quisque ; qui ex illis rectam sententiam tenuerint, qui ab ea ad alias opiniones defecerint, ut quisque ex hac vita migrarit; sub quibus imperatoribus et patriarcbis, et cum quibus concilia fuerint congregata. Sic usque ad nostri temporis impera- tores descendens oratio, consummabit historiam, multarum interim et occullarum rerum facta men- tione.

tive; τε τῆς ἓν Κωνσταντίνου πόλει προέστησαν Ἐκκλησίας, xai ἐφ᾽ ὅσον ἕχαστος, xai «lveq αὐτῶν του ὀρθοῦ δόγματος ἀντείχοντο, τίνες δὲ Υεγόνασιν ἑτερόδοξοι, ὅπως τῶν τῖδε µετελήλυθεν ἕκαστος, Xil ἐπὶ τίνων αὐτοκρατόρων xai Κατριαρχῶν, καὶ κατὰ τίνων αἱ σύνοδοι συγχεχρότηνται. Οὕτω τε χατιὼν» ὁ λόγος µέχρι τῶν χαθ ἡμᾶς γεγονότων αὐτοχρατόρων, περαίΐνει τὴν συγγραφὴν, πολλῶν ἐν τῷ µέσῳ xgi ἀποχρύφων ἄλλων µεµνηµένος ἱστοριῶν.

Varie lectiones et notm. (T) Κωνστάντιος ὁ Χ.ωράς. Wolfius Κωνσταν-

εἴνος ediderat, et ita habent quidam eodices mss. llane Κώνσταντα alibi appellat, quomodo etiam

scriptores aliquot, ut suo loco observamus (8) Καὶ ὅσον ἐχράτησε. Ma mss. codd. Wolfius ko' ὅσον legendum putat.

51 JOANNIS ZONAR.E t9

LIBER PRIMUS. ἳ

I. Sumendum autem mihi est hujus operis A — A'. 'Apxc£oy δὲ μοι τῆς συγγραφῆς ἁ ρχὴν ταύτης

exordium ab ineffabili primo principio, causa rerum omnium, principii et temporis experte, et abiis qua ab illo ex nihilo producta sunt ut essent alque subsisterent, naturamque et ortum suum ab illo consecuta. Fuit igitur Deus semper, super omnein causam οἱ potentiam effulgens, sine tem- pore, cura majestate su:e glori: ac splendoris ztter- num moveretur, et sine principio, neque ex alia quapiam re prius n3la ortus, neque post ultro ex iis que non fuerant factus, aut paulatim ad sux glorie complementum progressus. Sed semper est et permanet, id quod supra naturam solus novit sacrosanctus ille Spiritus, qui omnes divinitatis recessus perscrutgtur, atque in iis exsultans per-

petua suavitate una perfruitur. Posteaquam autem b

ex summa bcnitate et. iinmenga. ijiservicord'a, et ineffabili benignitate, aspectabilem hunc mundum formare instituisset, atque exinde in medium pro- ducere mundum, ut opere secundum, ita 14 gratia primum ct admirabilem, ut qui ad Dei sit imagi- nem conformatus, hominem inquam : viam ad opificium ingressus optimam, omnis ex materia concretionis expertes potestates et celestes centu- riores prius condidit, solo mentis conceptu, cogi- tatione illa dicto citius in opus progressa. Est autem Deus natura, nullius egens rei, seipsa con- tenta ad gloriam et perceptionem : que ucc alie- nam gloriam desiderat, nec ab alio percipi potest * nisi quis illud percipi dicat, quod neque natura neque immensitas cjus percipi queat. Cum autetn Deum dico, Patrem dico, et Filium, et Spiritum san- tum, quz est Deitas, auctore magno Patre Gregorio Theologo. Deus igitur, hac natura przeditus, primum augelicas potestates creat, ut ministri sint el ccle- bratores coelestis majestatis : nou quod iis indigeat, sed ne sui duntaxat contemplatione moveatur, sed diffundatur et progrediatur bonum, et beneficentia latius pateat; hoc euim summ: bonitatis fuit. Deinde mundum etiam hunc aspectabilem, quique constat ex materia, condidit. Ác initio quidem celum fecit, et terram. Cum autem terra lateret (nam tenebre erant, eL aqua superliciem ejus wceupabat), lucem produxit Deus, lucemque ac tenebras separovit : ac illam, diem, has noctem appellavit, ejusque initio, vesperi : primo diei exortui, mane nomen fecit. Sic ex mane et ves- pere dies unus exstitit, Equidem scio in parva

παιουμένῳ τὴν ἄῤῥητον πρώτην ἀρχὴν, τῆς τῶν ὅλων alz[av, την ἄναρχόν τε xai ἄχρονον, xaY τῶν ὑπ ἐχείνης παραχθέντων ἐκ τοῦ μὲ ὄντος εἰς ὑπό- στασιν xat οὐσίωσω, τὴν ταραγωγΏν xal τὴν ένεσιν. "Hv οὖν ἀεὶ (9) τὸ θεῖον, ὑπὲρ αἰτίαν πᾶ- σα» καὶ δύναμιν ἑχλάμπον ἀχρόνως, χαὶ τῷ χάλλει τῶς οἰχείας δόξης τε καὶ λαμπρότητος ἀῑδίως χινού- µενον, χαὶ ἀνάρχως pfit! Ex τινος ἄλλον πρ’Ὀποστὰν πρύτερον οὐσιώματος, μηθ᾽ ὕστερον αὐὑτομάτως γενόμενον ἐξ οὐχ ὄντων, χαὶ εἰς συμπλήρωσιν τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἐπὶ μικρὸν προϊὸν, ἀλλ ὃν ἀεὶ xal δ.αμένον, ὡς ἔγνω µόνον ὑπερφυῶς τὸ τὰ βάθη τῆς θεότητος πάντα διερευνῶν πανά-ιον Πνεῦμα, xat τούτοις συναϊδίως ἑ πεντρυφῶν xal συναγαλλώµενον. Ἐπεὶ δὲ δι’ ἄχραν ἀγαθότητα, xal πέλαγος ἑλέους, χαὶ οἰκτιρμὸν ἄφατων, τὸν ὁ ,ατὺν τουτανὶ χόσμµον εἶδ',- ποιΏσαι προείλετο, κἀντεῦθεν ἐς μέσον παραγαγεῖν τὸν. δεύτερον μὲν τῷ ποιήµατι, πρῶτον δὲ χαὶ ἐξαΐσιον τῷ χαρἰσματι Χόσμον, ὅσω xaY κατ εἰχόνα Θεοῦ πεπλαστούργηται, φημὶ 55 τὸν ἄνθρωπον, οἷά τινι χρηαάµενος ἀρίστήῃ πρὺς τὴν δηµιουργίαν ὁδῷ, τὰς άθλους πρότερον Δυνάμεις xaY οὑρανίους Ταξιάρ-, χας (10) ὑφίστησιν ἐννώισαν ἁπαξαπλῶς, προδεδη- χυίας θᾶττον Ἡ λόγος εἰς ἔργον τῆς ἑνθυμήῆσεως. θεὸς δ᾽ ἔστι μὲν ἀνενδεῆς φύσις, αὐτὴ ἑαυτῇ ἀντάρ- χης εἰς δόξα» χαὶ εἰς κατάληφιν, οὔτε τῆς Tap" ἑτέρων δεοµένη δόξης, οὔθ) ἑτέρῳ καταληττή : εἰ μή τις qain κατσληπτὸν εἶναι τὸ ἄπειρον αὐτῆς, xaY τὸ ἀχα-ἆληπτον. Θθεὺν δὲ λέγων, Πατέρα quu, xai Υἱὸν, xai τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἃ dj θεότης, χατὰ τὸν µέγαν Πατέρα τὸν θΘεολόγον Γρηγόριον. Οὕτω δ᾽ ἔχαν τὸ θεῖον, πρῶτον μὲν τὰς ἀγγελιχὰς οὐρανίους δυνάµεις λειτουργούς τε xal ὑμνῳδοὺς τῆς ἄνῳ λαμπρότητος, οὐχ ὡς τούτων δεόµενον, ἀλλ᾽ ἵνα μὴ τῇ ἑαυτοῦ µόνον θεωρίᾳ χινοῖτο, χνθῇ 6k xal ὁδεύσῃ τὸ ἀγαθὸν, καὶ fj εὐεργεσία χωρήσῃ πρὸς πλείονας * τοῦτο γὰρ τῆς ἄχρας Tv ἀγαθότη- τος. Εἶτα χαὶ τόνδε τὸν χόσμον ὑφίστησι τὸν ὑλιχὸν xat ὀρώμενον, Καὶ £v ἀρχῇ μὲν ἐποίησε τὸν οὑρανὸν xai τὴν γῆν. Της δὲ γῆς ἁορασίᾳ χαλυπτοµένης, ἐπεὶ xal σχότος fv, χαὶ ὕδωρ αὑτῃ ἐπεπόλαζε, τὸ

φῶς παρῄήγαγεν ὁ θεὸς, xat διεχώρισε τὸ oio; xot

τὸ σχότος. Καὶ τὸ μὲν, ἡμέραν ἑχάλεσε"' τὸ δὲ σχότος, νύχτα ὠνόμασεν οὗ «fj ἀρχῃ ἑττέραν, πρωῖ δὲ τῇ πρώτῃ φαύσει τῆς ἡμέρας ὄνομα ἴθετο" καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, χαὶ ἐγένετο πρωῖ, ἡμέρα µία. Οἶδα μὲν οὖν ἐν τῇ Λεπτῇ Γενέσει (13) γεγραµμμµέ-

Varie lectiones et note.

(9) "Ην οὖν del. Hxc ct ea qu: sequuntur usque 1d θεὸς 0' Eax:, desunt in codicibus Regiis et Col- herteo.

(10) Ταξιάρχας. Centusiones vertit. interpres, quie vis est vocis Ίαδ.άρχης apud Taeticos : melius

celestis. militie principes, seu ducés : nam Aqu στρατηγοὶ passim indigitantur SS. Michsel et Ga- di apud Graecos. Vide Gloss. med. Gracit. in Τα- 11070;. (11) Λεπτῇ qerécet, Quam unica voce Acz-oyz-

53

ANNALIUM EIE. I,

54

vov, ὡς ἓν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ xal αἱ οὐράνιαι Δυνά- A Genesi scriptum, primo die coelestes etiam pote-

μεις πρ) τῶν ἄλλων ὑπέστησαν παρὰ τοῦ τῶν ὅλων Δτμιουργοῦ. Αλλ' ὅτι py ταῖς παρὰ τῶν δείων Πα- τέρων ἐνχεχριμένοις (42) βιθλίοις τῆς ἙΕθραϊκῆς σοφίας. καὶ fj Λεπτὴ αὕτη συντρίθμηται Γένεσις, οὐδὲν τε τῶν dv ἐχείνῃ γεγραµµένων λογίζομαι Pi6a:07, οὺδὲ τῷ λόγῳ συντίθεµαι, Elta τὸ στε- Ρέωμα ὑπεστῄσατο, iv µέσῳ τῶν ὑδάτων διατείνας αὐτὸ, ὥστε τὰ μὲν ἄνω αὐτοῦ ἐναποληφθᾶναι, τὰ δὲ χάτω περιχεχύσθαι τῇ γῇ. Στερέωµα δὲ ἐχλήθη, ὅτι στεγανὸν τὸ σῶμα τούτου, xat οὐ λεπτὴν odd! ἀραιὰν την φύσιν ἔχει, κατὰ τὰ ὕδατα, ἐξ ὧν τὴν σύστασιν ἔσχηχεν, ὃ xal οἀρανὸς ὠνομάσθη. Ταῦτα ἐν τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ ἐγένετο. Ἐν δὲ τῇ τρίτῃ τὸ ὕδωρ, tre γῆς ἅπαν χαλύπτον vb πρόσωπον, ἑχέλευ- σεν ὁ Θεὰς συναχθῆναι, xal ὀφθῆναι τῃῆν ξηρἀν. Καὶ à λόγος ἔργον ἐγένετο, χαὶ χοιλότητες βαθεῖαι γξνόµεναι τὰ ὕδατα εἰσεδέξαντο, Καὶ τὴν μὲν γῆν ξχρὰν χατωνόµασε, θαλάσσας δὲ τὰ τῶν ὑδάτων συ- 0:íua:a. Κατὰ ταύτην δὲ τὴν ἡμέραν φυτά τε γῆθεν ἀνεδόθῃη, καὶ σπέρματα. "Ἔδει γὰρ (12) ἄχοσμον οὔπαν τὴν γῆν, χοσµηθῆναι ταῖς πόαις, xal τοῖς μυρίοις βλαστήµασι, xal τοῖς ἄνθεσι, xaY τοῖς Ἑαντοίοις xapmol;, καὶ τῶν δένδρων ταῖς χάρισιν, Ἡ δὲ τετάρτη ἡμέρα τὴν τῶν φωστήρων ἔσχηχε γένεσιν, ἡλίου τε χαὶ σελήνης, χαὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων. Καὶ τούτοις τὸν οὐρανὺν ὁ Δημιουργὸς χαττγλάϊῖσε, xal τὸ χατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν ὀφθὲν φῶς (14) τοῖς Φωστῆρσι τούτοις ἑνέθετο, κινήσεις

αὐτοῖς ἐπιτολάς τε xai δρόμους χαὶ καταδύσεις δια- 6

τυπώαας, ἵνα τε φωτίζοιτο δι᾽ αὐτῶν τὸ περίγειαν, πα: ὁ χρόνας ἀπαριθμοῖτο ταῖς τούτων περιόδιις (15), :αρόχοιντο δὲ δι’ αὐτῶν τοῖς εὐθύτατα ταῖς αὐτῶν προσέχουσι φαὖσεσι (xal μὴ περινενοηµένως (16) σχοπηῦσιν, Ἱ ὡς ἂν εἴποι τις ἀκρ'θούμενος τὸν 44Yov, ἀθέλτερον χαὶ τῇ χινήσει 6h τῶν τοιούτων ἀστέρων ἅπαντα δοξάζουσι συμπεριφἐρεσθαι τὰ ἡμέτερα) μεγάλην xol ἀφευδῆ τὴν ἰθύτητα xal ὠφέ- χειαν, Tj πέµπτῃ δ᾽ αὖθις τῶν ἡμερῶν (17) θεοῦ

ελεύσαντος, ἀντχε τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν, *3i πετεινά͵ ὧν τὰ μὲν ἐμφυλοχωροῦσι τοῖς ὕδασι, xai τούτοις ἐννήχονται’ τὰ πετεινὰ δὲ τὸν ἀέρα τέμνουσιν, ἕρποντα ὥσπερ διὰ τούτου µετάρσια. Κατὰ δέ γε την ἕχτην, φυχὴν ζῶσαν τετράποδα καὶ

states, ante cztera, ab universitatis Opifice esse conditas ; sed quoniam parva ista Genesis a divinis Patribus non relata est in approbatos Hebraice sapientia libros, nibil quod inea scriptum est, satis firmum judico, neque isti rationi assentior. Postea firmamentum constituit, et in medio aqua- rum extendit, ut aliz supra id repositz sint, alix üfra terra circumfusse. Firmamentum autem ap» pellatum est, eo quod corpus ejus est solidum, nec aquarum.instar tenui et rara natura preditum, e quibus ortum habet, quod idem et coluin nomi- natur. Tertio die jussit Deus aquam, quz univer- sam terrae faciein obtegebat, in unum congregari locum, et apparere aridam. Mox quod dictum erat, facium est : profundzque cavitates dehiscentes, aquas exceperunt. Ac terram nominavil aridap : aquarum colluviem, maria. Hoc eodem 15 die plante et semina e terra sunt edita. Oportebat enim terram qua inculta esset, herbis, infinitis germi- nibua, floribus, omne genus fructibus, et arborum jucunditatibus exornori. Quartus dies luminum orium habuit, solis, lunaz, ac reliquarum stella- rum. Áique his Opifex rerum colum exornavit : et conspectam primo die lucem his luminibus im: posuit, atque eis motus, exortus, cursus ct occasus pr:eformavit, ut terre aubitus per ea illustrarettr, et mensura temporia circuitibus eorum peteretur, preberentque iis qui exortus eorum reclissime observarent (non auteni curiose spectarent, nec ut vere ac recte dici queat, inepte una cum motu. harum stellarum omnia nostra circumferri putas rent magnaz;n. minimeque fallacem certitudinem, οἱ utilitatem. Die quinto, aque reptilia viventium animarum et volucres produxerunt , quorum illa in aquis cum voluptate innatant, li: aerem secant : sublimesque per illum quodammodo repunt. Sexto die quadrupedia, feras et reptilia viventis animi, terra edere jussa est : atque omnia ex diviao man- dato prodierunt. Viventis porro animz productio- nem terre esse imperatam Scriptura dicit, ot ea ratione humani animi discrimen ab illa declara- ret. Nam aliarum animantium anima e terra exstitit ex mandato : qua de causa reete terrestris et inor-

θηρία καὶ ἑρπετὰ ἐξαγαγεῖν fj ΥΠ προφετέταχτο, D talis habetnr, eum alibi etiam Scriptura dicat,

Varie lectiones et note.

νεσιν 2lii vocant, de qua pluribus egit vir doctissi- mus Joan. Baptista Cotelerius ad lib. vi Constit. Apostol.. eap. 46.

(12) Ἐγκοακριμάγοις. 1a eodd. Reg. et Colbert. At Σχχεχρυµμµένους habet cod. Viennensis : sed sentenlia repugnat, inquit interpres. Constaret ta- men, Si vox μή, αυ praeponitur, abesset, ita ut in hbris ἀποχρύφοις accenseatur parva ista Ge- nesis.

(13) Ἀνεδόβη xal σπέρματα" ἔδει γάρ. Ita mss. Αι Constantinopolitanus codex habet RM. ὡς ἐντεῦθεν ἀναφαίνεσθα, πρότερον ἄχοσμον οὖσαν τὴν Y** χοσμηθεῖσαν ταῖς πόαις, etc., uti monet Wolfius.

(14) 'Op0àx poc. Ms. Colbert. πραχθέ». Ibidem

pro διατυπώσας, διαδεξάµενος.

(15) Τωῖς τούτων περιόδοις. Mss. Wolflani, ἐπι. τολαῖς καὶ δύσξᾳσι, xaX σημεία περιέχοιντο δι’ αὑτῶν τοῖς εὐθύτατα. Ita etiam codex Colberteus, nisi quod habet ἀνατολαῖς et παρέχοιντο.

(16) Mf περιγεγοηµέγως. Mss. Wolf. et Colbert, μὴ] περιεργότερον χαταστοχαξόμενος αὐτῶν, ἢ ὡς ἂν εἶποι τις, elc. Rursus pro τῶν τοιούτων ἁστέ - pov, τῶν οὐρανίων, quomodo etiam Colb.

(17) Τῃ πέµατῃ δ' αὖθις τῶν ἡμερῶν. Constan- tinopolitanus codex mutilus est hoc loco ; sit eniin in 6ο legitur : Κατὰ δὲ τὴν πέµπτην ἡμέραν τὰ μὲν ὕδατα πᾶν γένος πτηνῶν mpofyayov, d v" quyhv ζῶσαν, τετραπόδια Gia τὸ Ostoy εὐζῆχτο σύμπαντα τερόσταγµα. W.

55 JOANNIS ZONAR.R 95 emnis jumenti animam esse sanguinem, qui utique A xal χατὰ τὸ θεῖου ἐξῆχτο σὐμπάντα πρόσταγμα.

corrumpitur.

Ῥυχῆς δὲ ζώσης ἐξαγωγὴν ἡ Τραφῃ περιέχει motf,-

σαχσθαι χελευσθῆναι (18) την γῆν, ἵν οὕτω τῆς τοῦ ἀνθρώπου ψνχῆς ἐμφήνῃ πρὺς αὐτὴν τὸ διάφορην. Ἡ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ζώων γῆθεν ἑξέφυ κατὰ τὸ κέλευσµα, xal γεηρὰ οὖσα, εἰκότως ἂν λογίζοιτο καὶ φθαρτή -

ἐπεὶ xay ἀλλαχοῦ φηαιν fj Γραφή. Woyh παντὸς Χτ/νους

μενον.

ΙΙ. Tlominis autem animam non terra edidit, sed Deus eam Adamo inspiravit. Quamobrem di- vinum esse quiddam et immortale perhibetur. Sextus dies hominem etiam habuit manu Dei for- matum. Nam cum optimus Αγιος universa jam condidisset, et mundum ordine et raiione effecis- sel, unde Graco nomine Κόσμος dicitur, et tan- quam ad regem exeipiendum regiam quamdam in- siruxissct : tum demum producit bominem, quasi rerüm terrenarum regem superne gubernandun, cumque nou item inandato conditum, sed mani- bus suis informatum, ut peculiare suum opus, non simile ceteris, sed diversum et incomparabile. Nam eztera quidem omnia verbo sunt producta, hunc vero Deus opera suarum manuum est digna- Qus. Sumpto enim de terra pulvere, Deus (inquit liber 16 Geneseos) howincm formavit, et inspi- ravit ei animam viventem, ob quam etiam ad ima- ginem Dei homo factus esse dicitur. Nom rerum quarumdam, qua nature divina vere insunt, ima- gines in hominis animo relucent, cum quidem in eo insint, non natura, sed gratia. Deus enim na tura est inaspectabilis, et immortalis : idemque in- comprehensibilis, et interitus expers. Eadem hzc animo etiam insunt per gratiam, non per naturam.

Neque enim natura ejus vel comprehensibilis est, .

vel aspectabilis, pretereaque ab interitu et morte immunis : atque etiam zlià, quibus natura divina describitur, in animo per gratiam cernuntur. Appellavit autem eum quem finxerat, Adamum, quod (auctore Josepho) lingua Hebraica rufum sonat, quod e rubra terra formaius esset. Talis enim est pura terra. Sic mundo sex diebus con- dito, septimo quievit, eaque de causa Hebraeorum lege dies septimus, quod Sabbatum hinc appellant (Sabbatum porro eorum lingua idem quod requies) feriatus est. Collocavit Deus hominem in paradiso, quem ipse conseverat. Ibi fuil arbor vit», et arbor cognitionis , seu, ut Josephus ait, sapientie : eique mandavit, ut reliquis frueretur , arbore cognitionis abstineret, ac mortem fore penam in- terdicti violati denuntiavit. Irrigatur autem fluvio paradisus, qui inde egrediens quadrifariam dividi- tur. Ας primo fluvio nomen est Phison, quod multitudinem. significat; Grecis Ganges est, qui Indiam pratertluit, auque in mare evolvitur. Alter Geon vocatur. quod voeabulum declarat eum qui

! Levit. xvat, 16.

τὸ αἷμα αὐτοῦ, τὸ δ αἷμχ πάντως Φθειούς

B'. Την δὲ τοῦ ἀνβρύπου φυχἂν οὐχ ἡ r3 &vi- xev, ἀλλὰ τὸ θεῖον αὐτὴν τῷ Αξὰμ ἑνῆκεν ἑἐμφύ- σηµα. Διὸ χαὶ χρῆμά τι θεῖον εἶναι πιστεύεται, xal ἀθάνατον. Ἡ δ᾽ ἕχτη τῶν ἡμερῶν, xai τὸν ἄνθρω- τον ἔσχηχε, χειρὶ διαπεπλασμένον θεοῦ. Προῦπο- ατἠσας ΥΔρ ὁ ἌΑριστοτέχνης τὰ σύμπαντα, καὶ παραγαγὼν τὸν χόσμον Ev τάξει τε χαὶ ῥυῦμῷ, δ.ὸ καὶ Κόσμος ὠνόμασται, xal dx ἓν ὑποδοχῇ βασι- λέως, ὥσπερ βασίλεια προετοιµάσας, αὐτὸν οὕτω

B παράγει τὸν ἄνθρωπον οἷά τινα βασιλέα τῶν ἐπὶ

γῆς βασιλευόμενον ἄνωθεν, οὗ προστάγµατι xal τοῦτον ὑπαστησάμενος, ἀλλὰ χερσὶν αὐτὸν διαπλά- σας, χαὶ δηµιουργίαν αὐτοῦ οὐχ ὁμοίαν τοῖς ἄλλοις πεποιηχὼς, παρηλλαγμένην δὲ καὶ ἀσύγχριτον. Τᾶλλα μὲν γὰρ πάντα παρήχθησαν ῥήματι ’ ὁ Uh xal αὐτουργίας Ἀξίωται. Χοῦν γὰρ λαθὼν ἀπὺ τῆς γῆς ὁ θεὸς, 1j βίόλος qat τῆς Γενέσεως, τὸν ἄνθρω: mov ἔπλασε, xal ἐνεφύσητεν αὐτῷ ψυχΏν ζῶσαν, δι᾽

My καὶ κατ elxóva Θεοῦ λέγεται Υενέσθαι ὁ ἄνθρω-

πος. Τῶν γὸρ τῇ θείᾳ φύσει οὐσιωδῶς προσύντων, τινἁ ἐν τῇ τοῦ ἀνθρώπου ψυχῇ εἰκονίζονται, oà φύσει αὑὐτῇ ἑνόντα, ἀλλὰ χάριτι. Φύτει μὲν ykp τὰ θεῖον ἁόρατον xai ἀθάνατον, ἀχατάληπτόν τε xai ἄφθαρτον. Ταῦτα δὲ καὶ τῇ Quy? πρύσεισι χατὰ χάριν, οὐ χατὰ φύσιν. Οὔτε γὰρ. Ἡ φύσις αὑτῆς xal fj οὐσία χαταληττῃ, οὔτε μὴν ὁρατή. Καὶ ἄφθαρτος δὲ ἐστὶ χαὶ ἀθάνατος, καὶ ἕτερα δὲ τῆς θείας φύσεως χαρακτηριστιχἁ χατὰ χάριν by τῇ ψυχῇ τεθεώρηνται. Αδὰμ δὲ τὸν πλασθέντα ὠνόμασε: σηµαίνει δὲ τοῦτο πυῤῥόν, κατὰ τὴν ΕἙδραῖδα διάλεχτον, ὡς φησὶν Ἰώσηπος, ὅτι ix πυῤῥᾶς γῆς διεπέπλαστο * τοιαύτη γὰρ ἡ παρθένος r5; (19). Οὕτω δ' iv ἓξ ἡμέραις τὸν κόσμον παραγαγὼν. àv τῇ (ἑδδόμῃ κατέπαυσε. Διὸ καὶ τοῖς Ἑδραίοις t, ἑδόμη τῶν ἡμερῶν ἄπραχτος εἶναι νενόµισται. "Όθεν καὶ Σάδδατον χέχληται ’ τὰ δὲ Σάόόατον ἡ τῶν 'EÓpalov γλῶττα λέγει, dvá- παυσιν. Ἔθετο τὸν Ἰλδὰμ ὁ cb; iv τῷ παραδείσῳ, ὃν αὐτὸς χατεφύτευσεν, Eva τὸ ξύλον ἣν τῆς ζωῆς,

D xat τὸ ξύλον αἲς γνώσεως, fj, κατὰ τὸν ἸἹώσηπον,

τῆς φρονῄσεως. Καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ, τῶν μὲν λοιπῶν µετέχειν (20), ἀπέχεσθαι δὲ τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως, δάνατον δὲ προεῖπε τὸ της παραθάσεως ἐπιτίμιον. "Ἀρδεται δὰ ποταμῷ ὁ παράδεισος, xal πνύεισιν Σχεῖθεν ὁ ποταμὸς οὗτος εἰς τέσάαρα µερι- ζόμενος, xal Φεισῶν μὲν ὄνομα τῷ κρώτῳ, s. 4n0br 6à τοῦτο δηλοῖ ’ τοῖς & "Έλλησι Γάγγης οὗτος ὠνό- µασται, την ἸἹνδικὴν διιὼν (31), χαὶ ἐχδιδοὺυς εἰς

Varis lectiones et nola,

(18) Ἡ Fgazgh περιέχει ποιήσασθαι χελευσθῆ- vat. Va cod. Colbert. Wolfianus, προσαγορξύει xs-

λευσθῖναι. (19) Ἡ παρθένος qn. Pro ἡ χαθαρὰ xoY ἁμι-

γῆς dictam putat Wolflus : malim quod mondum aratro proscissa essei.

(20) Msréyew. Al. ms. ἀπολαύτιν W:

(11) Th» Ἰνδικὴν διών. Sequentia usque ad

^1 ANNALIUM LIB. I. r8 τὸ πέλαγος. Γτὼν δὲ χαλεῖται ὁ δεύτερος ' σηµαίνει A ab. Oriente prominet. Eum Josephus Nilum a

ἓὲ ἡ χλῆσις τὸν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς ἑχδιδόμενον, ὃν Ἠεῖλον Ἰώσητος λέγει προσαγορεύειν τοὺς Ἕλληνα,ς. '0 ὃ ἐπὶ τοῦτο Τίγρις ἔστιν, ὃν καὶ Διγλὰθ χαλεῖ- οθαί φησιν ὁ αὗτὸδς, xai τὸ μετὰ στενότητος ὀξὺ ἐᾳφαίνεσθαι τῷ ὀνόματι. 'O δὲ λοιπὸς Εὺρράτης ἐστίν ' ftot. φορά, 5 ἄνθος. Ἡ σχεδασµός ' xai ἄπφω δὲ οὗτοι εἰς τὴν Ἔρυθρᾶὰν εἰσθάλλονσιθάλασ- σαν. Ἡαρίστησι δὲ τῷ Αδὰμ ὁ θεὸς πάντα τὰ Qua * ὁ δὲ ἑχάστῳ γένει αὐτῶν ὀνόματα τίθησι. Κτίζει τε *hv γυναῖχα (22) 6 θεὸς, µίαν τῶν πλευρῶν λαθὼν ὑπνώττοντος τοῦ Αδὰμ, xal προσήγαχεν αὐτὴν 25:9. "'O 6k i£ ἑαυτοῦ γενομένην ταύτην ἑγνώ- pi, xal γυναῖχα ὠνόμασε, Τοῖς γὰρ Ἑδραίοις Εὐέα χαλεῖται à vuvh, χἀχείνη Εὖα ὠνόμαστο.

"Hv μὲν οὖν ἀμφοῖν iv τῷ παραδείσφ µαχαρία n

baryeorh, Ὑυμνοῖς οὖαι «fj ἁπλότητι, καὶ ζωῇ τὴ ἀτέχνκρ. Φθονοῦν-αι δὲ παρὰ τοῦ ὄφεω:. f μᾶλ- lov capi τοῦ νοητοῦ δράχοντος. Καὶ πρόσεισιν ὁ beu τῇ γυναιχὶ,. xol συμδουλεύει γεύσασθαι τοῦ ᾳυτοῦ της Φρονήσεῳς' ὁμοφωνεῖν δὲ τότε φηαὶν ὁ Ἱώστπος tk Qoa ἅπαντα. Ἡ δὲ πείθεται, χαὶ ἠδυνθεῖσα «3 βρώαει, πείθει xax τὸν ἄνδρα τοῦ xap- toU μετασχεῖν. Καὶ ἔγνωσαν γυμνοὺς ἑαυτοὺς, xal ix φύλλων συχῆς ἐποίησαν ἑανυτοῖς περιζώμανα. Ἑχρύστοντό τε διὰ «fv γνµνωσιν ἀπὸ τοῦ θεοῦ ὁ Ἀδάμ τε καὶ Jj yov xal ὁ θεὸς τὴν αἰτίαν δρώτα, χαὶ ὁ 'Abàp thv γύμνωσιν προεδθάλλετο, χαὶ τὸ αἰτίαμα προαῆπτε τῇ yova:xl, Ἡ δ᾽ ἐξηπατῆσθαι

παρὰ τοῦ legte ἔλεγεν. Ὁ δὲ θεὺς τῷ ὄφει χατ- C

φρασάμενος πρότερον, ποδῶν τε αὐτὸν στερήσας, xal thv φωνὲν ἀφελόμενος, χατὰ τὸν Ἰώσηπον, καὶ ἱλυσπᾶσθαι χατὰ γῆς ἐπιτάξας, xal πολέμιον ἆπο- φῆνας τὸ σπέρµα τῶν ἁπατηθέντων, πρὸς τὴν γν: vaixz τρέπεται, xai τῷ ἀνδρὶ αὐτὴν ὑποχείριον τίθησι, xal ταῖς lv τῷ τίχτειν ὠδῖσιν ἐπιτιμᾷ. Else xai τὸν ᾿Αδὰμ ὑπάχει ἑἐπιτιμίῳ: τόδ ἣν ἢ πρὸς τὴν Τόν, ἐξ ὃς ἐλήφθη, ἁποστροφὴ, καὶ τὸ ἐν ἱδρῶτι τν ἄρτον ἐσθίειν, xal τὸ τὴν γῶν ἀχάνθας xai τρι- €ou; ἀνατέλλειν αὐτῷ. Καὶ µετοιχίζει αὐτοὺς ἐκ

Grecia appellari ait. Qni sequitur, Tigris est, quem Diglathun appellari idem auctor aflirmat : quo vocabulo acwmen sive celeritas cum angustiis significatur. Qui restat Euphrates est : declarat autem ca vox sive impetum, sive florem, sive dis- sipatienem : hi ambo in Erithreum mare erum- punt. Deus porro animaniecs omues ante Adamum slatuit, ut is unicuique generi nomen inderet. l'raterea mulierem condit, costa sumpta ab Adamo dormiente, et eam adducit illi. ls vero ex se factam agnovit, ac mulierem nominavit. Nam Evam llebrei mulierem vocant, quo illa nomine fuerat appellata. Αο utriqne vitam in paradiso beatam agebant, nudi simplicitate, et vita fraudis 1^ experte. lance. invidet eis. serpens, vel draco polius, qui per serpentem intelligitur. Accedib serpens, fiL auctor mulicri gustandi de arbore sa- pientie (eamdem autem tum fuisse vocem Josge- phus tradit omnium animantium) ; illa paret, esuque delectata marito ctiam persuadet ut fructus esset particeps. Mox nuditate sua agnits, e ficulnis foliis cingula sibi fecere, seque a conspectu Dei subdueunt Adam et mulier. Cujus rei causam Deo pereontante, Adamus Dudilatem excusat, et cul- pam in mulierem irausfert. Hsc vero a serpente se deceptam queritur. Deus autem serpentem prius exseeratus, privatum pedibus, ademptaque voce, et humi volutari jussum, hostem eoruin declarat, quos decepisset : ac ad mulierem con- versus, marito eam reddit obaoxiam, et partus doloribus multat. Deinde viro etiam paenam irro- gat hujusmodi, utet in terram, unde sumptus esset, reverteretur : et in sudore pane suo vescere- tur, et terra apinas et. tribulos ei gigneret. Itaque paradiso ejicit pelliceis indumentis amictos, per qua crassior caro fortassis et. mortalis ac refra- ctaria intelligitur. Hinc laboriosa nobis et plena dolorum vita exstitit, et ad vitia propensio.

τοῦ παραδείσου, δερμάτινα αὐτοῖς κεριθεὶς ἐνδύ.

µατα, ἴσως τὴν παχυτἐραν σάρχα, xal θνττὴν, xal ἀντίτυπον. Εντεῦθεν ἡμῖν ἡ μ)ρχθηρὰ χαὶ ἑπώδυνος

Wwh, καὶ τὸ πρὰς χαχίαν εὐόλισθον.

I'. Γίνονται τοίνυν παῖδες αὐτοῖς, iv Κάῑν μὲν ) Ἱ. Liberos igitur suscipiunt, quorum prior

ὁ πρότερος f» (κκήσιν σηµαίνει τὸ ὄνομα), ὅτι ixrfcavto ἄνθρωπον. “Αδελ & ὁ δεύτερος. δηλοῖ & πένθος ἡ χλῆσις, ἔσεόθαι γὰρ αὐτοῖς πένθος ἔμελλε &v αὐτόν. Καὶ ὁ μὲν 'Αδελ νομεὺς ὃν ποι- pvlou, xai ἀρετῆς ἐἑπεμέλετο. Ὁ δὲ Κάῑν ἐγεώργει τὴν γῆν, πηνηβότατος Gv. Δόξαν δὲ αὑτοῖς ἀπαρχὰς ix τῶν ἰδίων πόνων προσαγαχεῖν τῷ θεῷ,ό μὲν ΄Α6ελ τὰ χρείστω τῶν πρωφοτόχων καὶ θρεµµάτων προς- ἦνεγκε, Κάῑν δὲ τὰ ευχόντα πρσηγηόχει τῶν τῆς ys

Cainus (acgaisitionem hoc significat), quod homi- nem acquisissent ; posterior Abelus (/uctum notat vocabulum : nam propter eum in luetu [αυτί erant) appellatus est. Ac Abelus quidem erat opllio, vir: tutisque studiosus : Cainus autem terram colebat. homo improbissimus. Porro cum eis visum essct primitias Jaborum suorum offerre Deo, Abelus przstanUora ex primogenitis gregis offert, Caina sine delectu de terre fructibus offere;te. Cum

Vario lectiones et note.

ῥάλασσαν in textum immisimus, ex cod. Viennensi et ex duobus Regiis et Colberteo. Sic autem edide- rat Wolfius : Την Ἱνδιχὴν διιὼν χώραν, χαὶ πᾶσαν τῆν γῆν χυχλῶν ΕὐὈάτ. Τῷ δὲ δευτἐρῳ ποταμῷ Γεὼν τοὔνομα * δηλοῖ δὲ τοῦτο πολύ. Νείλος ὅ) οὗτος τοῖς Ἕλλησι χέχληται΄ οὗτός ἐστιν χυκ)ῶν πᾶσαν

την γῆν Αἰθιοπίαν * Ὁ δὲ γε τρίτος Τίχρις ἔπονο- µάσεται, τουτέστιν ἠχῶν, Ὁ δὲ λοιπὸς Εὐφράτης ἐστὶν, ἦτοι φορὰ, (s χίνησις * xai ἄμφω δὲ οὗτοὶ εἰς τὴν Ἔρυθραν εἰσθάλλουσι θάλασσαν. ]

(22) Γυγαῖκα. lta Reg. slter cod. Wolfianus γύ- ναιον.

53 . JOANNIS ZONAR.E

60

autem Deus Ábeli munera, Caini obiatione repu- A χαρπῶν καὶ προοέσχξ» ὁθεὺς τοῖς τοῦ "A6: δ Ἶροις»

diata, acceptasset, is illum sibi prielatum zgre fe- rens, occidit: et diris obligatus a Deo ad gemitum ; et tremorem condemnatur, et a conspectu Dei *. ejectus, interra Naid habitat, ibique liberos pro- ^erenat. Hic mensuras et pondera excogitavit, et primusagros limitibus distinxit, magister scelerum, atque urbem de nomine primogeniti sui Enossi ' eondidit, Enossi (lius fuit Gaidad, qui Maleleelem genuit , Maleleel Mathusalem : quo natus Lamechus, e duobus uxoribus fllios suscepit Lxxvii, quorum Joabel armentarius fuit, pastu 28 ovium gaudens ; Jubal musicam excogitavit, et citharam ac psalte- rium composuit ; Thobel Sela natus, faber fuit, fcrro et :rre tractando ocenpatus. Adamo post Àbe- lis. nteritum annos nato ccxxx alius natus est. fi- lius, qnem Sethum appellavit. Obiit Adamus, cum annos vixisset Dcccc et xxx. Sethus annos v et cc g^nuit Enossum. Hic primus ausus est invocare nomen Domini Dei, et Deum appellare Dominum. Sethus eam annos. pcccc et xin. explevisset, defecit, li:iis et filiabus relietis. Hie virtutem coluit, idem- que studium posteris suis tradidit, qui doctrinam rerum celestium a se inventam, duabus columnis, al:eri lapides, alteri ex latere coctili inscripserunt: quod Adamus predixerat, universitatenr rerum et izni et aqua perituram. Énosso natus est Cainan, a'ii que fllii ev. filis. Mortuus est, cum vixisset an- noà v el Dcccc. Cainano orti sunt Meleleel, aliique li- heri. Obiit, cum vixisset annos pcccc et x, Meleleelis filius fuit Jared, et alii : vita excessit anno statis bCCCXCV. Jared pater Henochi, et preter hunc, aliorum, defunctus est, cum vixisset annos χιτ supra pcccc. Henochi fllius fuit Mathusala, et alii, Acceptus autem fuit Henochus Domino, et transla» 115, nec repertus, annos natus cccLzv. Mathusa!ze li:ius Lamechus fuit, et alii. Moritur anno ztatis PCCCCLXIX. Lamecho natus est Noe. Lamechus vero mortuus est, expletis annis pcctitr.

τῇ 6: τοῦ Κάῑν οὗ προσέσχε προσαγωγῇ. Ὁ δὲ φθο- νήσας ἐπὶ τῇ προτιμήσει, κτείνει αὐτὸν, xal ἑπάρατος γίνεται τῷ θεῷ, xal στένειν καὶ τοέµειν χαταδε- δίχασται. Εχθληθεὶς δὲ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ, ἐν y" Ναϊδ ὤχησεν, ἔνθα xal παΐδας ἐγείνατο. Οὗτος µέτρα τε xal στἆθµια ἑπενόησε. Καὶ πρῶτος 6pouc ἐπήξατο (25) γῆς, πονηρίας χαθηγητᾶς vpn- µατισθείς. Καὶ πόλιν εἰς ὄνομα τοῦ πρωτοτόχου

- υἱοῦ αὐτοῦ Ew ᾠκοδόμησεν υἱὸς ὃξ τοῦ "Ew;

Γαϊδὰδ, υἱὸς δὲ τούτου Μαλελεὴλ, τοῦ δὲ Μαθου - σἀλα, οὗ Λόμεχ νυἱός. Οὗτος δύο γυναῖχας ἑαυτῷ συναρµόσας, ἈΑδὰν καὶ Σελὰν, παῖδας ἐς ἀμφοῖν ἔσχεν ἐθδομίκχον-α xaV ἑπτά' ὧν Ἰωαδὲλ μὲν xtv- νοτρόφος ἣν, καὶ προδατείαν ἠγάπησεν' Ἰουβάλ δὲ Μουσιχὴν ἐπενόησε, καὶ χιθάραν ἐμηχανήσατο, xal Φαλτήριον. θόδελ δὲ γεγονὼς ἐκ Σελᾶς, σιδηρεὺς ἣν, ἐργάτης σιδήρου τε καὶ χαλχοῦ. Τῷ δὲ ᾿Αδὰμ μετὰ θάνατον ᾿Αθελ διακοσίων τριάχοντα γεγονότε ἐτῶν, ἕτερος ἐγεννήθη υἱὸς, ὃν ἐκάλεσε Σή0. Τέ- θνηχε δὲ ὁ ᾿Αδὰμ, ἔτη ζήσας ἐνναχόσια xol τριά- κοντα. $50 δὲ γενόμενος ἑτῶν πέντε xai διαχοσίων, ἐγέννησε τὸν Ἑνὼς, ὃς πρῶτος Έλπισεν ἐπιχαλεῖυθαὶ «b ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ, τόν τε θεὺν προσαγο- ρεῦσαι τὸν Κύριον. Δώδεχα δὲ val ἐνναχόσια ἔτη τὰ πόντα ζήσας 'Σὴθ, xal υἱοὺς γηὶ θυγατέρας λ,πὼν, ἐξέλιπε: ὃς ἀρετὴν µετῄει, xat μιμητὰς τοὺς ἀπογόνους κατέλειψεν, oi σοφίαν τὴν περὶ τὰ οὐράνια χατενόησαν’ xal στήλαις δυσὶ, τῇ μὲν ἐκ λίθου, τῇ δὲ ἐχ πλίνθου ὁπτῆς πεποιτµέναις, τὰ εὑρημέ"'α ἐνέγραφαν, ἵνα xaX τοῖς μετέπειτα σώνωνται. Ἔσεσθαε γὰρ ἀφανισμὸν τοῦ παντὺς, ᾽Αδὰμ προειρήχει, Ex πυρός τε xai ὕδατος. Ἐξ "Evi; δὲ ἐτέχθη ὁ Καϊνὰν, ἄλλοι τε υἱοὶ χαὶ θυγατἑἐρες,καὶ ἀπέθανεν ἔτη :ήσας πέντε xal ἐνναχόσια. Ἐκ δὲ Καϊνὰν ἑξέφυ Με)ειεηλ καὶ ἕτεροι παῖδες, xal τέθνηχε ζήσας ἀριθμὸν ἑτῶν ἐνναχοσίων καὶ δέχα, Παῖς δὲ Μελελεὴλ ὁ 'lápe?, καὶ ἕτεροι, ὃς κατέλυσε τὴν ζωὴν Ex ἔτεσιν óxta- κολίοις xal πέντε πρὸς ἐνενβγόντα, Ἱάρεῦδ δὲ macto

τοῦ 'Ewoy, xai παίδων ἐπὶ τούτῳ ἑτέρων, xal τέθνηχε βιώσας ἔτη ἐνναχόσια χαὶ ἑξήχοντα πρὸς δυσίν * υἱὸς δὲ τοῦ ᾿Ενὼχ Μαθουσάλα χαὶ ἕτεροι Εὐηρέστησε δὲ Ἐνὼχ τῷ Κυρίῳ, xai µετετέθτ, x13 oby εὑρίσχετο, ἑτῶν γεγονὼς τριακοσίων ἑξήχοντα καὶ πέντε. Ὠαῖς δὲ τοῦ Μα[ουσάλα Λάμεχα χαὶ ἕτεροι, xaY θνήσχει ζέσας ἔτη ἑννακάτια ἑξήχοντα xal ἑγνέα. Νῶε ὃ) ἐτέχθη τῷ Λάμεχ, xal τέ- Üvrxe Λάμεχ ἑπτακόσια ζήσας ἔτη, χαὶ πεντήχόντα πρὸς ταῖς «piat.

IV. No:e tres nati sunt filii, Semus, Chamus,Ja- D

plietus. Filii porro Dei, conspectis filiabus homi- nun), eas uxores duxerunt, Vocat autem Dei filios Seriptura, Sethi posteros, ob studium et cultum virtutis : quo pacto etiam filios Altissimi vocat eos, qui suut virtute praediti. Hominum vero fllias nominat, oriundas ex Caini posteritate. Josephus autem ait, angelos accepisse filias hominum, eo sic (opinor) vocatos, quod placerent Deo, illorum- que vità rationem amnularentur. Multiplicati ho-

A'. Ti δὲ Nàs τρεῖς Eyévovco παϊῖδες, Σημ, Χὰμ, “Ἰάςεθ. ᾿]δόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, ἔλαθδον ἑαυτοῖς γυναῖχας' νἱοὺς δὲ τοῦ Θεοῦ φησιν ἡ Γραφὴ, τοὺς ἁπογόνους τοῦ Σὴ8, ὡς ἀρετὴν µετιόντας, χαθὸ xal υἱοὺ, 'Ὑψίστου 1o. ἑναρέτους καλεῖ. θυγατέρας δὲ τῶν ἀνθρώπων qns, τὰς ix τῶν τοῦ Κάῑν ἀπογόνων καταγοµένας. Ὁ δὲ Ἰώσηπος ἀγγέλους λέγει τὰς θυγατέρας τῶ» ἀνθρώπων λαθεῖν, οὕτω χαλέσας, οἶμαι, αὐτοὺς, ὡς εὐαρεστοῦντας Oc, xal τὴν ἐχείνων πολιτείαν

Varie lectiones et note.

(25) Ἐπενόησε, xal πρῶτος ὅρους ἐπήξατο.Α- ter cod. hoc loco mutilus hzc dantaxat habet : Ἔπ- ενόησε, Τούτῳ γευνᾶται παῖς Ἑνώς. "ES ὦ Γαἶϊδχᾶ,

ἀρ᾽ οὗ Μαλελεήλ᾽ τῷ δξ Μαθουσάλα τίκτεται Λαμὲχ υἱός. Όατος, etc. W.

(1

ANNALIUM 1.158. I.

62

ἐτιτγδεύοντας. Πλτθυνθέντες δὲ οἱ ἅ,θρωποι, πρὸς A mines, ad improbitatem deflexe: unt, ac liberos ge-

xixíav ἀπέχλιναν' οἷς xal παῖδες ἐγένοντο ὑβριστα), xa: ἀτόσθαλοι, διὰ τὴν ἐν τῇ δυνάµει πεποίθησιν. Q:; τὸ Θεῖον προσὠχθισε, xaX τὸ µακρύδιον ὑπετέ- pio, ἑκατὸν καὶ εἴχοσιν ἔτεσι τὴν τῶν ἀνθρώπων τεριγράψας ζωήν. Nos εὗρε χάριν ἑναντίον τοῦ θεοῦ. Δὸ xai sl; θάλασσαν τῆς Ίπείρου µεταθλτθείσης ἐν ἑπομθρίας πολυηµέρου τε xal σφ,δρᾶς, πᾶν μὲν «ὁ ἀνθρώπινον φθείρεται γένος. Νῶε δὲ μόνος σώ» (ax x poger Oel a. cou, ξυλίνῃ Xápvax:, ἣν τετράγω: vw χοτεσχκύασε, μῆχος μὲν ἔχουσαν πήχεων τρια: χησίων, τὸ δὲ πλάτος πεντήχοντα, καὶ τὸ βάθος τεριάχοντα. Ἐν fj αὑτός τε xal οἱ παῖδες σὺν αὐτῷ, ἐμδέδτχεν, καὶ ἡ µέτηρ, xal αἱ γυναῖκες αὐτῶνι ctípuatá τε παντοῖα ἐνθέμενος, xal Qua ὁμοίως iz γένους παντός, πρὸς διατήρησαιν τῶν γενῶν αὖ- τῶν, ἀνὰ δύ2 μὲν τῶν ph χαθαρῶν, ἑπτὰ δ᾽ ἐξ Exá- 6:00 (ένους tiov »αθαρῶν. Δέχατος 6' ἣν ὁ Noe. ἐκ ὺ ᾽Αδὰμ ἁριθμούμενος, xa μετὰ χιλιάδα διπλὴν ἑτῶν πρὸς διαχοσίοις τεσσαράκοντα xat δύο µέχρι χαὶ αὐτου του xazaxioopou. ᾿Ανοιγχέντων δὲ τῶν αταραχτῶν τοῦ οὐρανοῦ ἡμέρας τεσσαράχοντα xol γύχτας, τὸ ὕΌδωρ ἐπὶ πέχει πεντεχαίδεχα ὁρῶν ὑγπ)ό-ερον γέγονε. Λέξαντος δέ Υε τοῦ ὑετοῦ, xal “οὐ ὕδατος ἑλαττουμένου μεθ) ἡμέρας ἑκατὸν xai πεντέχοντα, h λάρναξ ὄρει τινὶ τῖς Αρμενίας προ- ^tXz;Às, χατὰ τὸν μῖνα τὺν ἔθδομον. Ὅτε xal ανοΐξας ὁ Nos, µεθίησι xépaxa: ὁ δὲ οὐχ ἐπανῖλθε. Καὶ μεθ) ἡμέρας ἀφῖχε περιστερὰν, ἡ πάἀλ.ν ὑπέ- στρεφεν. Ἑπτὰ δὲ δ.ελθουσῶν ἡμερῶν, αὖθις ἀφῆ- x.v αὐτὴν, fj δὲ χάρρο; ἑλαίας φέρουσα ὑπενό- στησε. Νάντευῦεν ἔγνω, ἐχλελοιπέναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τὶς γῆς. Kat ἐςηλθον Noc xal fj γυνὴ αὐτοῦ, xal οἳ υἷοι αὐτοῦ σὺν ταῖς αὐτῶν γυναιβὶ, xal τὰ Qoa ὅσα ἣν µε: αὐτῶν ἐν τῇ χιέωτῷ, χαὶ ἔθυσε τῷ θεῷ. ἸΑποθατήριον δὲ. τὸν τόπον κ]λεῖσθαι τοῖς ᾽Αρμενίοις φησὶν ὁ Ἰώσηπος, χαὶ λείψανα ὃδςίχνυ- αθα. τῆς λάρναχος ἐχεῖ ' μεμνῆσθαι δὲ xat τοῦ xá- ταχλυσμου χαὶ τῆς κιθωτοῦ λέγει xal πολλοὺς τῶν τὰς βαρθαρικὰς ἱστορίας συγγραφαµένων, τὺν Χαλδαῖον τε Ρβηρωσὸν, καὶ Ἱερώνυμον τὸν ΛΙγύπ- τον, ὃς τὴν ἁρχαιολογίαν τῆν Φοινιχιχὴν συνεγρά- ἁατο, καὶ τὸν ἀπὸ Δαμασκοῦ Μνασξέαν' ὁ δὲ θεὸς μηκάτι ἐπαγαγεῖν εἶπε τοιουτονὶ πάθος τῇ if. Ἐνετείλατο δὲ πρὸς Αρῶσιν χεχρήτθαι τοῖς ζώοις, πλην χρέας ἓν αἵματι φυχῆς μὴ ἑσθίειν, καὶ φόνου ἀνθρώπων ἀπέχεσθαι. Σημεῖον δὲ τοῦ µηχέτι κα: ταχλύσχι τὴν γην iv ὄμθρῳ, τλτόξον E0:xo τὸ ἐν τᾗ νεφέλη, τὴν Ἶριν διὰ τοῦ τόξου δη)ῶν. Nos δὲ μετὰ τὸν χαταχλυσμὸν βιώσας ἔτη τριαχόσια καὶ πεντήχοντα, Ονήσχει ἐνιαυτῶν γεγονὼς ivvaxo- σίων xat πεντήχοντα. Ἐΐρηται δέ γε περὶ τῆς πο-

C

nucre injurios, et ex fllucia virium temerarios : quibus Deus offensus, etiam longzvitatem sustulit, vita hominum centum viginti anuis circumscripta. Noe vero gratiosus fuit apud Deum. 19 Itaque con- Linente jin mare vehemens οἱ diuturnum commu- tata, omne humanum genus interit. Noe solus di- vina Providentia arca lignea conservatur, quam quadrangulam fabrefecit, longitudine cubituuim ccc, latitudine L, altitudine xxx. Eam conscendit ipse cum filiis, el mater, uxoresque eorum : ac 66- minibus variis impositis, et animalibus eujusque generis, ad genera eorum conservanda, binis im- mundorum, οἱ septenis paribus mundorum. Noe 3b Adamo decinius nuineratur, annis MNCCXLII elapsis usque ad diluvium. Apertis autem coeli ca- taractis ad dies xi, totidemque noctes, aqua xv cu- bitis montium altissimorum cacumina superavit. - Cum pluvia desiisset, et aqua post dies cL minue- relur : arca ad quemdam Armeni» montem septi- mo mense applicuit. Noe vero corvum per fene- stram emisit, qui non reversus est. Post dies ali- quot emisit columbam ; ea. rediit. Septem diebus elapsis, eadem, rursus emissa, festucam olive re- tulit. Unde intellexit, aquam defecisse in terra. Itaque Noe et uxor ejus, et. filii cum suis uxori- bus, sunt egressi, et animalia quae cum eis in arca fuerant, ac sacrificarunt Deo. Locum eum Exscen- sum vocari ab Armeuiis, tradit Josephus, et arca reliquias ibi monstrari, ac mentionem facere dilu- vii et arce multos barbariez historie scriptores : ut Berosumi Chaldzeum, et Zgyptium Hieronymum, qui Phonicias antiquitates scripserit, et Mnaseain Damascenum; Deus autem se uon ainplius talem cladem tcrrz» immissurum dixit et vesci jussit aui- mantibus (carnem tamen in sanguine anim: ve- tuit ederc) et. exde homiuum abstinere, Signuin non periturz aqua terra, ut in diluvio factum, ar- cum in nube posuit, iridem per arcum intelligendo, Noe post diluvium vixit annos οσοι moriLur natus annos pCCCCL. Josephus de multitudine annorum ilius statis hominum δἷο ait : Nemo hanc vitam, annorumque paucitatem intuens, [αἶκα existimet ea que de veteribus memorantur. Nam illos, cum Deo

p chari essent, et ab ipso Deo orti, ac cibis etiam ad

diuturnitatem aptioribus uterentur, non mirum fuit, tantum temporis spatium vivere. Altera longavitatis causa [uit, utilitas rerum ab eis. excogitatarum, «t astronomig εἰ geometriz : qum deprehendi ab eis certo et explicari haud potuissent, ni pc annos vizis- sent, 9 quanto spatio magnus annus. completur. Hzc ille.

λυετίας τῶν ἀνθρώπων ἐχείνων ταῦτα τῷ 'lucfjmo * Μηδεϊῖς οὖν πρὸς tóv νῦν βίον καὶ tv βραχύ- τητα τῶν ἑτῶν, ψευδῆῇ γοµιζτω τὰ περὶ τῶν πα.]αιῶν ἱστορούμενα. Οἱ μὲν γὰρ θεοφιλεῖς ὀν- τες, xal ὑπ' αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ γενόµενοι, καὶ διὰ τὸ ταῖς τροφαῖς (34) ἐπιτηδειοτέραις κεχρῆσύαι

Varia Ιορίίοηες et note. (24) Καὶ διὰ τὸ ταῖς rpogaic. ΔΙ. Καὶ διὰ τὸ τὰς τροφὰς ἐπιτηδειοτέρας mo πλείονα χρήνον εἷ-

(S. W.

πρὸς

^ 4.»

n 00V, ὀἰκότως ἔζων zAn0oc ἑτῶν τοσούτων. "Ezeiza καὶ διὰ τὴν εὐχρηστίαν

ὦ» ἐπεγόουν. ἀστρονομίας r&. xal γεωμετρίας, ἅπερ οὐχ ἦν ἀσφαλῶς αὐτοὺς «ατανοῇσαί τ86 xal εἰπεῖν μὴ ζήσαντας ἑξαχοσίους ἐγιαυτούς' διὰ τοσούτων γὰρ π.ληροῦται ὁ μέγας ἐγιαντός. V.Noz vero filii, Semus, Chamus, Japhetus, cum A — E'. Οἱ δὲ τοῦ Νῶε παῖΐδες, Σὴµ. Χὰμ, xal Ἰάφεθ,

redes snas e montibus in ρἱαυ]τίθπι transtulissent , Noe, plantata vinea, epotoque vino inebriatus nu- dator, Ibi Chamas, nuditate patris visa, rem veluti per derisum suis fratriLus nuntiat. Verum illi veste ,1n tergum rejecta, retrorsum accesserunt, et nu- ο) ditatem ejus aversis oculis contexerunt. Qua de . usa Noe, discussa ebrietate, illos votis remune- ratur, Chamum detestatar. Campus quem inco- luere Noz fllii, Sennaar vocatur ; quorum cuique multis liberis natis, et in familias propagatis , multiplicati sunt eorum posteri. Nemrodus, Chami nepos, qui primus in terris gigas visus est, homo audax, et robore manuum prastans ceteris, Üy- rannicum imperium instituit, ac eis condendz tur- ris ex coctis lateribus auctor fuit. Sed Deus in- Hitutum eorum callide elusit, injecta linguarum diversitate, ut alii aliorum sermonem non intelli- gerent. Campus ille nunc Babylon vocatur, ob ser- monum confusionem. Nam Babel Ilebrzis est con- fusio. Ob eam linguarum diversitatem ita fuere cispersi, ut omnem continentem, omnes insulas eomplerent. Ex ilis Nox posteris ita dissipatis, gentes condita el cognominate sunt. Japhetus quidem septem genuit filios, qui a montibus Tauro et Ámano progressi sunt, in. Αξία usque ad Ta- naim fluvium , in Europa usque ad Gades, quo- rum cognomina gentibus sunt indita. Gomares enim à Gomer, nunc Gaiatze dicuntur. Magogos suos po- steros nominavit Maroz, nunc Scythze vocantur.

ἐχ τῶν ὁρῶν εἰς τὴν πεδιάδα χατῴχησαν. Νῶε δὲ φυτεύσας ἀμπελῶνα, ἔπιεν Ex τοῦ οἴνου, xal ἔμε- θύσθη, χαὶ ἐγυμνώθη. Χὰμ δὲ τὴν γύµνωσιν τοῦ πατρὸς ἰδῶὼν, τοῖς συγγένοις ἀνήγγειλεν, οἷον ἔπεγ- γελῶν τῷ πατρί. Οἱ δὲ κατὰ νώτου θέµενοι τὸ ἱμά- τιον, τὴν πατριχὴν ἐχάλυψαν γύµνωσιν, ὀπισθοφα- vix; ἱόντες, χαὶ μὴ προσθλέφαντες τῷ πατρί. Διὸ xai ἀνανίψας ὁ Nos τοὺς μὲν εὐχαῖς ἡμείφατο, τῷ δὲ Χὰμ κατηράσατο" τὸ δὲ πεδίου ὃ χατῴκνυν οἱ υἱοὶ Νῶε, χέχληται Zevaáp. Πολ)ῶν δὲ γΥενοµένων ἑχάστῳ παίδων, καὶ εἰς γενεὰς προελθόντων (25), ἐπληθύνθησαν οἱ τούτων ἀπόγονοι. Νεθρὼδ δὲ τις ó τοῦ Χὰμ υἱωνὸς, ὃς πρῶτος ὤφθη γίγας ἐτν τῆς Υῆς, τολμηρὸς xal xatà χεῖρα γενναιότερος τῶν ἄλλων ὑπάρχων, εἰς τνραννίδα τὰ πράγµατα περιέστησε, xal πύργον οἰχοδομεῖν αὐτεῖς ὑτέθετα ἐξ ὁπτῆς πλίνθου δξδομημένον. Αλλ' ὁ θεὺς τὰς τούτων β.υλὰς (26) διεσχέδασεν εὐφνῶς, ἀσυνέτους τῶν παρ) ἀλλύλων φωνῶν διὰ τοῦ τῶν γλωσσῶν μερ.σμοῦ τούτους ἀποφηνάμοανο;. Τὸ δὲ π.δίον ἐχεῖνυ vov Βαδνυλὼν καλεῖται, διὰ τὴν περὶ διά .ε- xtoy σύγχυσιν. Ἑδθραϊοι μὲν Υὰρ Βαδὲλ χκαλοῦσι τὴν σύγχυσιν. Σχίδνανται δὲ λοιπὸν ὑπὸ τῆς ἆλ)ο- γλωσσίας, ὡς πᾶσαν Ίπειρον xal νῶσον Άτλπρω- (ἥναι αὐτῶν. Σχεδασθέντων 0b τῶν ἀπογόνων τοῦ Νῶε, ££ ἐχείνων τὰ ἔθνη συνἐφιησάν τε xal ὦνο- µάσθησαν. Ἐπτὰ γοῦν ὁ ᾿Ἰάφεθ νἱοὺς ἐγέννησεν, οἱ ἀπὸ τοῦ Ταύρον xat 'Apávou τῶν ὁρῶν προῇλθον, ἐπὶ μὲν τῆς ᾿Ασίας ἄχρι ποταμοῦ Ταναῖδας: ἐπὶ δὲ

Ab Jovan, Iones et omnes Greci cognomen habent. ϱ τῆς Εὐρώπης ἕως Γαδείρων, ὧν τοῖς ὀνόμασι καὶ

A Madai Madzi, hoc est Medi, nunc vÜcantur. Thobel Thobelos a se cognominavit, lberes hi sunt. Mosoch auetor fuit Meschenorum, qui nunc Cappa- doces habentur. Thiras a se nominavit Thiros, qui imulato post nomine Thraces dicti sunt. Ab Ja- pheti porro posteris hi orti sunt : Aschanaxes, Re- genes di«ti, ab Aschanaxo : Riphathai (sic olim Paphlagones vocabant) genus ducere a Riphato

ereduntur. Thorgamsi Thorganam auctorem jactant, post mutato nomine Phryges ο- pellati, Elisan Aligeorum princeps exstitit,

qui àunt AZEolenses : et Tarseus Tharsensium, eic enim olim . Cilices vocabantur : unde precipua urbs corum Tarsus dicitur , facta 21 unius litterz mutatione. S:c enim Josephus de Tarso scribit. Alii dicunt, l'erseum in Ciliciam

rofectum, ac de condenda urbe cogitantem, dum hris Jocum urbis demonstraret, planta pedis lerram percussisse, atque inde urbem (Τάρσος enim plantam Latinis significat) cognominatam. Cheti-

ἔθνη ἐπεχλήθησαν. Γομαρεῖς μὲν ἀπὸ lépsg, οἱ vov Γαλάται λεγόμενοι Μαγώγας δὲ τοὺς £5 αὐτου ὠνόμασεν 6 Μαγὼγ, Σχύθαι δὲ νῦν χαλοῦνται. Ἐκ δὲ Ἰωδὰν Ίωνες καὶ πάντες Ἕλληνες ἐπεχλίθησαν. "Ex Μαδαῖ δὲ Μαδαῖοι, οἱ Μῖῆδοι προσαγορεύονται νυν. Θθοδθὲλ, Θοθήλους τοὺς ἐξ αὐτοῦ ἑπωνόμασεν’ οὗτοι δ' εἰσὶν Ἰθηρές ὁ δὲ γε Μοσὺχ τοῦ γένους χατῆρξε τῶν Μεσχηνῶν, Καππαδόχαι οὗτοι νοµί- ζονται. θειρὰς δὲ θείρας τοὺς ἐξ αὐτοῦ προσηγό - ρευσεν, οἱ θράχες μετωνομάσθησαν ὕστερον. Ἐκ δὲ τῶν ἐκγόνων Ἰάφεθ ᾿Ασοχανάξαι μὲν οἱ κληθέν- τες Ρηγῆνες, ἐξ ᾽Λσχανὰξ προἰχθησαν. Ἔιφα- θαῖοι δὲ (οὕτω πρὶν τοὺς Παφλαγόνας ἑκάλουν) ix Ῥιφὰθ τὸ γένος ἕλχειν πιστεύονται’ χαὶ θοργαμαῖοι τὸν θοργαμᾶν πρόγονον ἑαυτοῖς ἐἑπιγράφονσενι oi Φρύγει μµετεχλήθησαν ὕστερον. Ἐλισὰν ti Αλισαίων ἀρχηγέτης ἐγένετο, οἶπερ εἰσὶν Αἱολεῖς. Καὶ θαρσεὺς τῶν Θαρσέων ἐγένετο πρόγονος τὸ γὰρ πάλαι θαρσεῖς ἐχαλοῦντο οἱ Κίλιχες. "Όθεν καὶ ἡ τῶν παρ αὐτοῖς πόλεων ἀξιολογωτέρα Tap.

γαι lectiones et nota.

(25) Elec yevecc προε.Ἰθύντων. Παρελθόντων. W. (26) AAA" ὁ θεὸς τὰς τούτων BovAdc. Οὕτω δὲ εµηνότας αὑτοὺς ὁρῶν ὁ θεὸς, ἑτερογλώτσους ἐἰργάσατο. loc est, Deus, cum [urorem illorum

cernerel, effecit ut. diversis linguis loquerentur. Et paulo post: 'O δὲ τόπο:, àv ᾧ πύργον ᾠχοδή- pus, locus vero in quo turrem exstruebant. Et mox, pro ἄχρι ποταμοῦ, µέχρι. W.

65

τως τῷ Ἱωσήπῳ γἐγραπται περὶ τῆς Ταρσοῦ. Ἕτεροι

δὲ τὸν Περσέα φασὶν τῇῃ τῶν Κιλίχω» χώρα ἐπιδη- µήσαντα, xai πόλιν βουλτθέντα xxíazt, xal τὸν τόπον

ες πόλεως τοῖς οἴχοδόμοις δειχνύοντα, τῷ taps 102 £25; ακτάδαι τὸν γῆν, χἀντεῦθεν ἐπιχληθῖνα, εν πόλιν Tapaóv. Χ έθιμα 6b τὴν νῆσον συνῴκισεν

ὁ Χεδίμ. Ἡ Κύπρος αὕτη os παρ) Ἑλλήνων οὕτω χιηὐεῖσα, διὰ τὴν παρ᾽ αὐτοῖς Osóv* τὴν ᾿Αφροδίτην Tip Κύπριν προσαγορεύουσιν. Οἱ δέ γε παΐῖδες τοῦ Yin, τὴν ἀπὸ Συρίας, καὶ 'Apávoo xal Λιδάνου τῶν ὁρῶν γην χατέσχον, καὶ ὅσα πρὸς θάλασααν αὐτῶν ἐέτριητο μέχρις Ὠκχεανοῦ, χατειλήφασι. Καὶ προ- ᾖλθοσαν Ex μὲν Χοῦς Χουσαῖοι, Αἰθίοπες οὗτοι εἰσί. Νεσρὲμ δὲ, Mec pa eov προπάτωρ ἐγένετο. Οὕτω δὲ utat Αἐγύτοτιοι, καὶ ἡ τῆς Αἰγύπτο χώρα Misphv ὀνομάξδεταε. Φροὺτ δὶ τὴν Λιδύην χατῳχισε, αἱ Φούτους τοὺς τῆς χώρας ἐχάλεσε, Φούτην δὲ τὴν pv αὐτὴν. Ματαδσλήθη 5' ἡ χλῆσις αὐτῆς (27) μµτέπειτα εἲς At Oro, &x Λιδύος υἱοῦ Μεσρέμ. Xa- ni» δὲ τὴν χλνθεῖσαν Όστερον Ἰουδαίαν συνοιχίσα;, Ἰααναίαν αὗτην περοσηγέριυσε, xai Χαναναίους εὐς ἐξ αὗτη:. Ot δὲ ΑΕεσρὶμ παῖδες τὴν ἀπὸ Γάζης ἕως Αἰγύπτου πχ ατέσχον ὙΥῆν. Móvou δὲ Φιλιστιεὶμ τν ἐπωνυμίαν διαφφύλαξεν f$ ἐχείνου µερὶς, ἣν Ua- anii Ἕλληνες «Ὀνομάχασι, Σιδώνιος 5b Tal; πρωτόοχος Χαναλν, ἂν Φοινίχῃ πόλιν ἀνέστησε, Là χαλξέσας αὗτΏν. ᾽Αμαθεὶ δὲ ᾿Αμάθην ἔχτισε S, f» Maxsbóvez χατῴκισαν (28), τὴν δὲ πόλιν ἠκοαμαῖος "Ἔ το φανλ]ς λεγόμενος, Ἐπιφάνειαν µετ-

wiyast. Eng. Sk τῷ oi Νῶε πέντε τίκτονται παῖ- (c

ict την µέχρες ᾿ΩὨχε-κνοῦ τοῦ χατ Ἰνδίαν οἰκοῦσιν σαν, ἀπ Ἑὐφράτου ἀἁρξάμενοι. Ἐλὰμ μὲν οὖν Ἐνυμαίυς Περσῶν ὄντας ἀρχηγέτας χατέλιπεν. λσὼρ δὲ INivo» oixí,st πύλιν, χαὶ τοὺς Ov αὐτὸν Ἰλασρίους ὧν μασε xal ᾽Αρϕαξὰδ Χαλδαίων προ- Siwo t». "O ἸΑρὰμ δὲ τοὺς Σύρους κληθέντα; ὕπερω, Αραμαῖους ἐξ ἑαυτοῦ προσηγόρευσεν. 0 ὃς λὼδ Λούδους προἠΥαγεν, ol Λυδοὶ μετέπειτα προσεῤῥηθησαν., Ἅὸῶν δὲ υἱῶν ᾿Αράμ τεσσάρων ὅν- των, ὁ μὲν τἣν Ἱραχωνίτιν οἶχίδει,

ANNALIUM LI8. I.

οὓς χσλεῖτα:, τοῦ θῆτα µεταθληθέντος εἷς ταῦ. Οὔ- Α mam insulam Cheüim excoluit :

66

haec Cyprus est, quam Greci a dea sua Cypride, hoc est Venere denominant. Cbami liberi Syriam οἱ Amanum ac Libanum montes tenuere; et quidquid terra illius mare spectat, usque ad Oceanum occuparunt. A Chuso Chuszi sunt orti, hoc est, ΑΡιίορεβ. Mes- rem Mesreorum (sic JEgyptii vocanuur, et terra JÉgypü Mesren) conditor exstitit. Phut Libyain incoluit, et regionis incolas Phutos nominavit, ip» samque regionem Phutam. Post appellatio ejus in Libyain est mutata, a Liby filio Mesremi, Chanaam Chananazasm, post Judzam vocatam, incoluit, no- mine a se Indito : populus Chananzi dictus. Mes- remi liberi terram qux est a Gaza /£gyptum usque tenuerunt, Verum solius Philistiim nomen pars il- lius retinult quam Greci Palaestinam dixerunt. Si- donius primogenitus Chanaanis filius, urbenr a se in Phoenicia conditam Sydonein appellavit. Amathes urbem Amatham, Macedonibus habi- 1utam, condidit: eujus urbis nomen Ptolenreus cognomento Epiphanes, in Epiphani.m commuta- vit. Semo Noz filio quinque nati filii, sumpto ab Euphrate initio, Asiam usque ad Indicum Occanum incoluerunt. Elam Elyim:eos Persarum majores re- liquit. Asur urbem Ninum condidit, et populam suum Assyrios vocavit. Árphaxad Chaldaorum fuit auctor. Àram eos qui post Syri nominati sunt, Ára- mos a se vocavit. Lud Ludos dixit, qui post Lydi sunt appellati. Cum autem Arami quatuor essent filil, alius Trachonitidemet Damascum condit, qua inter Palestinam et Colesyriam interjacet : alius Armenios, alius Bactrianos. Arphaxadi fiiius (uit Cainam., Cainanis Sala. Is Eberis pater. Eber Pha- lecum genuit, ob terra divisionem sicappellatuin : mam cum illius temporis homines dividerentur, eliam terri facta esi partitio. Πευγωί autem par- titionem Phalec dieunt, quie gens ab Ebere auctore suo nomen habct. Phaleci filius 99 fuit Ragab, BRagab autem pater Seruchi. Is Nachoruta genuit, Nachorus Tharam, Thara Abrahainum.

καὶ «hv Aapaoxóv* μέση ὃ) ἐστι Παλαιστίνης xol Κυβτς

Συρίας * 6 δὲ ᾿Αρμενίαν, Βακτριανοὺς δὲ ὁ ἕτερος. Τοῦ ᾽Αρφαξὰδ δὲ vib; Καϊνὰν, wa, Καϊνὰν ὁ Σαλά» OU δὲ πατηρ "E6:p. Ἔδερ δ' ἔτεχε τὺν Φαλὰγ, οὕτω κληθέντα διὰ τὸν τῆς vf; µερισµόν, "Oc: γὰρ 4 διαΐίρεσι; víyovs τῶν τότε ἀνθρώπων, xal ὁ τῆς γῆς μερισμὸς τότε ἐτέχθη. Φάλικ γὰρ ᾿Εθραῖον τὸν μερισμὸ» ὀνομάζουσιν. Ἑδραίων δὲ τὸ ἔθνος ix τοῦ Ἔδερ ἀρχῆθεν ἐχκλήθη. ToO doy 5 ὁ υἷὸς 6 'Ραγὰδ πατὴρ τοῦ Σερούχ, οὗτος ὃ ἔτεχε τὸν Ναχώρ * ἐκ Ναχὼρ δὲ θάῤῥα προῖλθε, θάῤῥα Cb

-ατὴρ Αθροάμ.

QG'. Too δὲ τῶν Ἑθραίων γένους προπάτωρ xai D — Vl. Gentis porro Hebraeorum auetor el patriar«

πατριάρχης τῶν αὐτοῦ πατριῶν ὁ μέγας οὗτος Υέγο- νεν " A6pzap, ὃς Χαλδαῖος μὲν ἣν τ) γένος, δέχατος

ἀπὸ Nos Υενόµενος, διαχοσίων ἑτῶν xal ἑνεγῆχοντα

πρὸς δυσὶ διεληλυθότων, ἐξ ὅτου τὴν γῆν ἅπασαν 6 Θεὸς ἐπομδρίᾳ χατέχλυσεν. Οὗτος προγόνων ὢν ἀσεδῶν, κρῶτος ἔγνω Bsbv ἕνα, τὸν τῶν ὅλων Δη-

cha sua nationis magnus iste Abrahamus etstitit, genere Chaldeus, a Noe decimus, annis ccxoi elapsis, exquo Deusterram universam undis demer- serat. Hic impiis ortus majoribus, primus cognovit Deum unum, rerum universitatis opificem, auctore ex operibus deprehenso, cui soli tribuendum ho-

Varig lectiones et note,

(27)'H κλῆσις αὐτῆς. Cod. €olbert. et Wolf. "H x2 ῆσις τῆς χώρας.

(28) "Hr Μωχεδόνες κατῴχισαγ. "Hy Μακεδόνες

áz £v; τῶν Πτολεμαίων Ἐπιφανοὺς λεγοµένου

Ἐπιφάνειαν µετωνόµασαν, Cujus nomen Macedo- nes & Ptolemaeo quodam Epiphane ín Epiphaniam mutarunt. lta codd. Wolf, leg. et Colbert.

-

01

JOANNIS ZONAR/S

(8

aorem assercbat. Qua de re controversia inter eum A. μιουργὸν, £x τῶν ποιημάτων καταλαθὼν τὸν ποιη

ct Clialdieos orta, demigravit illinc, auctore quem cognoverat Deo, et Chananzam tenuit. Quam cum fames premeret, abiit in /Egyptum, ibique ob sa- pientiam | admirationi habitus, arithmeticam et astrononiam rud:bus tum artium illarum ZEgyptiis tradidit : qux quidem a Chaldzis in /Egyptum, atque inde in. Graeciam transisse perhibentur. As- syriis autem Sodomitas aggressis, apud quos Lotus fratris Abrahami filius, et Sarze frater habitabat , ae multia Sodomilarum interfectis, czterisque ca- piis, Lotus ctiam inter exteros capitur. Quo Abra- hamus intellecto, cum ccexvin. verhis et 11 amicis Assyrios persequitur, Lotum ac Sodomitas liberat. Revertentem ab hostium persecutione, urbis So- lymz rex nomine Melchisedecue (qui Graecis regem justum significat) excipit. Solyma vero tum dicc- batur urbs Jerusalem. Adeo vetusta illa est, atque omnes antiquitate superat. Deus approbata virtute Abrahami, remunerationem illi pollicetur. Illo au- tem dicente, quodvis sibi beneficium insuave fore, qui herede careret (nequedum enim germanam sobolem susceperat, Sarz vulva obstructa;, Deus etiam filium ei se daturum pronittit, a quo maguus populus esset propagarndus, stellis numero par : eumque una cum suis masculi sexus pudenda cir- cumcidere jussil, ne genus ejus cum aliis gentibus confunderetur : itaque circeumciduntur. Abrahamo jam centenario uascitur e Sara filius, Dei jussu Isaacus appellatus, quod risum significat : sive quod Sara, dato oraculo de partu suo riserat : quod ob effetam ztatem, promissioni fidem habere diflicile, neque ulla spes prolis erat (nonagenaria cnim Isaacum 933 peperit) : sive quod puer, risus occa- sio fuerit parentibus, hoc est, alacritatis et Izxtitiae. Octavo post nativitatem die puer circumciditur : qui mos etiam a Judxis observatur. Arabes vero anno xin cireumcidere pueros solen!, quod Ismacl gentis conditor circa eam fuerit a'tatem circum- cisus. Nam quo tempore circumcisionem Abrahamo mandarat Deus, xii annorum fuerat. Significat au- iem Ismaelis nomen divinitus vocatum ; quippe quod Deus Abralhamum supplicis voti compotem red- diJisset, dato fllio. Genuit autem hunc ex ancilla,

cum qua eum Sara rem habere jusserat. Nam quia tum ex sese nihil parere poterat, a marito petiit, ut cum ancilla domestica, JEgyptia genere, cui no- men Agar erat, concumberet : e qua natum ]smae- |2m, pro filio sibi vendicavit. Post tamen Isaacum genitum, Agarem cum,filio cx :emulatione relegavit, Cum adolevisset Isaacus, aut, ut Josephus llebrzus tradit, vir factus esset (nam lsaacum tum quinde- cim annorum fuisse ait), Deus periculum facit Abrahami, et filium immo!are jubet, atque in monte quodam adolere unigenitum illum et dilectum. Non refragatur Abrahamus : sed filio assumpto, ct in

τὴν, xai τούτῳ µόνῳ thv τιμὴν ἀπονέμειν δεῖν ἔλεγε. Στασιασάντων δὲ διὰ ταῦτα πρὸς αὐτὸν τῶν Χαλδαίων, μετῴκτσεν Exelüev, 100 γνωγηέντος αὐτῷ χελεύσει Θεοῦ, χαὶ τὴν Xavavalay ἔσγηχε γῆν. Λι” poU δὲ τὴν Χαναναίαν πιέξοντος, µεταναστεύει eig Αἴγυπτον. Καὶ θαυμασθεὶς ἐπὶ συνέσει, την ἀριθμη- τικὴν τοῖς Λ/γυπτίοι xal τὰ περὶ ἀστρονομίαςν ἁμαθῶς τούτων ἔχουσι, παραδίδωσιν. Ἐκ Χαλδσίων γὰρ λέγεται φοιτῆσαι ταῦτα πρὸς Αἴγυπτον, xàxzt- θεν πρὸς Ἕλληνας (29). ᾿Ασσυρίων δ᾽ ἑπελθόντων τοῖς Σοδομίταις. οἷς συνῴκει xal Λὼτ, ἀδελφόπαις ὢν ᾿Αθραὸμ, τῆς Σάῤόῥας τε ἁδελφὺς, καὶ πολλὼῶν μὲν πεσόντων Σοδομιτῶν, αἰχμαλωτισθέντων δὲ τῶν λοιπῶν, xal Λὼτ τοῖς Σοδοµίταις συνηχµαλώτευτο. : *Q μαθὼν ᾿Αθραὰμ, σὺν τριαχοσίοις ὀχτὼ xai δέκα οἰχέταις αὐτοῦ, xat φίλοις τρισὶ, χατεδίωζεν ὁπίσιυ τῶν Ασσνρίων, χαὶ τούς τε Σοδοµίτας ἔσωσε. καὶ τὸν Act. Ἐπανιόντι 8 ix τῆς διώξεως,ὁ τῆς opa πόλεως βασιλεὺς αὐτὸν ὑποδέχεται, χΣχλη αένος Με. - χισεδέκ. Σημαΐνει δὲ τοῦτο μεθαρμοζόμενον εἰς τὸν Ἑλλήνων διάλεκτον, (βασιΊεὺς δίκαιος. Σόλνμα γὰρ ἣν ὄνομα τότε τῇ πόλει Ἱερουσαλήμ' οὕτως ἀρχαία λίαν 1 πόλις, xai χρόνῳ τὰ πρεσθεῖα xÀn- ρωσαμένη χατὰ πασῶν. Τῆς ἀρετῆς δὲ τὸν ᾽Αθραὰμ ἁποδεξάμενος ὁ θεὺς ἀμοιθὴν ὑπὲρ αὐτῆς ἐπηγγέλ- )&to* τοῦ δὲ φαµένου ἄχαρι xdv αὑτῷ δοχεῖν εὖερ- γέτηµα, p, ἔχοντι τὸν τοῦτο διαδεξόµενον (ἣν yp ἔτι γονῖς ἀμοιρῶν γνησίας, ὅτι τὴν µήτραν ἡ Σάῤῥα πεπήρωτο) ὁ θεὸς xal παῖδα δφσειν αὐτῷ xa0umz- σχετο, xaX ἐξ ὀχείνου µέγα προελθεῖν ἔθνοι, τοῖς ἄστρασι τὸν ἀριθμὸν ἐξισούμενον * xal περιτμηθηνα.: τὰ αἶδοῖα αὑτὺν xai τοὺς ὑπ᾿ αὐτὸν ἐχέλευσεν ἄῤῥε- νας, lv. eir τὸ γένος αὐτοῦ τοῖς ἄλλοις ἔθνεσιν &ve- πιμιγτὸν, xal περιετµήθησαν. Γίνεται τοίνυν τῷ ἸΑθραὰμ mal; ἑκατὸν γεγονότι ἐνιαντῶν ἐκ τῆς Σάῤῥας, 076 θεὺς 'IoaXx χαλέσαι προαέταξε, Δηλοϊ δὲ τὰ ὄνομα γέλωτα, f] ὅτι μµειδίσμα τῇ Σάῤῥα ἐγέ- νετα, τέξεσθαι αὐτὴν τοῦ Θεοῦ χρηµατίσαντο;, διὰ τὸ τῆς ὑπασχέσεως δύασλπι, παρῄήλικι οὔσῃ, xal μη πρ,σδοχώαῃ τεχκεῖν (ἐνενήχονια γὰρ ἑτῶν τὸν Ἰσαὰκ τεχοῦσα ἐτύγχανεν) ἡ ὅτι γέλωτος ὑπόθεσις τοῖς γονεῦσι τὸ παιδίον ἐγένετο, θυµηδίας δηλαδὴ xal χαρᾶς. Τεχθέντα δὲ τὸν malóa τοῦτου, χατὰ τὴν

D ὀγδόην ἡμέραν ὁ πατὶρ περιέτεµεν. "0θεν οὕτω xal

τοῖς Ἰουδαίοις ἐνενόμιστο περιτἐµνεσθαι, "Αραδές δξ μετὰ τρ'σκαιδἐχἀατον ἔτος τοὺς Ταῖδας περιτέ- μνειν εἰώθατιν, ὅτι καὶ Ἰσμαὴλ ὁ πρὐπάτωρ αὐτῶν ἓν τούτῳ τῷ χρόνῳ περιετέτμητο. Τρισχαἰδεχα γὰρ ἣν ἑτῶν, ὃτε τῷ ᾿Ἀθραὰμ ὁ θεὺς ἑπέταξε thv περι- &opf|v. Σημαίνει δὲ τὸ ὄνομα τοῦτο θεόχ.1ήτο», ὡς τοῦ Θεοῦ τῆς ἱχεσίας ᾿Ἀθραὰμ ἀχούσαντος, xal παῖδα δόντο; αὐτῷ. Ἐγείνατο δὲ τοῦτον ix παιδί- σχης, ὃν ἡ Σάῤῥα αὐτῷ συγχατέχλινεν. Ἰδίας γὰρ ἁμοιροῦσα τότε γονῆς, οἰκείᾳ παιδίσχῃ, ᾿Αγὰρ ὀνο- µασνείσῃ, Αἰγυπτία τὸ Υένος, µιγΏναι τὸν ἄνδρσ

Yarie lectiones οἱ nota.

(29) Πρὸς "EAAnrac. El;. Et post αἰγμαλωτισθέντων pro α χμαλωτευθέντων. W.

("

ANNALIUM LIB. I. 70

i:,72:0, xa: τεχούσης ἐχείνης τὸν "loyodA, ᾠχειό- A designatum a Deo montem abduete, communicat

σατο τὸ παιδίον ἡ Σάῤῥα. Τεχοῦσα δὲ γε τὸν "laaàx, τῆς Ayap σὺν τῷ υἱῷ φυνὴν διὰ ζτλοτυπίαν κατ- εξτφίσατο. ᾿Αδρυνθέντος δὲ τοῦ Ἰσαάκ, f) ἀνδρωδέν- τος χχτὰ τὸν 'E6palov Ἰώσηπον (εἴχοσι γὰρ χαὶ πέντε ἑνιαυτῶν φησὶν εἶναι τὸν Ἰσαὰκ τότε) πεῖραν ὁ θεὸς ἐπάγει τῷ ᾿Αθραὰμ, xax χαἸέσας αὑτὸν θῦμα «ροσαγαχεῖν κε)εύει τὸν υἱὸν. χαὶ εἰς ἓν τῶν ὀρέων ἀπαγαγόντα τὸν μονογενῆ, τὸν ἀγαπητὸν, ὀλοχαυ- σώσαι. Καὶ οὖκ ἀντεῖπεν ὁ ᾿Αθραὰμ, ἀλλὰ τὸν παῖδα κρσειλτφὼς, xal elc τὸ ἐπιταχθὲν αὐτοῦ ὄρος àva- Ἱπγὼν, τὸν θεῖον αὐτῷ κ,ινοῦται χρησμὸν, xai γεν- vie; οἴσειν την χαθιέρωσιν παραινεῖ, χελεύοντος τοῦ θεοὺ. 'O δὲ πείθεται, xal ἑχὼν ἑαυτὸν παρέχει πρ χαθιέρωσι», μὴ δίχαιον εἶναι φήσας Θεοῦ xal Πε-ρὸς ἀντιτείνειν θελήματι. υὕτω ταῦτα τῷ Ἰω- σίτῳ ἱστόρηται. Εἶτα φείσασθαι τοῦ υἱοῦ χελεύσται Ααραὰμ, xat x pt; αὐτομάτως εἰς ὁλοχαύτωσιν ἀντι-

oraculum : bortatus ut, quoniam Deus ita jussis- set, consecrationem fortiter ferret. Paret ille, ct ultro se offert victiinam. Neque enim zquum esse, Dei et patris voluutati adversari. Sic ista Josepli.s refert. Deinde filio parcere jubetur. Ahrabamus, ct aries ultro ad incensum substituitur. Post liac Saia moritur,annos nata cxxvtt. Abrahamus 4Jiam uxorem ducit, Cheturam nomine, e qua filii sex ei nascontur. [saaco annos circiter xL nato, Rebeccam filiam Da!huelis, fr.tre Abrahami Nachore nati, iu Mesc- potamia despondet. Deiude moritur, cum vixisset annos cLxxv., [saacus Rebecca ducta, geinellos ex ea procrest , quorum natu major, ob hirtos corpore pi- los, Esau vocatus. Minor plantam majoris, qui prior ex utero materno exsilie'at, manu retinet : ob

id Jacobus sppcljatus, qued supplantatorem n. fat.

30:21, Μετὰ ταῦτα Üvfoxec μὲν Σάῤῥα, ἑτῶν οὖσα ἑκατὸν εἴκοσι πρὸς ἑπτά. 'O 0' Αθραὰμ ἑτέραν thváyeto, χε) ημένην Χετοῦραν ἐξ Tc viel; αὐτῷ φύονται EC. Ti Ἰσαὰκ δὲ περὶ τεσσαραχοστὸν Exo; γεγονότι, uvr- ετεύεται ὁ πατὴρ Ῥεθέκχαν ἐχ Μεσοποταμίας, θυγατέρα Βαθονζλ, νἱούΝαχὼρ, ἁδε)φοῦ ᾿Α6θραάμ. Ἔπκειτα τελευτᾷ μὲν ἔτη ζήσας ἑχατὸν ἑδδομήχοντα xat πέντε. Γήµας δὲ τὴν "Pe6éxxav ὁ Ἰσαάκχ, διδύµους ποῖδος

ἐκ ταύτης γεννᾷ ' ὧν τῷ μὲν πρεσθυτέρῳ καθόλου

του σώματος ὁασεῖα ἑφύετο θρὶξ, ὅθεν xat Ἡσαῦ

ἐχλίθη, διὰ την τρίχωσιν. To νεωτέρῳ δὲ fj χεὶρ εἴχετο τῆς π-έρνης τοῦ ἀδελφοῦ, τῆς μητρικῆς προ-

εχἠορόντος Ὑαστρὸς, διὸ xal Ἰαχὼθ ὠνομάσθη.

7. Γηράσας ἐπὶ τούτοις ὁ Ἰσαὰκ xai τὰς ὄφεις πεπέρωται. Καὶ τὸν Ἡσαῦ προσχαλεσάµενος ( προ- τετίµητο yàp ἐχείνῳ διὰ τὰ πρωτοτόχια) xal θηρᾶ- σαι χελεύει, xat ἑτοιμᾶσαι δεῖπνον αὑτῷ, ἵνα φαγων (2n31v) εὐ.λογήσῶ σε πρὸ τοῦ µε ἁἀποθανεῖν. Καὶ

Ἡσαῦ μὲν ἐξῄει πρὸς Ofpav. Ἡ δὲ Ῥεδέχχα φι- €

λοῦσα μᾶλλον τὸν Ἰαχκὼδ, καὶ τοῦτον χαλέσασα, εἶπεν ἃ ὁ malo ἐπέιαξε τῷ Ἡσαῦ. Καὶ σπεῦσαι παρεκελκύσατο πρὸς τὸ ποίµνιον, xal δύο χοµίσαι ἁπαλους ἑρίφους αὑτῃ, ὡς ἂν Ex τούτων ἑδέσματα ἱτοιμάσῃ τῷ γέροντι, ola φιλεῖν ἐχεῖνον ἐπίσταται, καὶ φαγὼν εὐλογήσῃ αὐτόν. 'O δὲ ποιεῖ κατὰ τὰς μητριχάς &violác. "Ηδη δὲ παρεσχευασµένων τῶν ἐδεσμάτων, τοὺς βραχίονας τοῦ παιδὸς περιελίσσει ταῖς τῶν ἐρίφων δοραῖς, xal δίδωσι τὸ δ:ἴπνον ἆκα- γαγεῖν τῷ πατρί. Ἰσαὰχ δὲ τῇ φωνῇ τὸν Ἰαχκὼδ εἶναι τὸν προσίοντα αἰἱσθόμενος, ἔγγιστα προχαλεῖ- ται αὐτὸν, xai τῶν χειρῶν ἑπαφᾶταιο Tou Θεοῦ δὲ xiv: τὸν Ἡσαῦ εὐλογίας &váQtoy χρίναντος, ἔδοα- ξεν Ἰσαὰκ τὸν πρωτότοχον αὐτῷ παρεστάναι vlóv, Ἡπάτητο δὲ τάχα διὰ τὸ βαθὺ τῆς τριχὸς, xat φα- γὼν εὐλόγησε τὸν "Tax 6. Ἐπινηλθε δὲ xai Ἡσαν, xa! εἰσήγαγε δεῖπνον τῷ πατρὶ, xa ται τὴν εὖλο- αν. Ὁ δὲ ἔγνω τὸ σόφισµα, καὶ ἐλθὼν, ἔφη. 'O ἀδελφός σου ἆλαδε τὴν εὐ.λογίαν σου. Tou δὲ ó)o- φυρομένου xal ἀξιοῦντος εὐλογηθῆναι (μηδὲ γὰρ μίαν εἶναι παρ᾽ αὐτῷ εὐλογίαν } παρανληθεὶ, Ἰσαάκ ὥρμησε μὲν εὐλογῆσαι. "τι 0b μὴ τῷ kv yov vtt ἐχεῖιον ἑδόχει θείῳ πνεύματι εὐλογίας τυοχεῖν τὸν Ἡσαῦ, ἐπεὶ μτδ' ἄξιος ἦν αὐτῆς, εἰς ἀρλν ἀντ có- λοχίας ἑτυποῦτο τῷ "13aàx f φωνῇ. Δυσμενῶ; εἶχε ài ταῦτα πρὸς τὸν ἀδελφὸν ὁ ᾿Πσαῦ. 'O Gi. τὸν ἁδειφὸν ὃεδοικὼς, συμ2ον)ῇ τῆς μητρὸς εἰς Meso- ποτοµίαν ἀπέοχεται. Απιὼν δὲ ἀξιο-ται καθ Ὁπ-

Πτερνιστὴν δὲ τὸ ὄνομα κατ) Ἑδραιους δηλοζ.

VII. Post senio confectus Isaacus, atque orbatus oculis, vocat E-aum (is eniin ob ztatem preroga- tivam QA przferebatur alteri), venatum ablegat, ut coenam sibi pararet: Quo (inquit) ante obiium meum libi bene precer. Esau venatum proflcisci- tur. Rebecca Jacobi amantior, illi accersito, quid pater Esao jussisset, dicit. Mandat ut e grege duos teneros haedos afferat, quo ex iis edulia couficeret seni, quibus eum delectari sciebat : iisque comes s, ipsi bene precaretur ille. Parei maternis jussis Jacobus. Paratis jam eduliis, brachia filii pellibus hzedorum involvit mater, et coenam dat patri offeren- dam. Isaacus Jacobum ex voce agnitum, proxime sc accedere jubet, manusque contrectat. Sed quia Deus Esauin faustis ominibus seme) indignum ju- dicara!, putavit Isaacus primogenitum sibi lium astitisse (pilorum forsan asperitate deceptus), cibo- iue sumpto bene precaius est Jacobo. Rwedit et Esaus, oblataque patri egna, faustam comprecatio- p nem postulat. Agnoscit ille imposturam : οἱ: Fro-

ter tuus, inquit, illam intercepit. Quo ejulanté, et

faustam comprecationem flagitante (peque enim snicam duntaxat illi esse) motus precibus Iaaacus, bene precari homini instituit ille quidem, sed quis

id resonanti in eo Spiritui sancto non placebat, quod

tali fortuna. indignus esset Esaus, Isaaci vox pro

fausta precatione in exsecrationem vertebatur. Ilis de causis infensus fratri (t Esaus : qui illius metu percu.sus, de concilio matrisin Mesopotamiam dis- cedit. Inter. proficiscendum, ostentum illud scake celcbratam ín somnis videt, cujus una pars terra, altera ccelo inniteretur, et futurarum coguitione re- rum divinitus instruitur. Locum oblate visionis Bathel vocat, quud. divinum domicilium. Graecis so-

11

JOANNIS ZONAH.É

:à

nat. Profectus Carram , apud Labanem ltebeccz A νους τοῦ ἀδομένου θεάμὰτος τῆς xAlpaxog, fj; τῶν

matris fratrem divertit : a quo exceptus hospita- liter, cure gregum praeficitur. Labani porro dux erant ilie : natu majori Liz, minori Rachelis no- men erat. Jacobus amore junioris corripitur, qux sororem forma superabat : et Labanem de ea allo- quitur. Js desponsurum se illam ei pollicetur, si septem sibi annos inserviat. Annuit amator, tem- pus elabitur, nuptias apparat socer : sed noctu fi- liam natu majorem Jacobo in thalamu:a adducit. Qui mane impostura cognita, cum socero de injuria expostulat. Ille autem Rachelem etiam ei 95 post alterius septenii servitutem polliectur. Eam conditionesn Jaecbus amore subacius denuo accipit : et alteris septem .annis elapsis, Rachelis

etiam matrimonio potitur. Lia jam e Jacobo liberos 8

habebat, Rubenem primogenitum, quod ex divina Jnisericordia is sibi contigisset. JEgre ferebat e- nim amorem mariti erga sororem : sperabatque se donoratiotem fore, si uterum ferret. Secundum Simeonem appellat, quod vota ipsius exaudisset :beus. Post hunc Levis nascitur, qui conjunctionis confirmationem signiüicat. Hune Judas.sequitur, uod nomen gratiarum actionem sonat. Rachel, quia liberos non habebat, verita ne minus gratiosa esset, maritum orat, ut cum ancilla sua. congrederetur : ille obtemperat. Ex eoque Jacobi cum Balla (id enim ancille nomen erat) congressu, Dan nascitur : divinum judicium boc vocabulum significat. Rarsus

ἄχρων τὸ μὲν «fj yf], τὸ δὲ τῷ οὖρανῷ προσίρειστο, xai μυεῖται τὰ μέλλοντα Ex τοῦ χρεἰττονος, χαὶ τὸν τόπον iv ᾧ τὸ ὅραμα εἶδε, Bat05) προστγόρευσς - δηλοῖ δὲ Θεία» ἐύτίᾶν χαθ᾽ Ἓλληνας. Καταντήσᾳς δὲ εἰς Νάῤῥαν, κατήχθη πρὸς λάδαν τὸν τῆς µη- τρὸς τῆς ᾿Ῥεθέχχας ὁμαίμόνα, koi ξενία; παρ ἐχείνρ τετύχηχε, χαὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν πηιµνίων πιστεύεται. Δύο δὲ τῷ Λάδαν θυγατέρες ἐτύγχανον, ὧν ἢ μὲν πρεσθυτέρα Λεία, ἡ ὃ ἑτέρα Ῥαχὴλ ἔπε- χέκληντο. El; ἔρωτα οὖν τῆς νεωτέρας Ἡρέθιστο Ἰακὼδ. ἁστείας οὕὔσης τὸ εἶδος παρὰ τὴν ἁδελφὴν, χάὶ προσάγει λόγους τῷ Λάδαν περὶ αὐτίς Ὁ ck ἐμολογεῖ χατεγγυῆσαι τῷ ἹἸαχὼδ thv Ῥαχὴλ, εί ἐπὶ ἔτη ἑπτὰ δουλεὺόει αὐτῷ. Κατανεύε. πρὸς τοὐτὸ ὁ ἑραστῆ:, παρέρχεται ὁ κα:ρὸς, ἑτοιμάζει τὸὺς Υάμους ὁ πενθερός, Νυχτὸς δὲ τὴν πρεσέυτἐραν τῶν θυγατ΄ρων συνευνάζει 3ῷ Ἰαχώθδ. Γνοὺς δὲ μεθ᾽ ἡμέραν, ὡς ἑξηπάτηται, ἁδιχίαν ἐπενεχάλει τῷ πενθερῷ. 'O δὲ χαὶ τὴν Ῥαχλλ αὐτῷ ἐπηγγέλλετο μετὰ δουλείαν ἑτέρα; ἑπταετίας. Πείθεται οὖν αὖθις δουλεῦσαι ὁ Ἰακὼδ, δουλούµενος ἔρωτι. Καὶ μεθ᾽ ἑτέραν ἑπτχετίαν χαὶ τῇ 'Ῥαχὴλ σννευνάζεται. Tf μὲν οὖν Λεία παῖδες ἦσαν ἐξ Ἰαχώδ. Καὶ Ῥου6θ)ὰ μὲν χαλεῖ τὸν πρωτότοχονι ὅτι xat! ἔλεον αὐτῇ γέ- νοιτο τοῦ θεοῦ. Ἐδάκνετο γὰρ ἑρωμένης «fi; ἁδελ- φῆς τῷ ἀνδρὶ, xal προσεδόχα μᾶλλον ἐντιμοτέρα γενῄσεσθαι, εἰ σχοίἠ χατὰ γαστρὸς. Τὸν δεύτερον δὲ Συμεὼν ὀνομάζει. Δηλοῖ δὲ τοῦτο Σπήχοον τὸν

eadem Nephtalim parit, hoc est astutum : quod ϱ θεὺν γενέσθαι αὐτῃ. Καὶ ἐπὶ τοῦτο γεννᾶται Acut,

hoc astu fecunditati sororis se opposuisset. Lia $e

wlatione ineitata, Zelpham ancillam suam et &psa Jacobo despondet, quz Gadum prperit : for- iuitus vocari queat. Alium post hunc Asserer pa- rit, quew prosperum interpreteris licet : quod Lia ob liberorum multitudinem celebris et beata per illum partum habenda esset. Cum autem Ruben Liz fllius mandragor:w mala attelisset, Rachel par- &em sibi dari. peUit, concesso Lic nocte illa, quae aibi debebatur, mariti concubitu : e quo muiiercula isacharem suscipit, quod nomen mercedc genitum si- &nificat : et. alterum filium Zabulonem, hoc est, piguus bonevolentie erga se; ac filiam Dinam. Na- weitur et Racheli filius Josephus : id nomen acces- sienen rei alieujus future notat.

κοινωνίας τοὔνομµα σηµαίνει βεόαιωτήν. Μεθ) ὃν "Ἰούδας αὑτῇ ἁἀποτίχτεται εὐχαριστίας ἡ xAnotc δηλωτική. Tjj δὲ 'Ραχὴλ παιδίον οὐχ fjv, καὶ δεξοι- χυῖα ph δι ἁἀτεχνίαν παρενδοκιμηθῇ, δέεται τοῦ ἀνδρὸς τῇ θεραπαίνη αὑτῆς συνολθεῖν. 'O δὲ xai πείθεται, καὶ τῇ Βάλλαᾳ αυνέρχεται, χαὶ παιδίον ἐξ ἹἸαχὼδ f, Βάλλα γεννᾶ, καὶ Δὰν b. ff ὁ παῖς, θεό». πριτον εἴποιεν (50) Ἕλληνες. Κάκ τῆς αὐτῆς αὖθις εἶχτεται Νεφθαλεὶμ, εὐμηχάνητος, οἷον διὰ τὸ ἆν- τιτεχνᾶσασθαι πρὺς τὴν εὐτεχνίαν τῆς ἁδελφῆς. Ζηλοΐ ἐπὶ τούτοις fj Acla, xol παρακατακλἰνει x&- x&v τῷ Ἰαχκὼδ Ζελφὰν τὴν ἰδίαν θεράπαιναν. Yiby δὲ xoi αὐτὴ ἐγείνατο Γάδ’ cvxaior ἄντις κα- λέσῃ αὐτόν. Καὶ ἐπὶ τούτῳ είκτει καὶ ἕτερον, οὗτος

D $' fv ὁ 'Aastjp: λέγοιςο δὲ μακαρισεὴς ὡς εὐχλείας

τῇ Λείᾳ διὰ τὴν πολυτεχνίαν καὶ μαχαρβισμοῦ γενόμενος αἴτιὸς. Tf, Λεία δὲ ἍἜουθιμ τοῦ υἱοῦ µαν- ὁραγάρου μῆλα κοµίσαντος, τει Ῥαχλλ μεταδοῦναι τούτων αὑτῇ, καὶ ἁμοιθὴν προὐτίθει «fj ἀδελφῇ τὸν xev ἑκείνην «ἂν νύκτα λέχτρον τοῦ Ἰαχώδ, Ἡ γὰρ νὺξ ἑχείνη tfj ᾿αχηλ προσκεκλήρωτο. Ko, συνευνάζεται διὰ τοῦτο τῇ Λείᾳ ὁ Ἰαχὼδ, καὶ τίχτει παῖδας ἔτι δύω τὸ Ὑύνα-ον, τὸν Ἰσάχαρ” τὸν ἐκ quc 000 55 γεγονότα στμαῖΐνει τὸ ὄνομα. χαὶ Ζαβουλών' δηλοῖ δὲ τὸν ἡνοχυρασμέγον εὐνοίᾳ τῇ πρὺς αὐφήν xoi θνγατέρα κληθεῖσαν Actvav, Γίνεται δὲ καὶ «fj Ῥαχὴλ υἱὸς Ἰωσήφ * «0 ὃ ὄνομα προσθήκην

εινὸς Ὑενησομένου δηλοῖ. ΥΠ. Sic annis vigenti Jacobus soceri opilio

^.

Ih. Ἔτη μὲν οὖν εἴχοσι ἐποίμχινε τῷ, πενθερῷ

Varia lectiones et nota.

(50) Θεόκριτον εἴποιεν. Hac Latine satis com- mode reddi non possunt, sive divinum judicium, aut judicem, sive divinitus judicatum dicas. Ebpn- Κάνητος passiva significationis potius esse videlur : .

quare arte quasitum vertere mauu, quam astutnm, aul artificiosum. lla etiam μακαριστὴῆς, beatorem, si dicere liceat, quam óeatum potius signiticat. Prosuerum ego verti. W.

13 ANNALIUM LIB, I. 74

͵

Ἰσχώδ. Έἶτα ὑποχωρῖΏσαι 02409, οὐ συγχεχώρτητο. A fuit: οἱ cum disccssu: uS esset, non situs est. Itaque

"δεν χρύσα μετὰ τῶν γυναιχῶν σὺν ταῖς θ6ραπαι- ízt καὶ τοῖς παισὶν ἀπεδίόδρασχεν, καὶ τὸν χτσιν πρησξεπαγόµενος, xxi τῶν βοσχηµάτων ἅπερ αὐτῷ τοῦ πριμαίνειν μισθὸς προσνενέμηντο. ᾿ΡῬαχὴλ 6k xit τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὺς ἑπεφέρετο, οὐχ ὡς τ- DG22, ἀλλ iv! ἔχοι ταῦτα χαταφυγὴν, εἰ ἐπιδιώξζς αντὼς ὁ τεατῆρ χαταλάθοι. Τοῦ δὲ Λάβαν χαθ) i6- Cíarv ἡμξοαν χαταλαθόντος, χατ bvap ἐπέταξεν υτῷ 6 θεὸς σπείσασθσι τῷ daxo6. ΜΞθ᾽ ἡμέραν }όγοι ἀμφοῖν γίνονται, xal τοῦ Ἰαχὼθ μηζὲν ἐλιχεῖν ἀποδείξαντος περὶ τῶν πατρῴων θεών ἑπ-

ς, ἐ1δίνς, ἐρξυνᾶν παρεχώρει, xal γίνεται ἡ Epsu- να ϱ1). Ἡ "Pa45À δὲ τὰ εἴδωλα τῇ ἀστρά6θῃ τῖς σεεούσης αὐτὴν χαμέλου ἑντίθησι, χαὶ αὑτὴ ἐπεχά- ὕττο, φάσχυλσα την τῶν ἑμμήνων ῥύσιν αὐτῇ &v- ο: εν. 'O ἓδ λάδαν μὴ ἄν ποτε τὴν θυγατέρα μετὰ το. οὖτου πάθους τοῖς Orel; αὐτοῦ προσελθεῖν oin- U:., παρῖθεν αὑτήν. Kal ὁ μὲν ἀνέκευςσεν * ὁ Ck Ἰσχῶδ, τὸν ἁδςελφὸν δεδιὼς, προπέαπει, ὃπλῶν αὐτῷ τη, ἀπάνοδονυ, xal δῶρα στέλλει αὑτῷ. Νυχτὸς 5 ἐπι"ενομένης, φαντάσματι συντυχὼν δ'.Εεπάλαιε, xal είχει κρατεῖν. Αἰσθύμενος δὲ ἄγγελον εἶναι θεοῦ, εἰπεῖν αὐτῷ παρξχάλει, τίνα μοῖραν ἕξει. Ὁ δὲ τὸ χραττσαι θείου ἀγ.ἐλου μεγάλων ἁἀγαθῶν σημεῖον ἑνεῖσραι δεῖν ἔλεγε. Καὶ Ἱσραῦλ αὐτὸν χαλεῖσθαι ἴχέλενεν. Τοῦτο δὲ «οἱ piv ἄλλοι νοῦς ὁρῶν θεὸν., ἑρατνενουσιν. ἹἸώσηπος δὲ, τὸν ἀντιστάντα θείῳ αἳ-ἐλιο, σημμαΐνειν φτσίν. Ἰαχὼθ δὲ τὸν τόπον καλεῖ e2 t5, τοῦτεστι, Θεοῦ πρόαωπον. Γενοµένου 6' ὃν τῇ mà2T τῇ πρὸς τὸν ἄγγελον ἀλγήματος αὐτῷ

1*6 νεῦρον τὸ πλατὺ, ἑχεῖνος τε την τούτου βρῶ- » ἀπείπατο, καὶ δι’ ἐχεῖνον, xal τῷ ixelvou γένει ταιτ. ἁπηγόρευται' ὑπαντήσαντος δὲ τῷ dO: 9 'HazU, συνέθαλον ἀλλῆλοις, xal à σπάσαντο, E:26 μὲν ᾿Ησαῦ ἀπηλλάγη, Ἰαχκὼθ δ᾽ ἀφίχετο πρὸς τὰ Ζιχιμα. "Tov ok Σιεκιμιτῶν ἑορτῆν ἁγόντων, d) Ιυχνάτηρ αὐτοῦ Δεῖνα εἰς τΏν πόλιν παρηλθε, τὰ τῖς ἑρτῆς ἱστορίσουσα. θεασάμενος οὖν αὐτὴν Σνχὲμ. ῥτῶώ τς πόλεως ῥατιλέως υἱὸς, φθείρει δι) ἁρπτ- τς, Έπειτα ὁ τούτον mato ἐδέετο τυῦ Ἰαχὼθ, σωτεύξαι τὴν Δεῖναν τῷ Συχέμ. Ὁ δὰ οὐ χατένευσε. Σ,μεὼν δὲ xaY Λευῖ τῆς χόρης ὁμομήτριοι ἁδελφολὶ, ἔ τῶν ἑορτῖν εὐοχουμένων τῶν ἐν τῇ πόλει, xol αρῃθαρούντων, νύχτωρ παρελθόντες, πᾶν ἄρσεν lone ἀναιροῦσι, xal τὸν βασιλέα, xat τὸν vlhv αὐτοῦ. Ταῦτά φησιν ὁ Ἰώσηπος. Πιθανώτερον δὲ περὶ πούτων dj βίθλος ἱστορεῖ τῆς Γενέσεω»ς. Λέγει zip. ὅτι Ἑμμὺρ τοῦ πατρὸς Συχὲμ ἀξιοῦντο; συ- ευ ναι τὴν Δεῖναν τῷ vip αὐτου, Συμεὼν xa An simos, ὡς Eb περιτμηθεῖεν οἱ ἓν τῇ πόλει αῤ- le πάντες, δώσομεν τὴν ἁδελφῖν ἡμῶν τῷ ul zv. Rat ὅτι χατεδέξαντο τὸν λόγον, xol περιξετµὴ- (cav ἅπαντες. Κατὰ δὲ τὴν ἐκ τῆς περιτομῖς τρττν ἡμέραν, ποντρῶς τῶν περιτμηθέντων ὅια-

clam cum uxoribus, ancillis et liberis fugam capit, abductis una bonis suis, οἱ pecudibus, quas pa- sionis mercede nactus fuerat. Racbel. etiam simu- lacra patris abstulit : nen quod. illa. veneraretur, Scd ut ad ca confugere posset, si 4 patre perse- quente depreliensa esset. Cum autem Laban cos die sej:timo conse2culus esset, somnio divinitus mo - netur, ut reconcilietur Jacobo. Postridie verbis utrin- que 96 fa. tis, etsi J.cobus demonstrarat, nullam a sc ortam fuisse injuriam, Laban tamen de patriis diis eum accusabat. Qui ejus rei nescius, inquisi- tionem illi permittit, luquirit ille, Sed Rachel sj- mulacris selle cameli, qua vehebatur, subjectis insidens, menstruorum fluxu laborare se ait. Laban,

B qui filia ad deos suos co malo conflictanten,

nunquain accessuram, persuasum haberet, ea pric- terita, domum reverüitor. Jacobus vero fratret: nictuens, suuin reditum illi, imuneribus premissis, ceuuntiat. Nocte superveniente, cum $speciro sili decertare, victoriaque potiri visus, cum anage'um essc Dei animadvertisset, orat, ut sibi diceret, quo fato usurus esset. Hie victoriam disini angeli, ma- gnorum honorum signum habendam esse asseri:, — εἰ Israelem vocari jubet. Quam vocem alii men-

tin, qui Deum videat, interpretantur.- Joscphus, ευη qui divino angelo restiterit, significare tradit, Jacobus locum iltum Phanuel, hoe est, Dei faciem vocat. Et quia in Jucta cum augelo, poplitis dolore affectus fuerat, cum ipse illius esu abstinuit, tum ouinis ejus posteritas ab eo, u& iHicito, abhorre:. Frater Esaus obviam illi progressus, salute dicta acceptaque recedit. Jacobus Sicima pervenit. Si- cimilis autem festum ce'ebrantibas, filia ejus Dina, spectandz festivitatis gratia, urbem ingreditur. Quam copspectam Sychemus regius adolescens ra - pit, raptam stuprat. Rex adolescentis pater Jaco: buin. orat, ut Dinam Sychemo despondeat. fte nor impetrata, Symeon οἱ Levi uterini puelle fratres, civibus ob festivitatem convivantibus atque ine- briatis, urbem noctu lngressí, mares prorsus omnes, psumque regem ctrm filio trucidant. Πως Josephus ται. Sed liber Geneseos pro: abilius his de rebus disserit. Cu, inquit, Emisor Sychc-

D mi pater Dinam 6lio exorem peteret, Symeonent

el Levim dixisse, si mares urbis omnes circumci- derentur, 5ο filio ejus sororem suam desponsuros, qua accepta conditione, cireumcisos esse cines. Ac die inde tertio, eum ex craciatu ardoris iwalo haberent, ab ilii itrucidatos, Jacobo ignorante. Quem facinus illud graviter ferentem, bono auimo $7 Dcus esse jubet. Inde Dethlelem profectus 2a- cobus, ubt sonmium viderat, rcm divinam facit, ac progressus, Rachelem ex partu mortuam. Ephreatn *epelit, puero ob matris ex co dolorem Benjamine appellato, €hebroncm profectus, patrem 1saacumi

Τα lectiones et no'a.

09) Καὶ Τίγεται ἡ ἔρευνα. Καὶ ὡς ἡ ἔρεννα ένετ

Ῥατκοι. Gn. ΟΧΧΣΙΥ.

αι. Lt paulo post, pro ἄν ποτε, ἄρπυτα, W

j

12 JOANNIS ZONAR.E 10

adhuc viventem invenit : sed Rebecca jam obierat. A χειµένων, xal ὀδυνωμένων διὰ thv. φλεγμονῖν, Nec multo postetiam Ísaacus moritur, et una cum — &zéfcvto αὐτοῖς, xal ἀνεῖλον ἅπαντας, ἀγνο΄ῦντος nxore in patrio monumento sepelitur , expletis τοῦ Ἰαχώθ * ᾧ χαλεπαίνοντι διὰ ταῦτα, Οαῤῥεῖν vijt:e annis supra CLXXxtv. ἐχέλευσεν ὁ θεός. ᾿Ελθὼν δὲ ἓν Βαιθλλ 6 Ἰαχὼθ, όπου τὸν ὄνειρον ἐθεάσατο, ἔθυσεν. Καὶ προϊὼν, thv. "PaytÀ ix τοχετοῦ θανοῦσαν, iv Ἑφβατᾶ θάπτει. &at τὸ ἐξ αὐτῆ: παιδἰον Βενιαμὶν Σχάλεσε, διὰ τὴν ἐπ᾿ αὐτῷ υγενοµένην τῇ μητρὶ ὀδύνην. Ελθὼν 0 εἷς Χεθρὼν, πόλιν τῶν Χαναναίων, κατέλαδε τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἰσαὰκ ἔτι ζῶντα" ἡ δὲ Ῥεδέχχα ἔφθη θανεῖν. Θνήσχει δὲ μετὰ βραχὺ καὶ ὁ Ἰσαὰκ, xol θάπτετιι σὺν τῇ γυναιχὶ παρὰ τῷ Ὑονιχῷ µνη-

µείῳ, βιώσας ἔτη πέντε καὶ ὀγδοίχοντα πρὸς τοῖς ἑκατόν. ;

ΙΧ. Esaus autem ldumz: imperabat, regioni a se dato nomine. Edom enim vocatus fuerat, quod aliquando famelicus a venatu reversus, cum a fratre petiisset, ut lentem, quam ille sibi coxerat, daret, jurejuraudo adactus, statis prerogalivam jlli concessit, Ex eo cognominatus est Edom, ob rufum admodum lentis colorem. Edom porro He- braeis rufum significat. Jacobus Josephum ob ct vultus elegantiam, et ingenii dexteritatem, pra ceteris diligebat. [taque et patria charitas, et som- nia αυ viderat, fratrum invidiam illi conciliarunt. Somnia hujusmodi fuerunt. Unum ; Tempore mes- sis cum fratribus metens, manipulos sibiligare ct componere, ac suos immotos stare, quos fraterni accurrentes adorarent : alteruin, a sole et juna. ac reliquis stellis adorari sibi videbatur. Has visiones ' fratribus etiam presentibus patri referens quid sibi vellent, scire cupiobat. At ille felicitatem nato denuntiabat, ac fore tempus, quo et a parentibus δι a fratribus coleretur, et adoraretur. Ic fratres egre ferre, οἱ torve adolescentulum intueri. Post liec pater Josephum ad filios, greges Sicimis pa- scentes, visum mittit. Quo conspecto, ad eum pe- rimendum sunt concitati. Se] Ruben monebat, ne fraterno sanguine manus polluerent, sed in pro- ximum puteum conjectum emori sinerent: sic levius fore facinus. Quo consilio adolescentibus probato, puerum sensim in puteum demisit. Judas vero Arabicis mercatoribus visis, auctor fit fratri- - bus vendendi illis Josephi. Assentiuntur, eumque viginti minis vendunt, annos natum septeindecim. Ruben noctu ad puteum accedit, ut Josephum inde ereptum clam fratribus conservaret. Quo non invento, lugens, fratres criminatur: sed re ex 928 illis cognita, lugere desinit. Illi tunica adole-

scentis hircino sangnine polluta, ad patrem veniunt, Ώ

dicentes, se Josephum nec vidisse, nec quomodo interiisset scire* sed tunicam illam reperiisse, cruentatam οἱ laeeratam. Jacobus sacco indutus, Josephum luget. At illum a mercatoribus emit Petephres, homo AEgyptius, Pharaonis regis coquis praefeztus, et honorifice tractat. Herilis autem uxor, et forma et dexteritate ejus in amorem illecta, ver- bis ad eum de conzresau factis, repulsam fert : ac nihilo tamen secius cupiditatis ardore subacta, speque persuadendi dejecta, vim parat. UL. autem adolescens voste relicta exsilit, illa tristis οἱ per- wrbata sedel : maritoque reverso, Josephum ac- cusat, demonstrans vestem, quam ille violaturus dominam, reliquisset. Petephres Josephum in car-

Θ’. 'Ἡσαῦ δὲ foye τῆς ἹἸδουμαίας, χαλέσας τὴν χώραν &q' ἑαυτοῦ. Ἐδὼμ γὰρ ἐχεῖνος ἐχέχλητο, ὅτι ἀπὸ θήρας ποτὶὲ λιµώττων ἐπανελθὼν, xat τὸν ἆδε)- φὸν εὑρὼν φαχὴν ἑτοιμάσαντα ἑαυτῷ πρὸς τρογὴν, Ἠξίου δοῦναι αὐτῷ. Ὁ δὲ ἀποδόσθαι αὐτῷ τὸ πρεσθεῖον ἠνάγχασεν ἀντὶ τῆς φαχῆς, xal παραχωρεῖ τούτου μεθ) ὄρχων διὰ τὸν λιμόν. ὅθεν ᾿Εδὼμ ἐπεχλήθη, διὰ τὴν ξανθότητα τῆς φακῆς σφόδρα γὰρ ἣν τὴν χροίαν τοιαύτη. Ἐδὼμ δὲ παρ) Ἑδραίοις τὸ épv- 0póv ὀνομάζεται. Ἰακὼδ 68 τὸν ix τῖς PaynA Ἰωσὴφ, διά τε τὴν τοῦ προσώπου εὐφνῖαν, χαὶ τὴν της ΦυχΏς ἀρετὴν, πλέον τῶν ἄλλων παίδων ἡγάπα. "H τε γοῦν τοῦ πατρὺς στοργη, χαὶ οἱ ὄνειροι οὓς ἐθεάσατο, εἰς φθόνον a $100 τοὺς ἀδελφοὺς χεχινἠχασ.. Τῶν δὲ ὀνειράτων τὸ μὲν fjv τοιοῦτον. Ἐν ὥρᾳ θέρους ἑδόχει, μετὰ τῶν ἁδελφῶν θερίζων, δράγµατα δεσμεῖν xal τιθέναι, χαὶ τὰ μὲν αὐτοῦ ἠρεμεῖν, «à δὲ τῶν ἁδελφῶν προστρέχοντα προσχυνεῖν τοῖς αὐτ]ῦ. Τὸ ὅξ, τὸν Ίλιον χαὶ τὴν σελήνην, χαὶ τοὺς λοιποὺς τῶν ἁστέρων προσκννεῖν ἑἐδόχει αὐτῷ. Ταύτας τὰς ὄψεις τῷ πατρὶ διηγούμενος, παρόντων χαὶ τῶν συγγόνων, τὴν δῄλωσιν ἐζήτει μαθεῖν. 'O δὲ εὖδαι- povlav κατήγγειλε τῷ παιδί * χαὶ καιρὸν Έξειν, χαθ᾽ ὃν ὑπὸ τῶν γονέων xai τῶν ἁδελφῶν τιµηθήσεται xai προσχυνηθήσεται. Ταῦτα τοὺς ἀδελφοὺς ἑλύπησε τοῦ Ἰωσὴφ, καὶ ὑπεθλέποντο τὸ µειράχιον. Νεμόν- των δὲ τὰ ποίµνια τῶν παίδων τοῦ Ἰαχὼθ ἐν Σ.κί- pote, ὁ πατὴρ πέμπει τὸν Ἰωσὴφ, ἐχείνους ἐπισκεφή- µενον. Οἱ δὲ τοῦτον ἱδόντε, ὥρμησαν ἀνελεῖν. “Ρουθὶμ 6$ συνεθούλευε, μὴ αὐτόχειρας Ὑενέαθαι τοῦ ἁδελφοῦ, ἀλλ) εἰς τὸν παραχείµενον λάκχον ῥίφαι αὐτὸν, ἵνα ἀποθάνει ἐκεῖ, καὶ οὕτω μετριώτερον ἔσοιτο τὸ κακόν. Συναινεσάντων δὲ τῷ λόγῳ τῶν νξεα- νίσχων, λαθὼν ὁ ᾿}ουδθὶμ τὸ µειράχιον, Ἰρέμα χαῦ- ίαησεν εἰς τὸν λάκχον. Ἰούδα; δὲ ἑμπόρ.υς ἰδὼν Άραθας, συνεδούλευσε τοῖς ἁδελφοῖς τὸν Ἰωσὴφ ἀπεμπολῆσαι αὐτοῖς. Καὶ δόξαν τοῦτο, τοῖς ἑμπόροις αὐτὸν ἁποδίδονται μνῶν εἴκοσι, ἑτῶν ἑπταχαίδεχκα γεγονότα. Ῥουθὶμ δὲ νύχτωρ ἐπὶ τὸν λάχχον ἐλθὼν, [v ἐξενέγχῃ τὸν Ἱωσῖφ, xai σώση, κοὺς ἀδελφοὺς λαθὼν, xal μὴ εὑὐρὼν αὐτὸν, πενθῶν ἡτιἄὄτο τοὺς ἁδελφούς. Tov δὲ τὸ πραχθὲν φρασάντων, παύεται τοῦ πένθους. Τὸν δὲ χιτωνίσχον τοῦ µειραχίου αἵματι τράγον μολύναντες, ἦχον πρὸς τὸν πατέρα, χαὶ εἶπον, τὸν μὲν Ἰωσὴφ μµήτ) ἰδεῖν, μήθ) ὅπως διέφθαρται γνῶναι ' χιτῶνα δὰ τοῦτον εὑρεῖν, Ἡμαγμένον καὶ διεῤῥωγότα, Ἰαχὼδ δὲ ἐπὶ τῷ μειραχίῳ πενθῶν ἐκαθέζετο, καὶ σάκχον ἑνδύσας. Tiv Ἰωσὴφ δὲ ἐκ τῶν ἑμπόρων ὠνῄσατο Πετεφρὴς, ἀνηρ Αἰγύπτιος, ἐπὶ τῶν βασιλέως Φαραὼ µαχείρων,

Ti ANNALIUM LIB. I. . 18 καὶ εἶχεν αὐτὸν ἐν τιμῇ. Ῥῆς δὲ τοῦ δεσπότου γυναικὸς A cerem. maleficorum conjici jubet, quo et pincerna

(tá τε εὐμορφίαν xal τὴν αὐτοῦ δεξιότητα ἔρωτι- χῶς διχτεθείσης, xaX λόγους περὶ µίξεως προσαγα- ούσης, παρέπεµπε τὴν ἀξίωαιν. Ἡ δὲ δεινῶς πολιορχουµένη τῷ ἔρωτι, δευτέραν ἐπῆχε πεῖραν, xal τὸ πείθειν ἁ πογνοῦσα, βιάνεσθαι Ἰθελεν, Ὡς δὲ xat τὸ ἰμάτιον ὁ νεανίσχος καταλιπὼν, ἐξεπήδησε, κχαθῖστο χατηςἢς xai συγχεχυµένη. Ἑλθόντι δέ «' ἀνδρὶ χατηγόρει τοῦ Ἰωσὶφ, xai τὸ ἱμάτιον ém- εδείχννεν, ὣς Ov. ἐπεχείρει βιάξεσθαι, καταλιπόντος oot. Πετεφρὴς δὲ εἰς τὴν τῶν χαχούργων εἱρχκτὴν ἐμθάλλει τὸν Ἰωσὴφ , àv ᾗ χαὶ ὁ οἰνοχόος Φαραὼ xi ὀργὴν ἐνεχέχλειστο, xal ὁ ἀρχισιτοποιός' of συνήθης γενόμενος, ἢξιοῦτο φρᾶσαι αὐτοῖς τῶν ἑνοπνίων τὴν δήλωσιν. Ὁ μὲν γὰρ οἰνοχόος ἄμπελον

Pharaonis per iracundiam conjectus fuerat, οἱ ma- gister pistorum: qui inita cum eo familiaritate, petebant somnia sibi ab co sua declarari. Pincerna vitem sibi videre visus fuerat, unde tres palmites enascerentur, de quibus magna et mature uva dependerent, quas in phialam exprimerct, eamque Pharaoni offerret, qui benigne acceptaret. Josephus bonam somnii esse significationem asserebat : nam intra triduum pristinam ei functionem restitutum iri : petebatque, ut is rebus suis secundis, sui recordaretur. Pistorum autem magister visus sibi fuerat tria canistra in capite ferre, duo plena pani- bus, tertium obsonio et variis cibis refcrtum, qua a devolantibus alitibus diripcrentur. Dixitautem huic

ἐρᾶν ἔδοξεν, ἐξ ἧς τρία ἐφύοντο χλῆµατα, ὧν ἁππώ- D etiam Josephus, tria canistra significare triduum,

(nv:0 μεγάλοι xal πέτειροι βότρυες. Ἰούτους δ᾽ ἀποθλίδειν cl; φιἀλην, xol προσάχειν τῷ Φαραὼ, χἀχεῖνον λαθεῖν προσηνῶς. ᾽Αγαθὰ γοῦν σηµαίνειν

ac die tertia suspensum eum carnivoris alitibus fore cibum. Utrique accilere qua Josephus prz- dixerat.

αὐτῷ τὸν ὄνεερον ἐξηγεῖτο ὁ Ἰωσέφ. Ἐν γὰρ τρισὶν ἡμέραις ταῖς προσαχούσαις εἰς τὸ πρότερον ἀποχα- τασταθίσεταε διαχόνηµα, xal Ἰξίου μεμνῆσθαι αὐτοῦ, εὐπραγήσαντα. Ὁ δὲ ἀρχισιτοποιὺς τρία κανὰ ἰδόχει φέρειν ἐπὶ τῆς χεφαλῆς, δύο μὲν ἅρτων πλέρη, τὸ ὃ ἕτερον ὕψου xal ποικίλων βρωμάτων. Ti δὲ διαρπαγΏναι ὑπὸ πτηνῶν χαθιπταµένων. Ἔφη δὰ καὶ τούτῳ ὁ Ἰωσὴφ τὰ τρία χανὰ τριῶν ἡμερῶν εἶναι σημαντιχὰ, xat ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ μέλλειν αὐτὸν χρεµασθέντα, σαρχοφάγοις ἔσεσθαι βορὰν

τετεινοῖς. Γέγονε δ᾽ ἐπ᾽ ἀμφοῖν, ὡς Ἰωσὴφ ἐξηγήσατο,

l. Είτα τῷ Φαραὼ ὁ 8:5; ὄνεις ἑνυπνίων ἔπι- πέμπει διττἁὰς, χαὶ τὰς δτλώσεις ἀμφοῖν. Ὁ δὲ τῶν μὲν ὄψεων ἐμιμνήσχετο, τῶν δ᾽ ἐξηγήσεων ἐπελά- θετο. Zuyxa2.el τοίνυν τοὺς τῶν Αἰγυπτίων σοφοὺς, χα ἁπαγγέλλει αὐτοῖς τὰ ἑνύπνια, δήλωσιν ἁπαετεῖ ' ἀἁπορούντων δ᾽ ἐκείνων, ὀργίζε- ται. Ὁ δ' οἰνοχόο, εἰ xa μὴ πρότερον, ἀλλὰ τόε πρὸς µμµνήμιν Ίχε τοῦ Ἰωσίὶφ, καὶ ὁδάσχει περὶ ἑἐχείνω tbv Φαραώ. ᾿Αγεται συίνυν αὑτίχα. 'O δΣ φησί: Νεανία, ᾳράσαι noc tr κρἰσι’ τῶν ἁγειράζων, ὧὦνγπερ τεθέαµαι. Ἔδοξα βόας εὐτραφεῖς ἑπιὰ προϊόντας τοῦ ποταμοὺ πρὸς τὸ Éloc χωρεῖν ' ἑτέρους δ' ἑπτὰ ἰσχνοὺς, xal τετη)μένους Aui τοῦ ἔλους ἐξ- εἰθόντας συγαντῆσαι τούτοις, καὶ βρωθηγαι παρὰ τῶν δευτέρων τοὺς πρώτεους καὶ πίονας, zal μένει ἔτ αὐτοὺς ὁμοίως ἱσχνούς. Αὖθις Ü (o στεἀχυας ἑπτὰ ἐκφύντας ῥίζης μιᾶς θα- εροὺς xal χεχ.λιμένους τῷ βάρει τῷ τοῦ xap- ποὺ. ἐρᾷν στάχυας ἁδεανεῖς ὑπὸ ἀδροσίας xal πρὸς ὅρασι ἀηδεῖς, ol xal ἀνήάισκον τοὺς εὐχάρ- πους τε xal ὡραίους. Ὁ 8 Ἰωσὴήφ. Κὰν διττὰ, gnoiv, ὦ ἔχουσι τῶν μελ.Ἰόντων τὴν δή,Ίωσιν. Ol τε γὰρ βόες, ζῶον ἐπ) ἁρότρῳ πογοῦ», ὑπὸ τῶν χειρό- vuv κατεσθιόµενοι, xal οἱ θά..Ίογτες στάχυες ὑπὸ τῶν ἆδρανῶν δαπαγώµεγοι, «ἲιμὸν ἐπὶ τοσ- ovtor ἔτη τῇ χώρᾳ σου καταγγἐἀουσιν ἐν ἰσαρίθμοις ἐνιαντοῖς εὐθηγηθείσῃ πρότερο» τοῖς καρποῖς, ὡς tijv τοὔζων εὐφορίαν áraAc0nvat ὑπὸ τῶν ὄπειτα. El δὲ σὺ ταμιεύσεις τὰ τῆς πρό: τέρας εὐδαιμογίας, εἰς τοὺς τῆς ágoplac ἔγιαυ-

τοὺς, θήσεις τοῖς Αἰγυπτίοις ἀγεχαίσθητον τὸ

καὶ τὴν C

βασιεῦ, εἰσὶ τὰ évózria, dAAa µίαν .

X. Post liec Deus Pharaoni bina visa in somnis offert, eorumqueenarratiunes. At ille visa quidem meminerat, enarrationum autem oblitus fuerat. Ita- que sapientes /Egyptiorum convocat, somnia enarrat, interpretationem expetit: quibus hasitantibus ira- scitur. Át pincerna, etsi pridem oblitus, tandem Jose- phi redit in memoriain : de eo regem edocet. Adduci- tur 99 ille statim. Cui rex : Adolesceus, inquit, som« niorum μα vidi judicium mihi declara. Vidi boves vii pingues e flumine ascendeutes , se conferre ad pa- ludem , quibus alii v1 occurrerent. tenues. et. fame confecti : atque pinguibus illis devoralis , eque tenues manerent. Rursus vidi spicas vi1 , ex unovegeto ca- lamo enalas, pondere granorum inclinalas : ac prope illas totidem videre videbar spicas tenues , οἱ ob squalorem aspectu (edas, qua et ipse (ecundas et pulchras consumerent. Ad hec Josephus : Etsi , o rer, inquit, somnia bina sunt, eadem tamen est uiriusque in futurum significatio. Nam et boves ,

IlAncíor 6' αὐτῶν ἱσαρίθμοις ἐδόκουν Ὦ animal arando exerceri solitum , a dclerioribus de-

vorali , et spica florentes a tenuibus. absumpta ,. tot annorum [amem (ug regioni porlendunt , cum qui- dem totidem annis proventus annone uberrimus a posterioribus sit absumendus. Tu vero, si priorem copiam in sterilitatis annos seposueris , sensum istius calamitatis Agyptiis adimes. Pharao Josephi sa- pientia obstupefactus, tum ob somniorum con- jecturam , tum propter consilium : Tu, inquit, ipse, rerum istarum conjector et suasor, idem etiam consiliorum administrator erís. Itaque potestatem suam in eum confert , ut et sigillo Pharaonis ute- retur, et purpuram gestaret , et curru velicretur, Accidit hoc Josepho 50 annos nato, quem P'liarao Ps0:.thomphanechum, hoc est, occultorum interpre-

70 JOANNIS ZONAR.E /——- 88

tem vocabat : eique uxorem Asencetham nomine , Heliopolitani pontificis flliam, despondet : e qua ante famem liberos suscipit, quorum natu majorem Manassem ab oblivione vocat, quod calaniitatum oblitus esset : minorem Ephraimum , a retribu- tione, quod majorum suorum libertas sibi restituta esset. Ádventat interea penurie tempus : ncque Agyptum duntaxat invadit fames, sed eam quoque regionem , in qua Jacobus inquilinum agebat. Mit- vit igitur filios in Egyptum , ad emendum frumen- tum, solo Benjamine apud se rctento, ut natu mi- nimo. Áccedunt illi Josephum ; qui noun agnitus, sgnoscit fratres , οἱ exploratum venisse ilios ait. tilt et unde venerint, et se uno patre natos esse , zdhuc superstite, ac alium fratrem natu minimum esse apud patrem, dicunt. Josephus tum demum se fidem illis habiturum dicit, si fratrem mini- mum ad se adduxissent. 30 Dat cis frumentum : argentoque sacco cujusque clam imposito. Symea- nem reditus illorum vadeia retinet. Redeunt ad Jacobum filii, frumentum afferentes , ct quid sibi accidisset nuntiantes. Πο retentum esse Όγιμου- nem zgre fert, Benjaminem in ZEgyptum perduci se passurum negat. Frumento autem jam ccn- sumpto. cum eis alia conditione reverti in /Egy- ptum nou liceret , nisi Benjamine etiam adducto, victus necessitale pater concedit : et duplex fru- meni pretium, ae Josepho munera addit. Ut in JEgyptum venere, Josepho munera offerunt : qui Benjamine viso, miseratione commotus, ad Jacrymas dissimulandas secedit. Deinde fra:ribus ad cenam adhibitis, duplis Benjaminem portioni- bus appositis honorat : et quzstorem frumentum illis dare jubet , et pretium in saccos imponcre, et in Benjaminis sarcinam scyplium argenteum con- jicere. His factis discedunt fratres, recepto γ- meone. Eos abeuntes circumdant equites , olji- clentes furtum scyphi : quem , inquisitione facta, in Benjaminis sarcina reperiunt. Benjamiuem equites ad Josephum abducunt, quem fratres, scissis vestibus, plorantesque sequebantur. Jose. phus insectatus eos, ut ingratos, missos facit, solius Benjaminis retentione contentus : ceteri atteniti astant. Judas vero causam agere exorsus , cum multa ad commiserationem apta dixisset , affectum Josephi iia commovit , ut nec iram diu- ius simulare posset , et se fratribus agnoscendum

preberel, et gratiam eis haberet , ut qui consilio--

rum Dei de se ex parte fuissent adjutores : Abite ergo, inqnit, et hac significate patri : ipsoque et omni ejus cognalione assumpla , huc. commigratote : nam [ames adhuc quinguennium duratura est. Haec

Α δυστύχημα. $apxí 0i τὶν loshg ἐχπλανεὶς σ2-

φίχν, δ.ά τε την ἐξήγησιν xal τῶν συμθουλἠν' Αὐτὸς ό τοὐτων, Ego, κριτής τε, xal σύμδου.-ος, xal οἰκογέμος ἔσῃ τῶν βου.ευθένζωγ. Kal παρέσχεν αὐτῷ τὴν ἐξουσίαν αὑτοῦ, ὥστε σφραγίδι γρῖσθαι t5 Φαεραὼ, καὶ πορφύραν ἐνδύξσθαι, xal ἐλαύνειν £?' ἅρματος. "Hv δὲ τότε τριάχοντα Ὑγεγονὼς ἑτῶν Ἰωσήφ. Προσηγόρευε δὲ αὐτὸν 6 Φαραὼ Ὑονθοι- φάνηχον (52). Σημαίνει δὲ τ) ὄνομα, κρυπτῶν εὖ- ρετήν. Σνζεύγνυσι δὲ αὐτῷ xa γυναῖχα Ασενὲθ Χξχλτμένην, τὴν θυγατέρα τοῦ ἓν 'H2lou πόλει ἵξ- ρέων πρωτεύοντο;. 'EZ f αὐτῷ γίνονται παϊῖδες πρὸ τοῦ λιμοῦ, Gv ὁ πρεσθύτερος 5» Μανασσης : ἐπίληθον δὲ Orel, ὅτι λήθην εὕρατο τῶν ἀτυχημά- των. Ἐφραῖμ δὲ ὁ νεώτερος * ἀποδιδους δὲ τοῦτο, σηµαίνει, διὰ τὸ ἁποδοθτναι αὐτῷ τὴν τῶν προγό- vtov ἐλευθερίαν. Ἐντ:ῦθεν fxev ὁ τῆς ἐνδείας χαιρὺς οὗ µόνης δὲ τῆς Αἰγύπτου κατεχράτησεν ὁ λιμὸς, ἀλλὰ xai tfo χώρας, Χαθ) fv παρφχει ὁ Ἰαχώθ. Πέμπει τοίνυν τοὺς νἷοὺς εἰς Αἴγυπτον, οἵτον ὦνη- σαµένους, µόνον παρ) ἑαυτῷ χατασχὼν τὸν Βενια- ply, ὡς νεὠώτατον. Οἱ μὲν οὖν τρ.σῖλθον τῷ Ἰωσήφ. 'O ἐξ μὴ γνωσθεὶς ἐπέγνω τοὺς ἑδελφοὺς, χαὶ χα- τα»χκόπους ἔλεγεν ἥγειν αὐτούς. Οἱ δὲ ἔθεν τε ἤχοιεν ἔλεγον, xa ὡς ἑνὺς εἴεν πατρὺς ἔτι ζῶντος, xal ὡς ἕτερος νεώτερος ἀδελφός ἐστι παρὰ τῷ πατρ[. Π.η- ρ)φορίαν δ᾽ ἔλεγεν Ἰωσΐφ δοῦναι αὐτῷ ἁληθείας, εἰ τὸν νἑώτερον ὀδελφὸν χοµίσουσι πρὸς αὐτόν. Δί2ει- σι οὖν οἵτον αὐτοῖς, xoi tb ἀργύριον τῷ ἑχάστου σάκχῳ ἑνθέμενος }άθρα * zavicys δὲ τὸν Συμεὼν, της ἑπανόρου ἐσόμενον δμἱρου. Ἔπανᾶλθον πρὸς τὸν Ἱσχὼθ ol υἱοὶ, τὸν οἵτον χοµίζοντες, xal τὰ συμθάντα ὀπῆγγειλαν, χαὶ λύπην αὑτῷ fj τοῦ Συ- μεὼν ἐποίει κατάσχεσις, δοῦναι τε τὸν Βενιαμὶν ἁτ- σχηηναι εἰς Αἴγυπτον οὐ γατένευσεν. "Ifón δὲ τοῦ σίτου δαπανηθέντος, ἐπεὶ p ἄλλως ἐξῆν αὐτοῖς εἰς Aivuntov ἀπελθεῖν, εἰ pt ναὶ τὸν Βενιχμὶν ουν- επάγοιντο, ὑπείχων ἀνάγχῃ δίδωσιν αὐτὸν ὁ πα:Ἡρ, καὶ τὴν τοῦ σἶτου τιμΤν διπλασίονα, καὶ τῷ Ἰωσηρ δωρεάς. Ὡς δ᾽ λθον εἰς Αἴγυπτον, προσήγαγον τὰ δῶρα αὐτῷ. 'O δὲ τὸν Ώενιαμὶν ἰδὼν, καὶ συνθρυ -

τόµενος, ἵνα p.t δαχᾳύων κοταφανῖς γένοιτο, ute έστη. Εἶτα ἐπὶ δεῖπνον παραλαμθάνει τοὺς ὁδελφοὺς, καὶ διπλασίοσι µοίραις ἐδεξιοῦτο τὸν Βενιαμὶν, xal

D τὸν τοῦ σίτου ταµίαν δοῦναι σἵτον αὐτοῖς χελεύει,

καὶ τὴν τιμὴν ἐνθεῖναι τοῖς σάχχοις, εἰς δὲ τὸ τοῦ Βενιαμὶν φορτίον καὶ σχύφον ἀργύρεον ἐμθδαλεῖν. Ἰούτων δὲ γεγονότων, ἆπῄεσαν οἱ ἀδελφαὶ, λαθόντες χαὶ τὸν Συμεών. Περικυχλοῦσι 05 ἀπιόντας αὐτοὺς ἐἑππεῖς, ἐπεγγ.αλοῦντες τν τοῦ σχύφου χλοπὴν, xal ἐρευνῶντες εὗρον τὸν σχύφον παρὰ τῷ φόρτῳ De- νιαµἰν. Οἱ μὲν οὖν ἰππεῖς Ίγον πρὸς τὸν Ἰωσὴφ τὸν

Varie lectiones el nota.

(32) Ψονθομφάνηχον. lta reposuimus cx Jose- pho lib. 1, cap. 19. Wolfius perperam ediderat το- ὑομφάνῆχονυ. Duo codd. Regit et Colberteus $007. - φάνηχον przlerunt. Sed ut. Josephus, ita et Philo Judeus in lib. fe mutat. nomin. hanc vozcm s:c effert, cujus significationem ita declarat in hib. {3ο Jesepho : Μετονοµάζει Eb αὐτὸν ἀπὸ τῆς ὀνξ'ρ,κριτι-

γῆς ἐγχωρίρ γλώττῃ προσαγορεύσας. Paulo aliter hanc effert auctor Ghronici. Alexandrini, quo loco scribit Mosem, haud secus Josephum, eodem uc- mine [fuisse ab /Eyyptiis appellatum, quod. futura priedixerit : Tüv Mob2rv μετὰ τὸ énavaysiv αὐτὸν τὰς Τληγὰς, οἱ Αἰγύπτιοι φομθομφαχὴ προσιχόρευ» σαν, 6 ἑρμηναύεται, ᾧ ἀπεκαλύφθη µέ/λον.

δι ANNALIUM 110. I. RD Βσνιαμίν. Οἱ 6i ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τὰς στολὰς διαῤῥη- A jocutus , fratres emplexus, muneribus prosequitur, favisc, ἔχλαιον χαὶ συνείποντο. Ἰωσὴφ δὲ τούτους — ltaque illi abeunt.

ὀνειδίσας ὡς ἀχαρίστους, Ἰλευθέρου μὲν τοὺς λο-ποὺς, μόνῃ δ' ἠρχεῖτο τῇ τοῦ Βενιαμὶν κατοχῇ, τοὺς δὲ ἁπορία συνεῖχεν. Ἰούδας δὲ ὅ,αλεχθεὶς καὶ πολλὰ πρὸς ἔλεον δηµηγορήσας ἑπαγωγὰ, εἰς ἔλεγχὸν Ίγαγε τοῦ πάθους τὸν Ἰωσήφ. Ὁ δὲ µηχέτι δυνάµενος ὑποχρίνεσθαι τὴν ὀργὴν, Ὑνωρίζει τοῖς 4δελ- φωῖς ἑαυτὸν, καὶ χάριν absol; ὡμολόγει, ὡ; σνυναιτίοις Τενοµένοις τῶν τῷ θεῷ βεδονλευμένων περὶ αὐτοῦ. "Azit& οὖν, φησὶ, καὶ ταῦτα δηώσατε τῷ πατρὶ, αὐτόν cs καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν áya7 Je6órzec ἐγταυθοῖ μετοικίζεσθε: ὅτι γὰρ ἐπὶ πενταετίαν' ἄσται Aipóc. Ταῦτα εἰπὼν περιδάλλει

τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ δωρεαῖς δεξιοῦται. Καὶ οἱ μὲν ἀπῆλθον,

IA'. Ὁ δὲ "laxi μαθὼν τὰ περὶ Ἰωσὴφ. ὥρμη- σεν εὐθὺς πρὸς αὐτὸν, πᾶσαν τὴν συγγένειαν αὐτοῦ ἐπαγόμενος. "σαν δὲ ἑθδημήχοντα πέντε. "Ηδη δὶ τῆς ΛΙΥύπτο» πλησίον ὄντι αὐτῷ, προσνπαντᾶ "lo- etg. Ὅ à ὑπὸ χαρᾶς μικροῦ δεῖν ἑξέλιπε. Hapa- γεγονότα δὲ «v Ἰαχὼδ καὶ τοὺς μετ) αὐτοῦ εἰς

XI. Jacobas Josephi rebus cognitis, statim ad cum properat cum omni δύΛ cognatione , qui om- nes Lxxv erant. Cum vero jam. prope /Egyytum venisset, obviatn ei Josephus progreditur. At ille pre gaudio pene animo linqaitur. Pharao audito Jacohi cum suis in /Egyptum adven!u , gaudet ,

Αἴγυπτον ἁκούσας 6 aps, χαίρων Tv, xal παρα: B eumque secum congressum salutat : οἱ quia illius

γευόμενον τὸν Ἰακὼθ πρὸς αὐτὸν, ἁσπάσατο. Καὶ μαθὼν ποιμένας εἶναι τοὺς pev! αὐτοῦ, συνεχώρτ- ο» αὑτοῖς τὴν ἐν ἩΗλίου πόλει χατοίχησιν. Too δὲ αιμοῦ ἐπιτεινομένο, χρημάτων τοῖς Αἰγυπτίοις ἀκεδίδου τὸν σἵτον ὁ Ἰωσήφ. Τούτων δ᾽ ἐπιλειπόντων, τῶν βοσχημάτων» ὠνοῦντο αὐτόν; εἶτα καὶ τῆς γῆς ασρανεχώρουν, ἵνα τραφεῖεν, Οὕτω δὲ τοῦ Φαραὺ κάστς περιουσίας χυρίου γενοµένου, πλην τῶν is- (Στον (τούτοις Υὰρ ἔμενεν f$ χώρα αὐτῶν), ὣς ἤδη ἐλώφησεν ὁ λιμὸς, συλλέγων τοὺς Αἰγυπτίους ὁ Ἰω. Cho, ἔχαστον εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ, τήν τε γῆν αὐτοῖς ἐγαρίςετο, xal φιλεργεῖν παρεχάλει, τὴν πέμπτη» τῶν χαρπῶν τελοῦντας τῷ Φαραώ. "laxi δὲ ἑπτα- χαίδεχα ἕἔτη ἓν Αἰγύπτῳ διαγαγὼν, νοσῄσας ἑξέλιπε, πρηειπὼν πῶς μὲλλοιεν οἱ ἐκ τῇ; γενεᾶς αὐτοῦ την Χαναναῖαν οἰχεῖν. Καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις τῶν υἱῶν χτῃσιν ἀγαθῶν ἐπευξάμενος, τοῦ Ἰωσὴφ 56 ἑγχώ- µων διεξ-:λθὼν, ὅτι μὴ µνησιχαχήσειε τοῖς ἀδελφοῖς, πρρσέταξε τοῖς υἱοῖς, ἵνα τοὺς παΐδας τοῦ Ἰωσὴρ Ἑςραϊμ xai Μανασση συναριθµήσωσιν ἑαντοῖς, συν- διΣ:ρρύμενοι τούτοις την Χαναναίαν. Εὐλογηθῆναι δὲ τους υἷοὺς αὑτοῦ Ἰωσὴφ παραστήσας τῷ Ἰαχὼθ, τὸν μὲν πρεσθύτερον κατὰ τὴν δεδιαν ἕστησε χεῖρα * v.v Eb νεώτερον, χατὰ τὴν λαιάν. 'O δὲ τὰς χεῖρας ἓν- αλκὰξ ταῖς τῶν παίδων χεφαλαῖς ἐπιθέμενος, thv μὲν δεξιᾶν τῷ νεωτέρῳ ἀπένειμε, τῷ πρεσθυτέρῳ ὃξ τὴν εὐώνυρον. KaY τοῦ Ἰωσὴφ μὴ οὕτω χρῆναν την ἐφίδεσιν ποι;σασθαι τῶν χειρῶν φῄσαντος τῷ σατρὶ, ἐκεῖνός ἀἁλλοιῶσαι τὸν τῶν χειρῶν οὐκ ἑπςίσθη σχηματισμἀν. OÓ γὰρ, ὡς ὑπεί[ιτφεν Ἰωσὴφ, οὐχ {δει ὃ ἔποῖίει, τῷ βαθεῖ τοῦ (foo; βλαθεὶς τὴν διάνο:αν. ἆλλ' ὡς προφἡτης τὰ μέλλοντα ὑπῃνίττετο, χαὶ «bv σωτήριον ἐτύπου σταυρὺν, καὶ τὸν νέου λαὸν τὸν ἐξ ἐθνῶν δηλαδη δεξιὸν ἐδήλου λογισύήσεσθαι τῷ Θεῷ, καὶ τοῦ πρεδθυτέρου πρητιμτθήσεσθα:, οτμὶ δῆτα τοῦ Ἱουδαϊκοῦ. Τελευτᾷ δὲ Ἰαχὼό βιώσας ἔτη τριῶν δέοντα Σκατνν καὶ πεντέχοντα. Ἱωτσηῆφ δξ τοῦ Φαραὼ συγχωρήσαντος, ἄπεισιν εἷς Χεθρῶνα, χαὶ θάπτει τὸν πατέρα πολυτελῶς. Τῶν GE ἁδελφῶν δεδιότων συνυποστρέφδιν αὐτῷ. ἵνα μὴ ἄνησικαχβσας ἀνταποδοίη αὐτοῖς, πείθθι μηδὲν ἐχατὸν δέχά, ἓντειλάμενος, ὅτι μεταναστεύσουσι καὶ τὰ ὁστᾷ αὐτοῦ, καὶ εἰς τὴν Χαναναίαν ἀπαγαγεῖν.

"3$

damestieos, opiliones esse cognorat, 91 sedes eis Heliopoli assignat. Fame porro erescente, Josephus pecunia frumentum vendit Agyptiis : ea exhausta, pecoribus id emunt. Denique agris etiam cedunt , ut habcrent unde viverent. Sic Pharaone omnibus copiis potito (agris sacerdotum exceptis, qui suis possessoribus manebant) ut jàm fames remls^rat , Josephus gvptios in urbes quosque suas convo- cat, terram cis donat, et operi intentos csse jubet, ut quintas frugum Pharaoni penderent. Jacobus, anis xvir in Egypto transactis, ex valetudine moritur, cum predixisset ante, ut sui posteri in Chananza luabitaturi essent; ac cxteris quidem filiis. fausta comprecatus, et Josephi laudibus predicatis, quod fratern:e injurie oblites esset, mandat filiis, ut Jos»phi liberes Ephraimum οἱ Manassem , ín sutim numerum referrent , οἱ in Chanansze terr: portionem admitterent. Josephus, fllifs suis ad Jacobum addactis, ut cis bene prc. caretür, majorem ad dextram statuit, juniorem ad levam. At ille manibus decussatim puerorum capitibus impositis, dextram juniori admovet, sinistram majori. Ob quod facium a Josepho re- prehensus, collocationem manuum mutare noluit. Neque enim (ut Josephus putabat) per errorem ita fecerat, hebescente ob senium ingenio ς sed vatis instar futuros eventas per ambages denun- tíabat, et salutarem crucem informabat * ac recen-

p ten popalum , e gentibus conflatum scilicet, dex-

trum 4 Deo judicatam iri significabat * antiquiori , judaico nimirum , przeferendum. Obiit Jacobus annos cL tribus demptis. Josephus permissu Pha- raonis Chebronem proflciscitur , patremque magno sumptu sepelit : et fratribus dubitantibus an cum eo reverterentur (verebantur enim ne ve. terein. injuriam. ulcisceretur), serupulum illum eximit. Et ipse ctiam moritar, ezpletis anni; centam et deeem : cum mandasset , ut. populares suí ex JEgypto remigraturi, sua etiam ossa in Chananaam terram secum asportarent.

ὑγορᾶσθαι. Τελευτᾷ δὲ xx ἔτη βιώσα: 5e Λἰἱγύπτου, οἱ ἐχ «οὗ Υένους αὐτοῦ, ἔχχορ [σα"

.- 05t^Q

δὺ

AH JEgyptii, quia florere videbant lhsraelitas , obliti Josephi , varias in eos »rumnas excogitant. Nam et Nilum in plurimas fossas derivare jus- Ἀθγυηί, et urbes cireumdare moenibus, et aggeres excitare, 39 per quos Nili exundationes . coer- cerentur, et pyramides exstruere. Hujusmodi igitur rebus Hebr»os excruciabant. Ac longo illi tempore istas &erumnas tolerarant, cum quidam ex sacerdotibus Pharaoni nuntiat, fore ut circa id tempus quidam Israelitis nasceretur, qui si ado- levisset , et /Egyptios depressurus, et populares $08 evecturus esset. Qua re perterritus Pliarao, omnes roasculos qui Hebrzis nascerentur, in flu- men projecetos necari jubet. Quod quicunque pa- rentum negligerent , cum omni familia perituros : el partus. llebrearum mulierum ab ZEgyptiis obstetricibus observari jubet. Ac illi quidem in his erant. Quidam autem vir nobilis ob edictum istud angebatur (nam uxor ejus ferebat uterum) ac precatus Deum, in somnis monetur, ne desperet : Nam et puer (inquit. Deus) quem dixerunt 4gypiii , ἔτι erit , e& manebit. incolumis , et. ignorantibus insidiatoribus edueabitur : et popularibus suis ex "Egyptiaca servitute ereptis, aeterna memoria cele- órabitur. Frater ilem ejus cum suis posteris sacer- dos meus semper erit. Uxor clam custodibus pue- rum marem ei parit, quem tres menses parentes alunt. Sed metu tandem subacti, salutem ejus Όσο committunt ; ac in fiscellam bitumine illitam linpositum infantem , in fluvium demittunt : Ma- riamme pueri sorore observante , quid de eo futu- rum esset. Iuterea Thermuthis filia Pharaonis ad ripam lusitans, fiscellam videt, tolli jubet, puerumque visum ob pulchritudinem et magni- tudinem diligit. Adducuntur /Egyptie mulieres , lactáturz puerum : at ille. mammam ZEzyptiam aversatur. Tum Mariamme , quasi fortuito inter- venisset : Regina, inquit, si Hebraea mulier vocetur, iortassia. admittet mammam | infans. [ία vocari jubet : adducitur pueri mater, cui Thermuthis ali- moniam ejus mercede locat, nomine ex eventu indito. Nam aquam mos vocant /Egyptii ; liyses , eos qui ex aqua eripiuntur. Ambobus igitur his verbis compositis , ad infantis nomen illa usa est. Moses ab Abrabamo septimus numeratur. Nam Amarami filius fuit, Caathus Amararni pa'er, ille Levis , Le- vis Jacobi, Jacobus Isaaci (ilius, patre nati Abraamo. Mosem (ires annos nalum et stature proceritas ; 83 οἱ forme elegantia, beneficio quodain numinis decorabant: ingenium porro supra captum «etatis in eo elucebat. Thermuthis itaque orba liberis, eum adoptat, ad patrem affert. [s puerum comple- elitur, et diadema per blanditias ei imponit : quod puer, ut fert illius zetatis simplicitas, humi abjicit,

JOANNIS ZONAU.E

Λ

6

81

IB. Λἰγύπτιοι δὲ ἀχμάνοντας τοὺς Ἱσραηλίτας ὁρῶντες, καὶ τοῦ Ἰωσὴφ ἐπιλελησμένοι, ταλαιπω- βίας ποιχίλας κατ αὐτῶν ἐπένοουν. Τόν τε γὰρ ποταμὸν εἰς διώρυχας Πλείστας χατατεμεῖν αὐτοῖς ἐπέταξαν, καὶ οἰκοξομῆσαι τείχη ταῖς. πόλεσι, xai χώματα ἀνεγεῖραι, ἵνα δι αὐτῶν ὁ ποταμὸς λιμνά- ειν ἀνείργοιτο, καὶ ἀνιστᾷν πυραμίδας, χαὶ τούτοις τοὺς Ἑθραίους ἐξέτρυχον. Xpóvov μὲν οὖν συχνὸν ἐπ᾽ αὐταῖς διἠνωσαν ταῖς καχώσεσιν. Εἶτα τῶν Ἱε- ρογραµµατέων τις ἀγγάλλει τῷ Φαραῦ, τεχθίσε- σθαι τινὰ κατ’ ἐχεῖνον τὸν καιρὸν τοῖς Ἰσραηλίταις, ὃς τραφεὶς ταπεινώσει μὲν τοὺς Αἰγυπτίους, αὑςή- σει δὲ τοὺς ὁμογενεῖς. Δείσας οὖν ὁ Φαραὼ, χελεύει πᾶν ἄρσεν γενώμενον τοῖς ΕἘδραίοις, ῥιπτοῦντας εἰς τὸν ποταμὸν, διαφθείρειν * τοὺς δὲ μὴ οὕτω ποιοῦν- τας τῶν παἰδων τοχεῖς, παγγενή ἀναιρεῖσθαι * xal τοὺς τοχετοὺς δὲ τῶν ᾿Εδραίων γυναιχῶν, τὰς Alvu- πτίας µαίας παραφνλάττειν. Καὶ οἱ μὲν ἦσαν iv τούτοις. 'Avho δέ τις τῶν εὖ γεγονότων πρὸς ταῦτα διέχειτο χαλεπῶς. Ἐχνοφόρει γὰρ ἡ τούτου Yuvi, xat ἐδέετο τοῦ Θεοῦ. Mi ἁπογινώσχειν δὲ χαθ᾽ ὕπνους προσέταξεν αὐτῷ ὁ 846;."0 τε γὰρ παῖς, ὃν εἶπον Αἱγύπειοι, cóc, δ.ΙΕΥΕΥ, ἔσται, καὶ σωθήσεται, xal τραφήσεται, ἁαθὼν τοὺς ἐπιδουεύοντας, καὶ «Ἰύσει μὲν τῆς παρ) Αἱγυπτίοις ÓovAslac τοὺς ὁμοφύ.ους, µνήµης δὲ αἱωγίου τεύξεται. 'O δὲ ἁδελφὲς avtov ἱεράσεταί qoc σὺν τοῖς ἐχγώνοις διαπαντός. Τίκτει τοίνυν αὐτῷ dj γυνῆ παιδίον ἄῤῥεν, λαθοῦσα τοὺς φύλακας, xat τρέφεται παρὰ τῶν τεχόντων τὸ βρέφος ἐπὶ μῆνας τρεῖς. Δεδοιχότες δὲ, ἐπὶ τῷ Ocq την αὐτοῦ σωτηρίἰίαν πεποίηνται, xal πλέγμα τι μηχανησάμενοι, ἀσράλτῳ τε περιχρίσαντες, ἑντιθέασι τὸ βρέρος, xal ἀφιᾶσι μετὰ τοῦ ποταμοὺυ (53). Ἡ δὲ τοῦ παιδίου ἁἀδελφὴ Μαριάμμη, παρετᾗρει τὸ γενησόμενον. Παίζουσα δὲ παρὰ ταῖς ὅχθαις τοῦ ποταμοῦ Θέρµουθι”, ἡ θυγάτηρ Φαραὼ, ὁρᾷ τὸ πλέγμα, xat στείλασα κχοµἰζεται τοῦτο, 'lbouca δὲ τὸ παιδίον, Ἰγάπησεν αὐτὸ xal διὰ κάλλος, χαὶ ὅ.ὰ µέχεθος. Καὶ παράγονται γυ- ναΐχες Αἰγύπτιαι Ὀηλάσουσαι αὐτό. Τὸ δὲ θήλην αὖ- τῶν οὐ προσίετο. Ἡ δὲ Μαριάμμη ὡς τάχα παρατυγ- χάνουσα, Βασίλισσα, sins, δἱ Ἑδραῖς κ.Ἰηθείη χυγἡ, ἴσως ἀροσήσετιµ θή.λην τὸ βρέφος όμογε- νοῦς. Ἡ δὲ, Κά.ῑεσον, ἔφη xai παρήγαγε τὴν µητέρα. Καὶ ἡ θέρµουθις τὴν τοῦ παιδὸς τροφὴν ἔμμισθον αὐτῇ ἀνατίθησι, χαὶ ix τοῦ συµθεθηχότος ὀνομάζει αὐτό. Τὸ γὰρ ὕδωρ μῶς κχαλοῦσιν Αἰγύ- πτιοι, ὑσῆς δὲ τοὺς ἐξ ὕδατος σωζομένους. "Auqu γοῦν συνθεῖσα τὰ ῥήματα cl; χλῆσιν αὑτοῖς τοῦ βρέφους ἐχρήσατο. "Hv δ᾽ ἐξ ᾿Αθραὰμ ἔδδομος Μωῦσῆς. ᾽Αμαρὰμ μὲν γὰρ αὐτὸς ἣν παῖς, Καὰθ δὲ τῷ ᾽Αμαρὰμ ὁ πατἠρ. Ὁ δὲ τοῦ Λευῖ, καὶ τοῦ Ἰαχὼῦ 6 Asut. Ἰαχὼθ δὲ ἐτέχθη τῷ Ἰσαὰχκ, ἹἸσαὰχ δ' ἑξέφυ τοῦ ᾿Αθραάμ. Τριετεῖ δὲ τῷ παιδὶ γε-

Varie lectiones et note.

; ($3) Μετὰ τοῦ ποταμοῦ. Lege κατά. Error li- yrarii.

(54) Βασίἀισσα. Ha Tbhermutim, regis filiam, reginam vocat Josephus, lib. 11, cap. 5, unde sua

LI

hausit Zonaras. Scribit Suidas ex Aristotele, apud Cyprios regum filios ávaxvz;, ut filias ᾿ἀνάσ- σας appellatas. Vide Gloss. med. Lat. in Regina.

eS ] ANNALIUM LIB. I. 86 τονότι, xal τὸ τῆς ἠλιχίας ἀνάστημα, χαὶ τὸ Α pedibus insistens. Quo is. sacerdos, qui ex gente

της μορφῆς ἁστεῖον ix θειοτέρας ἐπέτρεπε χάρι- ος. Ἡ δὲ σύνεσις πολὺ χρείττων τῆς ἡλιχίας ἐφύετο. Ἡ θέρµουθις οὖν γνησίας ἁμοιροῦσα Ὑονῆς, νἱοτε- θεἴτιι αὐτὸν, χαὶ χοµίζει πρὸς τὸν πατέρα. 'O δὲ τὸν παΐῖδα προστερνισάµενος, ἐπιτίθησιν αὐτῷ χατὰ οιλοφρόνησιν τὸ διάδηµα. Καὶ ὁ παῖς αὐτὸ, χατὰ νη- πιότητα δῆθε», ῥιπτεῖ χατὰ γῆς, xaX ἐπέδαινε τοῖς . ποσίν. Ὅπερ ὁ Ἱερογραμματεὺς θεασάµενος, ὃς ἐκ τῶν Ἐδραίων γενέσθαι τινὰ, τὸν τὴν Αἰγνυπτίων ἀρχὴν ταπεινώσοντα προεῖπεν, ἀναχραγών * Οὗτος, εἶπεν, ἐχεῖνος ὁ παῖς, ὃν ἀνελὼν τοῖς Αἱγυπτίοις τὸ Σέος περίς.ὲ8. Ἔφθη δ) αὐτὸν ἡ θέρµουθις ἑξαρ.- πᾶσασα, χαὶ τὸν Φαραὼὠ δὲ νωθρὸν πρὸς τὸν φόνον δ.έθηχεν ὁ θεός. Παρελθώὺν δὲ εἰς ἡλιχίαν ὁ Μωῦσης ἐκ τοιαύτης λαθης olo; τὴν ἀρετὴν ἦν, φανερὸς τοῖς Λἐχυπτίοις ἐγένετο, Πρόσοιχοι ὄντες τῇ Αἰγύπτῳ λιθίοπες, Eatyovto τὴν χώραν αὐτῶν. Οἱ δ' Αἰγύπτιοι στρατεύουσιν ἐπ᾽ αὐτοὺς, καὶ ἠττήθησαν. Αἰθίοπες δὲ καταφρονήσαντες αὐτῶν, τὴν ἅπασαν χατέτρεχον Atroxxov. Κατὰ δὲ θεῖον χρησμὸν, αἱἰτεῖ τὴν θυγα- τέρα τὸν Μωῦσὴν Φαραὼ Ἠδη ἀνδρωθέντα, xav' Al- θιόπων στρατηγὺν αὐτῷ ὙΥενησόμενον. Ἡ δὲ δίξω- «tw, ὀρχώσασαχ τὸν πατέρα, μηδὲν διαθεῖναι αὐτὸν xaxóv. Μωῦσῆς δὲ τὸν πόλεμον πιστευθεὶς, οὗ διὰ συνῄθους ὁδοῦ ἄγει ἐπὶ τοὺς πολεμίους τὴν στρα- τιὰν, ἁλλὰ δι’ ἀστιθήτου ix πλήθους ἑρπετῶν ἰἱοθό» Amy * ἔνθα xal τὴν σύνεσιν αὑτοῦ ἐπεδείζατο. Πλέ- γματα γὰρ ποιῄσας, xal ταῦτα πληρῴσας ἴδεων

Hebraeorum oriturum esse dixerat, qui JEgypti re- gnum. depressurus esset, conspecto, exclamans . Hic, inquit, ille puer est : hoc inter[ecto, AEgyptios metu libera.Sed Thermuthis puero erepto antever- tit, et Pharaonem Deus segniorem ad caedem reddi- derat. Ztate progressus Mosos, qua virtute esset, tali occasione /Egyptiis innotuit, Zthíopes Egypto finitimi regionem populantur. /£gvptii bello conira eos inoto, οἱ suceumbunt, et contemptui sunt. ho- slibus, ita ut universam /Egyptum incursarent. Pharao ex oraculo Mosem jam virum factum, a filia ducem petit. Concedit illa ; sed jurejurando patrem adigi, me quid illi noceat. Moses belli summa sibi credita, non solita via exercitum ducit conira hostes, sed per loca ob venenatarum be. suarum multitudinem invia, ibique prudentiam $uam demonstrat. Nam fiscellis ibides (quarum multas, easque cicures /Egyptus alit) inclusas, contra AEthiopes portati (sunt autem ibides serpen- tibus infesta) quibus propugnatricibus contra ve- nenatas bestias usus, εἰ /Eihiopes nec opinantes aggressus, vincit, ac urbes eorum capit : qui in urbem Ethiopie regiam Saban, (post a Cambyse ex nomine sororis Meroe dicta est) coinpulsi, obsi- dentur, et si urbs illa haberetur inexpugnabilis. Verum Tbarbo prineipia 4Eiuiopum filia, capta amore Mosis, internuntios ad euin mittit de conjugio. Ille aunuit, si urbein sibi traderet. Fit hoc dicto

(πολλὰς δὲ ταύτας τρέφει xal χειροήθεις fj Αἴγυ- C citius. Moses nuptias celebrat, AEgyptios reduci

z:5;), χατὰ τὴν ὁδὸν ἐχείνην ἑκόμιζεν. AL δὲ ἴδεις τοῖς ἱοδόλοις τούτοις πολέμιοι, Καὶ «atat; προ- ηγουμέναιες τῆς στρατιᾶς προµάχοις κατὰ τῶν 1o66- Ἆων ἐχρήσατο, xal μηδὲν προγνοῦσιν ἔπεισι τοῖς Αἰθίοψι. Καὶ τούτους νιχᾷ, καὶ πόλεις αὑτῶν αἱρεῖ. 0i δὲ συνελαθέντες εἰς Σαθὰν (55), πόλιν βασίλειον αὖσαν Αἰθιοπίας, fjv ὕστερον Καμθύσης Μερόην ὠνόμασε διὰ τὴν ὁμώνυμον ἁδελφὴν, ἐπολιορχοῦντο. "Hv δὲ ἡ πόλις δυσπολιόρχητος. Θάρδης δὲ τοῦ Αἱἰ- θιόπων χρατοῦντος θυγάτηρ εἰς ἔρωτα ὤλισθε Μωῦ- σέως, χα) διαπέµπεται πρὸς αὐτὸν περὶ γάμου. Ὁ δὲ κατένενεν͵, sl παραδοίη τὴν πόλιν αὐτῷ. Φθάνει

domum. At illi et oderant illum , quanquam con- servati, et Pharaonem contra eum instigabant. Qui et sacerdotibus obtemperans, et czde AEgyptii, qui Hebreum flagellarat, irritatus (ut in libro Geneseos continetur, esse Josephus bec. praeteriit) vitze Mosis insidiatur. Tamen, ille, quamvis vise custodirentur, clam per desertum aufugit in 944 urbem Madian, ac sacerdotis bujus loci liospitio utitur : qui nomine duplici preditus, et Raguel et Jotlior vocabatur. Is filiam suam Sephoram Mosi uxorem despondet, et curam gregum mandat.

tb ἔργον τοὺς λόγους, xal Μωῦσῆς ἑτέλει τοὺς γάμους, xai τοὺς Αἰγυπτίους απήγαγεν εἰς τὴν ἑαυ- τῶν. Ot5' ἑμίσουν αὐτὸν xal σωξόµενοι, καὶ ἠρέθιζον τὸν Φαραὼ χατ αὐτοῦ. Ὁ δὲ xaX τοῖς ἱερογραμ- ματεῦσι πε,θόµενος, xal διὰ τὸν φόνον τοῦ Αἰγυπτίου, τοῦ τὸν 'Eópalov µαστίζοντος, ὡς τῇ βίδ)ψ περιείληπται τῆς Γενέσεως (el xal τοῦτο παοέδραµεν ὁ ἹἸώσηπος) ἐπέθετο τῇ ἀναιρέσει τοῦ Μωῦ- σέως. 'O δὲ xal τῶν ὁδῶν φυλαττομένων λαθὼν ὑπέξεισι διὰ τῆς ἐρήμου, xal εἰς πόλιν ἄπεισι Μεδιᾶμ, καὶ ξενίνετχι παρὰ τῷ τῆς πόλεως lepst, ὃς, διώνυµος Qv, 'Pavout ἐχαλεῖτο χαὶ Ἰοθάρ. 'O δὰ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ Σεπφώραν τῷ Μωῦσῇ πρὸς γάμον ἑἐχδίδωσιν, xal ποιμένα ποιεῖται τῶν ἑαυτοῦ θρεµµάτων.

W". Νέμω» 8' ἐπὶ τὸ Σίναιον ὄρος 6 Μωῦστς, τοῦ ϱ XIII. Cum autem ad Synzum montem pasceret,

περὶ τὴν βάτον ἀξιοῦται ὁράματος, ἣν ἔφλεγε mop, οὗ μέντοι κχατέχαιεν. Εἶτα καὶ φωνῆς ἐχεῖθεν ἀκούει. f) μὴ προθαΐνειν ἐπέταττεν, ἅτε θείου τοῦ «όπου τυγχάνοντος, xal τὰ ἑσόμενα προηγόρευε, xai ἀπιέναι αὐτῷ el; Αἴγυπτον Σχέλευε, τοὺς Ópo- γενεῖς τῆς ixel χαχώσεως ἁπαλλάξοντι, xa ἑξά-

cernit miraculum illud rubl: qui cum arderet, non cremáabatur. Deinde vocem etiam inde audit, quz progredi vetaret , quod locus ille divinus essct, et futura prediceret, et abire in Egyptum juberet, ut populares suos ex illis srumnis eriperet : quos cum eduxisset ex Egypto, sacra in loco illo faceret.

Varic& lectiones et note. (35) Βασάν. Σαδαν. lta codice Regio et Colbertino.

v JOANNIS ZONARL.E $3

Ive Mesi divinitus e flamma significantur. Ceterum À ζοντι αὐτοὺς τζς Αἰγύπτου, θυσίας τε εἷς

is dabitabat, quo pacto vel popularibus suis per- euaderet, vel a Pharaone extorqueret exitum, cuin Deus ea se facillime redditurum pollicetur, in cujus rei fidem, baculum humi projiceret. Quo facto, is serpens exstitit : receptus, in baculum redit. Manum Hem in sinum abdere jussus, protulit instar calcis candidam : qua mox et ipsa pristinum colorem recipit: Rursus e propinquo aquam effundere jus- sus, cruentam videt. His portentis confirmatus, rem citra cunctationem jubet aggredi. Assumptis igitur uxore, el ex ea susceptis liberis, Gersone, quod nomen significat, adventum in peregrinam lerram, et tleazaro, (a divino auxilio sumpta est appellatioj, in /Egypium proflciscitur. Ad limites progresso frater Áaroo oecurrit. Ambo Pliaraonem adeunt, et Dei mandatis expositis monent, ne divino eonsilio adversetur. Πίο verba eorum deridente, miracula edunt. DBaculus praojectus fit. serpens. (od incantatoribus Zzvptiorum imitatis, versis ilorum etiam baeulis in serpentes, rursus Moses suum baculum humi projicit : qui in serpentem mutatas, baeulos J/Egyptiorum, qui serpentium speciem habebant, devorat. Deinde in suam formam reversum recipit. Pharaone vero se offirmante, aque in cruorem mutantur, deinie rane omnem terram. Egypti occupant, postea pediculi e terra scaturiunt. Ac cxtera quidem miracula etiam Pha- raomis prestigiatores videbantur imitari : pedicu- lorum autem spectrum quia effingere non poterant, Pliaraoni dicebant, illud digitum Dei esse. Verum cum is nihi] cederet, iugruerunt musca, οἱ 35 perierunt pecudes. |

caminorum aerem opplevisset, ulcera et pustule tam in hominibus quam pecudibus efferbuerunt. Tursus grando depluit, quam secut;e sunt locust, pest quas teuebrz /Egyptios tres dies operuerunt. Denique post hzc omnia primozenitorum conscceu- tus est. interitus. Nam cum occalluisset Pharao, jussit Deus Mosem sacrificium 1n diem mensis xv, apparare, qui mensis ab Πουγιεῖς Nisan, ab Zgy- ptiis Pharmuthi, apud Macedones Xanthicus appel- Jatur, Latine Aprilis dicitur. Quae dies xiv cum adesset, sacrificant omnes, et victimarum sanguine limina sdium inungunt: cenaque peracta, reli- quias comburunt. Unde ex illo tempore festum ]tebrai celebrant circa id. tei pus, et sacrilicant ; quod festum Pascha vocant ; id alii transitum in- terpretantur, Josephus, praeterítionem, quod Deus nocte illa Jlebreis proteritis, /gvptios jnteritu primegenitorum afflixerit. Qua de causa coneressi JEgvpui Pharaonem orant ut dimittat Hebraos. Jubet ile. Discedunt Helrzei : quorum fuere (militaris duntaxat setatis) sexcenta millia. Egressi sunt mense Xanthico, die xv, oriente Juua, annis

Deinde cum Moses fuligine

ἑχεῖνον τὸν τόπον ποιεῖν ἑντέλλεται. Ταῦτα ix τοῦ Tto oh; θερχλντεῖται ὁ Μωῦσης. 'O 0 Ἱπόρει πῶς f) ir

βιάσαιτο Φαραὼ ἐπιτρέφαι ἔξοδον. Καὶ ὁ Ozh; ῥᾷστα ταῦτα θήτειν ο αὐτῷ, καὶ cl; πίστιν τὸν ῥακττρίαν ci; την vv ἆ ρεῖνα: χελεύεται, xal ἀφέντος, δράχων ἐγένετο. Εὐτ᾽ ἐπιλαθδομένον, πάλιν βάκτρον $y. Καὶ χαθεῖνοι thv δεξιὰν εἰς τὸν κόλπον προσταχθεὶς, λευκην ὁμοίαν τιτάνῳ τὴν χρόαν ἐξ[νεγχεν, εἶτα εἰς τὸ πρότερον εἴδος ἁποχατέστη. Kal τοῦ πλησίον Όδατος

σ)χείους μα ῆ

λσθεῖν χελευσθξεὶς, καὶ καταχέαι τῆς γῆς, ὁρᾷ τὸ χωθὲν αἱματῶδες. θαῤῥεῖν οὖν ἐπὶ τούτοις παρξχε- λεύετο, καὶ µηχέτι µένειν. Παραλαθὼν οὗν τὸ» γυν εἶκα, xaX τοὺς παῖΐδας τοὺς ἐξ aive, Γηρσὼν, ὃ

στµαἰνει ὅτι εἷς τὴν ξένη», καὶ Ἐλεάζαρ, δπλοῖ δὲ ὡς συ αμάχῳ ypf,saito τῷ πατρῴῳ zo, ὥρμῃ-

δὲ ὁ ἀδελρὸς ὑπόν-

͵

σεν εἰ; ΑΙνυπτον. Πλησιάσαντι τἍσεν BÉ . Tzoavivovza: οὗ» ἄμφω πρὸς ὧπ- ζ τὰ ἐκ Θεοῦ προστεταγμένα εἰτόντες, Ὡξίουν μὴ ἀντιπράττειν τῇ, Όεία βονλῃ. Χλευάσαν- τος ὃ ἐχείνου, Mosi τὰ σημεῖα ἐδείχνυον, καὶ fj ῥάέδις ὅρις ῥιφεῖσα ἐγένετο. Τὸ 0 αὐτν xav τῶν xal τὰς σ.ρετέ-

Αἰγυπτίων ἐπαοιλῶν πεποιτκότων,

ρας βαχττρίας µεταθαἸόντων εἰς δράκοντας, Νωῦ- σης τὴν βαχτ E Ls ῥιπτεῖ χατὰ γῆς. xai εἷς

ὰς τῶν Αἰγυπτίων βαχτηρίας, Εἶτα εἰς τὸ EÉav- τῆς σχῆμα μεταπεσηῦσαν αὐτὴν χομίνεται. Σκλη- ρυνοµένου δὲ Φαραὼ, el; αἷμα τὰ ὕδατα µεταξί- θληται. Elta. βάτραχοι πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου ἐκάλυναν. Ἐπὶ τούτωις αχνίπες ἐκ τῆς γῆς ἀνςδό: θησαν. Τὰ μὲν οὖν ἄλλα τεράστια xal ol ἐπαριδοὶ Φχραὼ ἑδόχωυν ποιεῖν, αχνίπας δὲ φαντάσα: olx ἑδυνίθησαν. Ἐϊπου εὖν πρὸς Φαραὼ, ὅτι δάκτυλς 8:59 τοῦτο ἐστιν. 'O δ᾽ ἔτι ἀνένδοτος Tv γαὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτχ φθοθρὰ τῶν κτηνῶν. vuU

ἔφιν μεταθληθεῖσ a? δρἀάκοντὲς ον. χατησθιεν.

χυνόμνταν xoi Ἔπειτα τοῦ Ἁωῦσέως καμινιαίαν αἱθάλην ἀέρος χατασκεδάσαντος, ἕλκη xal φλυμτίδες